Pełny tekst orzeczenia

II OSK 1058/20

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

II OSK 1058/20 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2023-04-04
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2020-05-26
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Agnieszka Wilczewska - Rzepecka /sprawozdawca/
Arkadiusz Despot - Mładanowicz /przewodniczący/
Robert Sawuła
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Sygn. powiązane
II SA/Kr 937/19 - Wyrok WSA w Krakowie z 2019-10-24
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2018 poz 2096
art. 49a, art. 148 § 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
Dz.U. 2023 poz 259
art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Arkadiusz Despot-Mładanowicz Sędziowie sędzia NSA Robert Sawuła sędzia del. WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej [...] S.A. z siedzibą w C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 24 października 2019 r., sygn. akt II SA/Kr 937/19 w sprawie ze skargi A. Z. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2019 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wyrokiem z 24 października 2019 r., sygn. akt II SA/Kr 937/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, po rozpoznaniu sprawy ze skargi A. Z. na postanowienie Wojewody [...] z [...] czerwca 2019 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę dla zamierzenia inwestycyjnego pn. "budowa trzech budynków mieszkalnych wielorodzinnych z garażami podziemnymi, w tym jednego 1-segmentowego, jednego z trzema segmentami połączonymi wspólnym garażem podziemnymi jednego czterema segmentami połączonymi wspólnym garażem podziemnym wraz z naziemnymi miejscami parkingowymi, infrastrukturą techniczną i wjazdem na działkach nr [...],[...],[...], [...],[...],[...],[...], obr. [...], a w zakresie infrastruktury i wjazdu na działkach nr [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] obr. [...] przy ul. [...] w K. - ETAP I, obejmujący budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego nr 5 składającego się z 4 segmentów naziemnych oraz garażu podziemnego i budynku nr 4 składającego się z 3 segmentów naziemnych oraz garażu podziemnego, wraz z instalacjami wewnętrznymi: wod-kan, c.o., wentylacją mechaniczną, oddymianiem garaży, elektryczną i teletechniczną, wjazdem oraz drogami wewnętrznymi i miejscami parkingowymi naziemnymi, wewnętrzną instalacją kanalizacji sanitarnej i deszczowej w gruncie, przebudową kabla energetycznego sieci SN oraz likwidacją nieczynnych wewnętrznych instalacji na działkach [...],[...],[...],[...],[...] obr. [...]", oddalił skargę.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożyła [...] S.A. z siedzibą w C., zaskarżając go w całości.
Zaskarżonemu wyrokowi, na zasadzie art. 174 pkt 2 p.p.s.a., zarzucono mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy naruszenie przepisów postępowania, a to art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 148 § 1 i 2 k.p.a. w zw. z art. 49a k.p.a. w zw. z art. 49 § 1 i 2 k.p.a. poprzez uchylenie postanowienia organu z uwagi na przyjęcie, że dla daty dowiedzenia się o decyzji w rozumieniu art. 148 § 2 k.p.a. nie ma znaczenia data zawiadomienia o niej w trybie art. 49a k.p.a., podczas gdy data takiego zawiadomienia jest równoważna z datą dowiedzenia się o decyzji, względnie zawiadomienie takie statuuje domniemanie dowiedzenia się o decyzji w rozumieniu art. 148 § 2 k.p.a., które co najwyżej może zostać obalone przez stronę odpowiednimi dowodami, co w niniejszej sprawie nie nastąpiło.
Na podstawie przywołanych zarzutów, skarżąca kasacyjnie wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i oddalenie skargi oraz o zasądzenie od skarżącej, A. Z., na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego, według norm przepisanych.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazano m.in., że bez względu na przyjęty model wykładni przepisu art. 148 § 2 k.p.a. w zw. z art. 49a k.p.a., postanowienie organu pozostawało w pełni poprawne. Ponadto, w ocenie skarżącej kasacyjnie, w niniejszym postępowaniu skarżąca nie podjęła żadnej inicjatywy dowodowej nakierowanej na wykazanie daty dowiedzenia się o decyzji, ograniczając się do oświadczenia zawartego w podaniu. W efekcie Sąd powinien co najwyżej (przy przyjęciu mniej rygorystycznego dla skarżącej poglądu prawnego) nakazać organowi zbadanie, czy skarżąca przedłożyła dowody na okoliczność dowiedzenia się o decyzji w innej dacie.
