II NSNc 4/26

SN
II NSNc 4/26
POSTANOWIENIE
Dnia 26 marca 2026 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Leszek Bosek
w sprawie ze skargi nadzwyczajnej wniesionej przez K. S.
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych
‎
w dniu 26 marca 2026 r.,
odrzuca skargę nadzwyczajną.
UZASADNIENIE
Pismem z 9 stycznia 2026 r. K. S. osobiście złożyła do Sądu Najwyższego skargę nadzwyczajną wnosząc o „uchylenie i eliminację z obrotu prawnego wszystkich orzeczeń, postanowień i wyroku wydanych w sprawie I ACa 2422/22 i I ACo 269/23 przez Sąd Apelacyjny w Łodzi” (pisownia oryginalna).
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 89 § 2 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (tekst jedn. Dz.U. 2024, poz. 622, dalej: „u.SN”), skargę nadzwyczajną może wnieść Prokurator Generalny, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz w zakresie swojej właściwości, Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, Rzecznik Praw Dziecka, Rzecznik Praw Pacjenta, Przewodniczący Komisji Nadzoru Finansowego, Rzecznik Finansowy, Rzecznik Małych i Średnich Przedsiębiorców i Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.
Wobec jednoznacznej treści art. 89 § 2 u.SN zdolność strony do zainicjowania postępowania ze skargi nadzwyczajnej jest wyłączona. Sporządzenie skargi nadzwyczajnej osobiście przez stronę jest dotknięte brakiem nieusuwalnym i powoduje konieczność odrzucenia skargi nadzwyczajnej (por. uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z 15 października 2020 r., III PZP 4/20, zasada prawna; postanowienia Sądu Najwyższego: z 10 stycznia 2024 r., II NSNc 415/23; z 26 lipca 2023 r., II NSNc 309/23; z 16 października 2024 r., II NSNc 75/24; z 15 maja 2025 r., II NSNc 22/25; z 10 grudnia 2025 r., II NSNc 131/25).
Z powyższych względów, skarga nadzwyczajna wniesiona osobiście przez K. S. podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalna.
Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy, na podstawie art. 398
6
§ 2 i 3 k.p.c. w związku z art. 95 pkt 1 u.SN, orzekł jak w sentencji.
[kf]
[r.g.]