II NSK 73/25

SN
II NSK 73/25
POSTANOWIENIE
Dnia 4 listopada 2025 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Oktawian Nawrot
w sprawach:
z zażalenia J.W.
na postanowienie Sądu Najwyższego
‎
z 15 lipca 2025 r., sygn. akt I NSP 235/25 (I NZ 49/25)
,
ze skargi J.W. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki
‎
w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Łodzi w sprawie o sygn. I As 27/25
‎
(I NSP 235/25), ze skargi J.W. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Okręgowym w Łodzi (sprawa Sądu Apelacyjnego w Lublinie I As 27/25), z powództwa J.W. przeciwko Skarbowi Państwa – Prezydentowi Miasta Ł., Gminie Ł., Sądowi Rejonowemu dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi, M.P. oraz M. spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. o ochronę dóbr osobistych (sprawa Sądu Okręgowego w Łodzi II C 2856/24),
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych
‎
w dniu 4 listopada 2025 r.,
w przedmiocie skargi kasacyjnej
J.W.
od postanowienia Sądu Najwyższego z 19 września 2025 r. sygn. I NZ 49/25, od postanowienia Sądu Najwyższego z 15 lipca 2025 r., sygn. I NSP 235/25, od postanowienia Sądu Apelacyjnego w Łodzi z 16 kwietnia 2025 r., sygn. I As 27/25, od zarządzenia przewodniczącego z 28 stycznia 2025 r., sygn. II C 2856/24, od wezwania do uzupełnia braków formalnych pozwu z 13 stycznia 2025 r. sygn. II C 2856/24,
odrzuca skargę.
UZASADNIENIE
Skargą kasacyjną z 8 października 2025 r. J.W. zaskarżył: postanowienie Sądu Najwyższego Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych z dnia 19 września 2025 r., sygn. akt I NZ 49/25, odrzucające zażalenie na postanowienie Sądu Najwyższego Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych z dnia 15 lipca 2025 r., sygn. akt I NSP 235/25, postanowienie Sądu  Najwyższego Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych z dnia 15
lipca 2025 r., sygn. akt I NSP 235/25, odrzucające skargę na postanowienie Sądu  Apelacyjnego w Łodzi z dnia 16 kwietnia 2025 r., sygn. akt I As 27/25, postanowienie Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 16 kwietnia 2025 r., sygn.  akt  I  As  27/25, oddalające skargę na bezczynność Sądu Okręgowego w Łodzi w sprawie rozpatrzenia pozwu skarżącego o naruszenie dóbr osobistych, wniesionego do Sądu Okręgowego w Łodzi dniu 27 grudnia 2024 r., zarządzenie   Przewodniczącego w osobie sędzi Sądu Okręgowego w Łodzi II Wydział Cywilny K.W. z dnia 28 stycznia 2025 r., sygn. akt II C 2856/24, o zwrocie pozwu oraz wezwanie z dnia 13 stycznia 2025 r., sygn. akt II C 2856/24, do usunięcia braków formalnych pozwu przez oznaczenie daty wymagalności roszczenia w terminie 7 dni pod rygorem jego zwrotu.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu.
Zgodnie z art. 398
1
§ 1 k.p.c. od wydanego przez sąd drugiej instancji prawomocnego wyroku lub postanowienia w przedmiocie odrzucenia pozwu albo
umorzenia postępowania kończących postępowanie w sprawie strona, Prokurator Generalny, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka może wnieść skargę kasacyjną do Sądu Najwyższego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.
Stosownie natomiast do art. 398
6
§ 2 k.p.c., sąd drugiej instancji odrzuca skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu, skargę niespełniającą wymagań określonych w art. 398
4
§ 1 k.p.c., nieopłaconą oraz skargę, której braków nie
usunięto w terminie lub z innych przyczyn niedopuszczalną. Z kolei § 3 przytoczonego przepisu stanowi, że Sąd Najwyższy odrzuca skargę kasacyjną, która podlegała odrzuceniu przez sąd drugiej instancji, albo zwraca ją temu sądowi w celu usunięcia dostrzeżonych braków.
W niniejszym postępowaniu skarżący zaskarżył orzeczenia Sądu
Najwyższego, postanowienie Sądu Apelacyjnego w Łodzi oddalające skargę na przewlekłość postępowania, zarządzenie o zwrocie pozwu oraz wezwanie do uzupełnienia braków formalnych.
W odniesieniu do orzeczeń Sądu Najwyższego wskazać należy, że
nie  podlegają one zaskarżeniu. Orzeczenia wydane przez Sąd Najwyższy są
ostateczne i nie przysługują na nie żadne środki zaskarżenia, w tym skarga kasacyjna (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 1 kwietnia 2025 r., I NZ 9/25, postanowienie Sądu Najwyższego z 10 grudnia 2024 r., I CNP 109/24).
W świetle art.
398
1
§ 1 k.p.c. skarga kasacyjna nie przysługuje także od    postanowienia
Sądu Apelacyjnego w Łodzi oddalającego skargę na    przewlekłość postępowania, gdyż nie jest to prawomocny wyrok ani postanowienie w przedmiocie odrzucenia pozwu albo umorzenia postępowania, kończące postępowanie w sprawie. Z tego samego względu niedopuszczalna jest
również skarga na kasacyjna od zarządzenia o zwrocie pozwu oraz od wezwania do uzupełnienia braków formalnych.
Podkreślić należy, że zarówno zarządzenie o zwrocie pozwu, jaki i wezwanie do uzupełnienia braków formalnych nie są orzeczeniami sądu, a więc nie stanowią wyroków, postanowień ani nakazów zapłaty. W konsekwencji nie mogą być przedmiotem skargi kasacyjnej.
Reasumując art. 398
1
§ 1 k.p.c. nie daje podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowień Sądu Najwyższego, postanowienia Sądu Apelacyjnego w Łodzi oddalającego skargę na przewlekłość postępowania ani od zarządzenia o
zwrocie pozwu czy wezwania do uzupełnienia braków formalnych. Skargę  kasacyjną należało zatem uznać za niedopuszczalną i w konsekwencji odrzucić.
Niezależnie od powyższego wskazać należy, że w postępowaniu wszczętym w wyniku wniesienia skargi kasacyjnej obowiązuje zastępstwo stron przez
adwokatów lub radców prawnych, gdyż postępowanie toczy się przed Sądem Najwyższym. Oznacza to, że w tym postępowaniu zdolność strony do samodzielnego podejmowania czynności procesowych (zdolność postulacyjna) jest wyłączona (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 listopada 2024 r., I CSK 3518/24). W niniejszej sprawie skargę kasacyjną skarżący wywiódł osobiście, a zatem bez wymaganej reprezentacji przez profesjonalnego pełnomocnika. W  sprawie nie zachodzą też przesłanki do zastosowania art. 87
1
§ 2 k.p.c. Powyższe stanowi odrębną, samoistną przyczynę odrzucenia skargi kasacyjnej.
Z powyższych względów, na podstawie powołanych przepisów, Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji
.
[P.Sz.]
‎