II KZ 18/26

Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenia oskarżonego M.B. oraz jego obrońcy na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 marca 2026 r., sygn. akt II KO 190/25, którym zastosowano wobec oskarżonego środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania na okres 3 miesięcy. Postanowienie to zostało wydane w kontekście uchylenia przez Sąd Najwyższy wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie, który utrzymywał w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie skazujący M.B. na łączną karę 15 lat pozbawienia wolności za szereg przestępstw, w tym usiłowanie zabójstwa i rozbój. Oskarżony nie sprecyzował zarzutów, kwestionując postanowienie w całości. Obrońca zarzuciła obrazę przepisów k.p.k. dotyczących stosowania tymczasowego aresztowania, w tym art. 257 § 1 k.p.k. (niezastosowanie środka wolnościowego), art. 258 § 2 i 4 k.p.k. (nieuwzględnienie rodzaju i charakteru obaw, nasilenia zagrożenia dla postępowania po uchyleniu wyroku, odbyciu części kary) oraz art. 259 § 1 pkt 2 k.p.k. (istnienie negatywnych przesłanek stosowania aresztu ze względu na skutki dla rodziny). Sąd Najwyższy, rozpoznając sprawę na posiedzeniu w dniu 26 marca 2026 r., uznał zażalenia za niezasadne. Podkreślono, że prawdopodobieństwo popełnienia zarzucanych czynów jest duże, co wynika z wyroku sądu I instancji. Wysokość orzeczonej kary (15 lat pozbawienia wolności) stanowi samodzielną i wystarczającą przesłankę do stosowania tymczasowego aresztowania na podstawie art. 258 § 2 k.p.k., gdyż stwarza realne zagrożenie dla prawidłowego toku postępowania i uniknięcia kary. Sąd odrzucił argumentację obrońcy dotyczącą etapu postępowania odwoławczego, wskazując, że środki zapobiegawcze można stosować aż do rozpoczęcia wykonywania kary. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 259 § 1 pkt 2 k.p.k., Sąd Najwyższy stwierdził, że choć sytuacja rodzinna oskarżonego (chora matka, niepełnosprawny syn) jest trudna, nie stanowi ona bezwzględnej przeszkody do stosowania aresztu, zwłaszcza że problemy te istniały już wcześniej i nie powstały wyłącznie w związku z pozbawieniem wolności oskarżonego. W związku z powyższym, Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający