Sygn. akt II Kp 366/16 POSTANOWIENIE Dnia 6 grudnia 2016r. Sąd Rejonowy w DzierżoniowieWydział II Karny w składzie: Przewodnicząca: SSR Adriana Skorupska Protokolant: Katarzyna Czaplicka po rozpoznaniu w sprawie o czyn z art. 284 § 2 k.k. na skutek zażalenia J. K. (1) w przedmiocie odmowy wszczęcia dochodzenia na podstawie art. 465 § 2 k.p.k. w zw. z art. 329 § 1 k.p.k. postanowił: nie uwzględnić zażalenia J. K. (1) z dnia 13 października 2016r. na postanowienie Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Dzierżoniowie z dnia 4 października 2016r. w przedmiocie odmowy wszczęcia dochodzenia i utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 4 października 2016r. Prokurator Prokuratury Rejonowej w Dzierżoniowie w sprawie sygn. akt 2Ds. 759.2016. odmówił wszczęcia dochodzenia w sprawie przywłaszczenia w okresie od 2010r. do września 2016r. w B. powierzonych pieniędzy o nieustalonej wartości przez członków (...) na rejon w B. , a pobieranych na poczet wczasów w sposób zawyżony i wpłacanych za pośrednictwem prywatnego rachunku bankowego, na szkodę członków w/w związku, w tym J. K. (1) , tj. o czyn z art. 284 § 2 k.k. z uwagi na brak danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie popełnienia czynu zabronionego ( art. 17 § 1 pkt 1 k.p.k. ). Zażalenie na powyższe postanowienie złożył w ustawowym terminie J. K. (1) , który jest jednym z członków (...) w B. , wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie do ponownego rozpatrzenia. Skarżący podniósł, iż pieniądze wpłacone za wczasy lokowane były na prywatnym koncie Przewodniczącego (...) w B. , co przysporzyło mu nielegalnych korzyści płynących z oprocentowania. Ponadto J. K. (1) w złożonym zażaleniu wskazał, że nie wszystkie opłaty były księgowane i rejestrowane przez księgowość. Prokurator Prokuratury Rejonowej w Dzierżoniowie przekazując powyższe zażalenie do rozpoznania Sądowi w dniu 7 listopada 2016r. nie podzielając stanowiska skarżącego J. K. (1) wskazał, iż zawarta w środku zaskarżenia argumentacja nie zasługuje na uwzględnienie oraz wniósł o utrzymanie w mocy zaskarżonego postanowienia. Zażalenie J. K. (1) w ocenie Sądu nie zasługuje na uwzględnienie. Przestępstwo z art. 284 § 2 k.k. popełnia ten kto przywłaszcza sobie powierzona mu rzecz ruchomą. Jest to kwalifikowany typ przywłaszczenia zwany sprzeniewierzeniem. Przywłaszczenie wymaga działania w zamiarze bezpośrednim kierunkowym postąpienia z cudzą rzeczą ( lub prawem majątkowym ), tak jakby się było jej właścicielem. Sprawca przywłaszczenia musi więc zmierzać do zatrzymania cudzej rzeczy lub innego mienia ( prawa majątkowego ) dla siebie lub innej osoby bez żadnego do tego tytułu. Przestępstwo określone w art. 284 jest przestępstwem powszechnym, może je więc popełnić każdy podmiot zdatny do ponoszenia odpowiedzialności karnej. Taki charakter przestępstwo określone w art. 284 zachowuje także w odniesieniu do typu opisanego w art. 284 § 2 , tj. sprzeniewierzenia. Jakkolwiek warunkiem odpowiedzialności karnej jest w tym przypadku dopuszczenie się określonego zachowania wobec rzeczy powierzonej, to jednak tak skonstruowana przesłanka nie uzasadnia zaliczenia tego typu czynu zabronionego do kategorii przestępstw indywidualnych. Ustawodawca, wskazując, że w tym przypadku chodzi o zamachy skierowane przeciwko rzeczom powierzonym sprawcy, w żaden sposób nie wskazuje cech podmiotu sprawczego, od których wystąpienia uzależniona jest odpowiedzialność karna. Za nietrafne należy uznać tym samym stanowisko wskazujące, że "przestępstwo z art. 284 § 2 k.k. jest przestępstwem indywidualnym, a więc może jej popełnić tylko osoba mająca określone kwalifikacje - osoba, której powierzona została cudza rzecz ruchoma" (Zoll Andrzej (red.), Kodeks karny. Część szczególna. Tom III. Komentarz do art. 278-363 k.k., wyd. IV) Analiza zgromadzonego materiału dowodowego w ocenie Sądu nie pozwala na postawienie w stan oskarżenia o popełnienie czynu z art. 284 § 2 k.k. Jak ustalono w toku czynności sprawdzających T. K. od 7 lat pełni funkcję Przewodniczącego Zarządu Związku (...) , (...) w B. , a zarząd ten podlega pod Zarząd Okręgowy w W. . Ostatnia kontrola w Rejonowym Związku (...) w B. miała miejsce w dniu 15 września 2016r. i została przeprowadzona przez komisję rewizyjną, która nie podlega pod zarząd i posiada autonomię, natomiast podlega pod komisję rewizyjną w W. , a z kolei ta komisja rewizyjna podlega pod komisję w W. . W skład władz Rejonowego Związku (...) w B. wchodzi Komisja Rewizyjna i Prezydium Zarządu. W skład (...) wchodzi M. C. , która jest skarbnikiem oraz W. K. – sekretarz. Komisja Rewizyjna co miesiąc sprawdza prawidłowość dokumentacji finansowej i ocenia pracę związku. Podczas kontroli w dniu 15 września 2016r. nie stwierdzono żadnych nieprawidłowości w działaniu zarządu. Pieniądze za członkostwo i imprezy zbiera skarbnik, za co wystawia każdorazowo dokument KP . T. K. zbierał od członków pieniądze na wczasy, które miały miejsce w czerwcu 2016r. do Ł. i P. , na wczasy organizowane w lipcu 2016r. do R. , na wczasy w K. , które miały miejsce od 8 sierpnia 2016r. do 21 sierpnia 2016r. i na wczasy w D. , które miały miejsce od 31 sierpnia 2016r. do 13 września 2016r. i każdorazowo dokumentował wpłaty dokumentem KP . Aby zminimalizować koszty uczestników różnych imprez przede wszystkim wczasów, T. K. dokonywał opłat za pośrednictwem swojego konta, przekazując z tego konta uprzednio wpłacone pieniądze od uczestników za pośrednictwem swojego rachunku internetowego do właścicieli pensjonatów i biur turystycznych, co też czynił do kwietnia 2016r. ze względu na wysokie opłaty dotyczące przelewów pieniężnych. W kwietniu 2016r. (...) założył konto bankowe, którego właścicielem jest Zarząd Rejonowy (...) . Turnus rehabilitacyjny, który to odbył się w terminie od 24 września do 8 października 2016r. do I. kosztował 1220 zł od osoby. W skład tej opłaty miała wejść kwota 990 zł za sam pobyt, opłata klimatyczna w wysokości 49 zł, opłata za przewoźnika oraz ubezpieczenie. Raz na miesiąc przeprowadzane są kontrole w Rejonowym Związku (...) w B. , a sprawozdania z przeprowadzonej kontroli za pośrednictwem zarządu związku przekazywane są do Komisji Rewizyjnej w W. . Podczas przeprowadzanych kontroli nie stwierdzono nigdy żadnych nieprawidłowości, a przedmiotem kontroli są wszystkie rachunki, w tym wpłaty otrzymywane od członków Związku oraz sposób gospodarowania dotacjami otrzymywanymi z Urzędu Miasta B. . Rozpoznając zażalenie J. K. (1) Sąd podzielił w pełni stanowisko Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Dzierżoniowie, iż decyzja procesowa o odmowie wszczęcia dochodzenia podjęta przez ten organ jest w pełni zasadna i odpowiada prawu, a zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, w związku z czym utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W ocenie Sądu, w toku czynności podjętych przez organ prowadzący postępowanie przygotowawcze nie dopuszczono się żadnych błędów, konsekwencją, których mogłoby być uchylenie zaskarżonego postanowienia. W toku tych czynności rozpytano J. K. (1) , J. Z. (1) , J. Z. (2) , M. C. oraz F. B. . Mając na uwadze powyższe okoliczności, nie znajdując podstaw do uchylenia zaskarżonego postanowienia i całkowicie podzielając pogląd Prokuratury, Sąd uznał, że zażalenie skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Na oryginale właściwe podpisy Za zgodność
Pełny tekst orzeczenia
II Kp 366/16
Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.