II KP 205/14

Sygn. akt II Kp 205/14 POSTANOWIENIE Dnia 24 lipca 2014 r. Sąd Rejonowy w Dzierżoniowie, II Wydział Karny w składzie: Przewodnicząca Sędzia SR Danuta Raś Protokolant Anna Gołębiowska po rozpoznaniu w sprawie zażalenia pełnomocnika pokrzywdzonego - (...) S.A zs we W. na postanowienie z dnia 16 kwietnia 2014 roku Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Dzierżoniowie o odmowie wszczęcia dochodzenia w sprawie 1 Ds 512/14 na podstawie art. 329 § 1 kpk i 437 § 1 kpk postanawia zażalenia pełnomocnika pokrzywdzonego - (...) S.A zs we W. na postanowienie z dnia 16 kwietnia 2014 roku Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Dzierżoniowie o odmowie wszczęcia dochodzenia w sprawie 1 Ds 512/14 nie uwzględnić i utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie UZASADNIENIE Przedmiotowym postanowieniem odmówiono wszczęcia dochodzenia w sprawie; - publicznego rozpowszechniania w dniu 16 stycznia 2014r. w D. bez zezwolenia wiadomości ujawnionych w postępowaniu przygotowawczym sygn. akt 1 Ds 1585/13/3 Prokuratury Rejonowej w Ząbkowicach Śląskich zanim zostały ujawnione w postępowaniu sądowym, to jest o czyn z art. 241§ 1 k.k. - wobec braku znamion przestępstwa; - pomówienia w dniu 16 stycznia 2014r. w D. za pomocą środka masowej komunikacji (...) S.A. we W. o takie postępowanie, które może poniżyć ją w opinii publicznej i narazić na utratę zaufania potrzebnego dla prowadzenia danego rodzaju działalności w zakresie ubezpieczeń, to jest o czyn z art. 212 § 2 k.k. - wobec braku interesu społecznego w ściganiu czynu prywatnoskargowego w postępowaniu publicznoskargowym. Na postanowienie to w ustawowym terminie zażalenie w części dotyczącej czynu z art. 241§ 1 k.k. złożył pełnomocnik pokrzywdzonego, w którym zarzucił, - obrazę przepisów prawa karnego materialnego poprzez stwierdzenie braku znamion przestępstwa - obrazę przepisów prawa karnego procesowego poprzez odmowę wszczęcia postępowania w sprawie wbrew treści art. 325b k.p.k. - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, które mogły mieć wpływ na jego treść, polegające na przyjęciu, iż brak jest danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie popełnienia przestępstwa. Podnosząc powyższe pełnomocnik pokrzywdzonego wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w części dotyczącej czynu z art. 241§ 1 k.k. i skierowania sprawy do ponownego rozpatrzenia. Sąd zważył: Zarzuty podniesione w zażaleniu pełnomocnika pokrzywdzonego nie są zasadne. Trafne jest bowiem stanowisko oskarżyciela, że samo rozpowszechnienie informacji, iż toczy się konkretne postępowanie wobec danej osoby, nie stanowi realizacji ustawowych znamion przestępstwa z art. 241 k.k. W piśmiennictwie prawniczym istnieje zgodność co do tego, że gdy mowa o „wiadomości z postępowania przygotowawczego”, to w grę wchodzą takie informacje, które w tym postępowaniu ujawniono i o których miały wiedzę osoby prowadzące to postępowanie. Jak zauważa Górniok, muszą to być wiadomości istotne, tylko takie, jakie mają związek z toczącym się postępowaniem (Górniok (w:) Górniok i in., t. 2,). Nie mogą to być pogłoski, plotki czy informacje dla sprawy obojętne (Kunicka-Michalska (w:) Wąsek II). (Peiper, Komentarz do kodeksu karnego). Jeżeli chodzi więc o postępowanie przygotowawcze, to rozpowszechniane wiadomości muszą pochodzić z akt tego postępowania, od osób je prowadzących lub urzędowo z nimi współdziałających (np. policjant czy pracownik administracyjny prokuratury). Osoby uczestniczące w postępowaniu przygotowawczym w charakterze świadków, pokrzywdzonych lub podejrzanych, nie popełniają przestępstwa z art. 241 k.k. , jeżeli ujawniają informacje znane im skądinąd niż z toczącego się postępowania, nawet jeżeli zostały one potem do tego postępowania włączone (M.Mozgawa Komentarz do kodeksu karnego). Nie jest też przestępstwem z art. 241 k.k. prywatne zbieranie i rozpowszechnianie informacji dotyczących postępowania przygotowawczego, gdy informacje takie uzyskane zostały w inny niż wskazany wyżej sposób – jak ma to miejsce w niniejszej sprawie - przez prowadzenie tzw. prywatnego śledztwa. Uznać natomiast należy za ujawnienie informacji, o których mowa w art. 241 k.k. , ujawnienie informacji dotyczących tego, czego na przykład świadek dowiedział się w czasie przesłuchania (zob. L. Gardocki, Prawo karne ). Taka jednak sytuacja w niniejszej sprawie nie występuje, albowiem z załączonych materiałów wynika, że wskazana w zawiadomieniu osoba rozpowszechniała informacje zanim została przesłuchana w charakterze świadka. Tym samym w opisywanym przez skarżącego zachowaniu dopatrzeć się można jedynie znamion występku ściganego z oskarżenia prywatnego oraz znamion powoływanego przez skarżącego wykroczenia. Brak jest natomiast racjonalnych podstaw do przyjęcia, by zachowanie takie realizowało znamiona przestępstwa ściganego z urzędu, a w szczególności z art. 241 k.k. Wniesiony przez skarżącego środek zaskarżenia zaś nie zawiera żadnych nieznanych wcześniej organowi ścigania okoliczności ani racjonalnych argumentów, które pozwalałyby przyjąć odmienną interpretację, a ogranicza się jedynie do polemiki z prawidłowym rozstrzygnięciem Prokuratora. Jedynie na marginesie zauważyć też trzeba, że z akt sprawy wynika, iż w związku z przekazanymi oskarżycielowi przez skarżącego, po wydaniu zaskarżonego postanowienia (to jest w dniu 17 kwietnia 2014r.) dodatkowymi informacjami (na które powołuje się skarżący) prowadzone jest odrębne postępowanie (pod sygn. akt1 Ds 678/14). Zważywszy na powyższe, postanowienie o odmowie wszczęcia dochodzenia uznać należy za słuszne, co skutkować musiało utrzymaniem w mocy tegoż postanowienia. Na oryginale właściwe podpisy Za zgodność