II OSK 1027/12

II OSK 1027/12 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2012-04-27
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2012-04-18
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Andrzej Gliniecki /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Sygn. powiązane
II SA/Lu 509/11 - Wyrok WSA w Lublinie z 2011-12-06
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Wstrzymano wykonanie zaskarżonego postanowienia
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270
art. 61 par. 3 w zw. z art. 193
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny, w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku H. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi kasacyjnej H. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 6 grudnia 2011 r. sygn. akt II SA/Lu 509/11 oddalającego skargę H. K., P. K. i P. K. na postanowienie Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia
Uzasadnienie
H. K. wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 6 grudnia 2011 r., sygn. akt II SA/Lu 509/11. W skardze kasacyjnej skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia [...] maja 2011 r., nr [...] w przedmiocie kary z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego.
W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że sytuacja materialna skarżącej, nie zmieniła się od czasu złożenia wniosku z dnia 20 czerwca 2011 r. o wstrzymanie wykonania zask. postanowienia do WSA w Lublinie. We wniosku z 20 czerwca 2011 r. skarżąca oraz P. K. i P. K. podnieśli, że wykonanie ww. postanowienia przekracza ich możliwości finansowe. Nie posiadają majątku z którego mogliby uiścić przedmiotową karę. Wszystkie oszczędności przeznaczyli bowiem na wykończenie przedmiotowego budynku. Ponadto podnieśli, iż wszyscy posiadają zaciągnięte i dotychczas niespłacone kredyty. Nadto część tych kredytów z powodu kłopotów finansowych nie jest spłacana, co spowodowało już interwencję komorniczą i dodatkowe koszty postępowania egzekucyjnego. Wskazali, iż nie wstrzymanie wykonania nałożonej kary spowoduje zajęcie majątku skarżących przez komornika oraz doprowadzi do zlikwidowania prowadzonej działalności gospodarczej i zwolnienia pracowników.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Zgodnie z art. 61 § 3 w związku z art.193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (tekst jednolity: Dz. U. z dnia 14 marca 2012 r. poz. 270 - dalej jako "p.p.s.a.") strona może wnioskować do Naczelnego Sądu Administracyjnego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu również w momencie wnoszenia skargi kasacyjnej. Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo, że wykonanie aktu mogłoby wyrządzić znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest jednym ze środków procesowych dla obrony interesów własnych wnioskodawcy (art. 50 p.p.s.a.).
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia (art. 61 § 3 p.p.s.a.) zostały w niniejszej sprawie spełnione. Wykonanie postanowienia poprzez zapłacenie kary w wysokości 75 000 zł przed podjęciem przez Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzygnięcia co do zasadności wniesionej skargi kasacyjnej może prowadzić do wyrządzenia skarżącej znacznej szkody na skutek braku środków na realizację bieżących zobowiązań finansowych prowadzonej działalności gospodarczej.
Z tych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia