II OSK 1002/23

II OSK 1002/23 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2023-05-25
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-05-11
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Paweł Miładowski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6153 Warunki zabudowy  terenu
Sygn. powiązane
II SA/Kr 682/22 - Wyrok WSA w Krakowie z 2022-09-15
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji
Sentencja
Dnia 25 maja 2023 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Paweł Miładowski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Wspólnoty Mieszkaniowej [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skarg kasacyjnych Wspólnoty Mieszkaniowej [...], E. T. i A. T. oraz R.K. i M. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 15 września 2022 r., sygn. akt II SA/Kr 682/22 w sprawie ze skarg Wspólnoty Mieszkaniowej [...], E. T. i A. T. oraz R. K. i M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 23 marca 2022 r., znak: SKO.ZP/415/488/2021 w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy terenu postanawia: oddalić wniosek.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 15 września 2022 r., sygn. akt II SA/Kr 682/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę na zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie, którą otrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 7 października 2021 r., nr AU-2/6730.2/678/2021, o umorzeniu postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy prowadzone na wniosek "A." Spółka Jawna L. G. z siedzibą w K., dla części wnioskowanego zamierzenia inwestycyjnego obejmującego przebudowę zjazdu z ul. [...] oraz o ustaleniu warunków zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego "Budowa dwóch budynków mieszkalnych wielorodzinnych – każdy z częścią usługową i garażem podziemnym, budową miejsc postojowych, dojść pieszych, dojazdów i infrastruktury technicznej – na działkach nr [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] i [...] obr. [...] w K.".
Skargi kasacyjne od ww. wyroku wnieśli Wspólnota Mieszkaniowa [...], E. T. i A. T. oraz R. K. i M. K..
Wspólnota Mieszkaniowa [...] w swojej skardze kasacyjnej zawnioskowała o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną Wspólnoty Mieszkaniowej pełnomocnik E. T. i A. T. oraz R. K. i M. K. poparł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
W pierwszej kolejności wskazania wymaga, że w postępowaniu kasacyjnym, wszczętym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę, dopuszczalne jest wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", w związku z art. 193 tej ustawy (por. uchwała NSA z 16 kwietnia 2007 r., I GPS 1/07). W związku z treścią art. 2 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r. poz. 658) w okolicznościach tej sprawy ww. uchwała pozostaje aktualna, ponieważ nie zaistniały w tej sprawie skutki prawne, o jakich mowa w art. 61 § 6 p.p.s.a. (dotychczas nie doszło do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji – postanowieniami z 5 sierpnia 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił wnioski skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji).
Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Argumentacja wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji administracyjnej musi w sposób przekonujący pokazać konkretne relacje między brakiem wstrzymania aktu administracyjnego, a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 21 grudnia 2006 r., I FZ 525/06). Przy czym źródło tych zagrożeń ma stanowić zaskarżony akt administracyjny. Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że na wnioskodawcy spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Nie jest więc rolą sądu administracyjnego na etapie rozpoznawania przedmiotowego wniosku czynić ustalenia w zakresie istnienia przesłanek wstrzymania wykonania decyzji administracyjnej. W oparciu o ww. przepis to sąd ocenia czy w świetle przywołanej przez stronę skarżącą argumentacji zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania decyzji.
W tej zaś sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji o warunkach zabudowy nie zawiera żadnego uzasadnienia i już chociażby z tej przyczyny podlega oddaleniu. Ponadto wskazania wymaga, że zawartość merytoryczna skargi kasacyjnej dotycząca legalności zaskarżonego wyroku nie uzasadnia wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Kwestie te nie mogą być oceniane na etapie rozpoznawania przez Sąd Administracyjny wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. W innym wypadku doszłoby do nieuprawnionego "przedsądu".
Dodatkowo wskazania wymaga, że decyzja o warunkach zabudowy nie stanowi aktu, który dawałby podstawę do rozpoczęcia robót budowlanych, a tym samym nie narusza – na tym etapie – inwestycyjnym praw strony w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania nieodwracalnych skutków. Nie można bowiem mówić o ewentualnym niebezpieczeństwie spowodowania trudnych do odwrócenia skutków lub wyrządzenia znacznej szkody w odniesieniu do decyzji wydanej w przedmiocie warunków zabudowy. Nie każda bowiem decyzja może podlegać wstrzymaniu na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., a do takich decyzji zalicza się decyzję o warunkach zabudowy. Uwzględniając w szczególności przepis art. 4 ust. 2 i art. 63 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wskazać należy, że z samej istoty tego typu decyzji wynika, że ich wydanie nie wiąże się dla stron z obowiązkiem działania, zaniechania, czy też z nakazem znoszenia zachowania innych podmiotów. Organy zaś nie mają możliwości użycia środka przymusu do doprowadzenia do stanu zgodnego z treścią zaskarżonej decyzji. Decyzja o warunkach zabudowy daje inwestorowi prawo do wystąpienia do organu architektoniczno-budowlanego ze stosownymi wnioskami, sama jednak nie daje podstawy do rozpoczęcia robót budowlanych i realizacji zamierzonej inwestycji bądź do przystąpienia do użytkowania. Tym samym nie może ona wiązać się ze znaczną szkodą lub powodować nieodwracalne skutki. Do takich skutków nie można zaliczyć możliwości wydania na jej podstawie w przyszłości stosownych zgód (związanych m.in. z pozwoleniem na budowę) przez właściwe organy administracyjne. Dopiero w jej wyniku, w toku innego postępowania, np o pozwolenie na budowę– prowadzonego w trybie ustawy – Prawo budowlane, zapadną odpowiednie rozstrzygnięcia, które być może wywołają skutki, o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. W niniejszym postępowaniu nie można zasadniczo przesądzić o kierunku przyszłych rozstrzygnięć administracyjnych dotyczących planowanej inwestycji, ponieważ tego rodzaju zagadnienie nie mieści się w granicach niniejszej sprawy, a tym bardziej na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Tym samym zaskarżona decyzja nie może wiązać się ze znaczną szkodą lub powodować nieodwracalne skutki. A zatem aktualnie ocena w postępowaniu sądowoadministracyjnym części procesu inwestycyjno-budowlanego, jakim jest etap uzyskania warunków zabudowy, nie powoduje żadnych realnych dla skarżącej Wspólnoty Mieszkaniowej zagrożeń. Możliwość legalnego prowadzenia robót budowlanych jest bowiem związana z przepisami Prawa budowlanego. Określone skutki związane z etapem budowy mogą wynikać z udzielonych zgód budowlanych (a nie – decyzji o warunkach zabudowy), bo to na etapie ich uzyskiwania następuje skonkretyzowanie przyznanych praw dotyczących zakresu możliwej do zrealizowania inwestycji.
Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.