W piśmie z [...] marca 2020 r., stanowiącym odpowiedź na skargę kasacyjną, A. Z. wniosła o jej oddalenie oraz o nieuwzględnienie wniosku [...] S.A. z siedzibą w C. o zasądzenie od "[...] Spółki Akcyjnej z siedzibą w K." kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 174 p.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na podstawie 1) naruszenia prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie i 2) naruszenia przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Należy dodać, że zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, co oznacza, że strona wnosząca ten środek odwoławczy, zarzucając naruszenie konkretnych przepisów prawa w określonej formie, sama wyznacza obszar kontroli kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny bierze zaś pod rozwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania, której przesłanki zostały określone w art. 183 § 2 p.p.s.a., a która nie zachodzi w tej sprawie.
Zarzuty skargi sprowadzają się do oceny zachowania terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania.
Na podstawie art. 148 § 2 k.p.a., termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. W ocenie skarżącej kasacyjnie oraz orzekających w sprawie organów, zawiadomienie stron o decyzjach i innych czynnościach organu administracji publicznej poprzez publiczne obwieszczenie (art. 49 § 1 k.p.a.) i fikcja jego doręczenia (art. 49 § 2 k.p.a.) jest tożsama z dowiedzeniem się przez stronę o wydaniu decyzji (art. 148 § 2 k.p.a.). Takie stanowisko znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 13 marca 2018 r., sygn. akt II OSK 1086/17, LEX nr 2479922, niedopuszczalne jest powoływanie się przez stronę postępowania na taką okoliczność, że pomimo publicznego ogłoszenia o wydaniu decyzji, o tej decyzji nie wiedziała. Prowadziłoby to bowiem do podważenia sensu regulacji zawartej w art. 49 k.p.a. Z jednej strony, po upływie czternastu dni od dnia publicznego ogłoszenia decyzje uznawane byłyby za ostateczne. Z drugiej strony każda ze stron postępowania mogłaby domagać się wznowienia postępowania twierdząc, że skoro faktycznie decyzji jej nie doręczono, to nie brała udziału w postępowaniu (por. także wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 listopada 2016 r., sygn. akt II OSK 307/15, LEX nr 2199275, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 czerwca 2013 r., sygn. akt II OSK 447/12, LEX nr 1559766).
Natomiast zdaniem Sądu wojewódzkiego, kwestii zachowania terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania nie można wyłącznie oceniać przez pryzmat regulacji art. 49 k.p.a. W ocenie Sądu, doręczenie stronie decyzji ze skutkiem prawnym nie jest tożsame z dowiedzeniem się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania w rozumieniu art. 148 § 2 k.p.a. Takie stanowisko też znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych. Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 23 lutego 2011 r., sygn. akt II OSK 2517/10, LEX nr 1071224, kwestia zachowania terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania nie może być oceniana wyłącznie przez pryzmat regulacji art. 49 k.p.a. uznającej obwieszczenie o decyzji za równoważne jej doręczeniu (por. także wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 grudnia 2014 r., sygn. akt II OSK 2957/12, LEX nr 1637149 czy wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 kwietnia 2021 r., sygn. akt III OSK 308/21, LEX nr 3197757).
Wobec powyższego, skoro orzecznictwo sądów administracyjnych nie jest w tym zakresie jednolite, a Sąd wojewódzki przyjął jeden z prezentowanych poglądów na interpretację art. 49 w zw. z art. 148 § 2 k.p.a. i uzasadnił swoje stanowisko, nie można mu czynić zarzutów, że naruszył wskazane w skardze kasacyjnej przepisy.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny – na podstawie art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259) – orzekł jak w wyroku.
Skarga kasacyjna została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym, stosownie do art. 182 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2021 r. poz. 2095 ze zm.) – zarządzenie Przewodniczącej Wydziału II Izby Ogólnoadministracyjnej NSA z [...] stycznia 2023 r.