II KO 89/25

SN
II KO 89/25
POSTANOWIENIE
Dnia 11 lipca 2025 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Dariusz Kala
w sprawie z zażalenia G.D.
na postanowienie asesora Prokuratury Rejonowej w Białej Podlaskiej z dnia 15 lipca 2024 r., sygn. akt […] o odmowie wszczęcia śledztwa,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 11 lipca 2025 r.,
wniosku Sądu Rejonowego w Radzyniu Podlaskim
z dnia 24 marca 2025 r., sygn. akt II Kp 422/24
o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu,
na podstawie art. 37 § 1 k.p.k.
postanowił:
nie uwzględnić wniosku.
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Radzyniu Podlaskim, do którego wpłynęło zażalenie na postanowienie asesora Prokuratury Rejonowej w Białej Podlaskiej z dnia 15 lipca 2024 r., sygn. akt […] o odmowie wszczęcia śledztwa, zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie tej sprawy innemu sądowi równorzędnemu w trybie art. 37 k.p.k.
Należy jednak wskazać, że ww. postanowieniem odmówiono wszczęcia śledztwa w sprawie o pięć czynów: jeden kwalifikowany z art. 228 § 1 k.k., trzy kwalifikowane z art. 231 § 1 k.k. oraz jeden kwalifikowany z art. 258 § 1 k.k.  Pamiętać trzeba, że rozpoznanie spraw o przestępstwa z art. 258 § 1 k.k. należy do właściwości rzeczowej Sądu Okręgowego (art. 25 § 1 pkt 2 k.p.k.). Dokonywanie czynności sądowych w postępowaniu przygotowawczym (do jakich zalicza się m.in. rozpoznawanie zażaleń na postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania przygotowawczego) należy co do zasady do właściwości sądu powołanego do rozpoznania sprawy w pierwszej instancji (art. 329 § 1 k.p.k.). Sąd Rejonowy w Radzyniu Podlaskim nie jest funkcjonalnie właściwy do rozpoznania sprawy zainicjowanej ww. zażaleniem.  Powyższe oznacza również, że ww. sąd nie miał kompetencji do zwrócenia się do Sądu Najwyższego z wnioskiem, o którym mowa w art. 37 § 1 k.p.k. Uprawnionym do podjęcia tej inicjatywy jest bowiem wyłącznie sąd właściwy do rozpoznania sprawy (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 września 2008 r., V KO 61/08).
W konsekwencji, w związku z tym, że wniosek został wniesiony przez podmiot nieuprawniony, brak było podstaw do jego uwzględniania.
Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak w części dyspozytywnej postanowienia.
[WB]
[a.ł]
‎