II KO 77/26Przekazanie sprawy karnej prokurator bezstronność sądu

Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Północ o przekazanie sprawy karnej do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, zgodnie z art. 37 § 1 k.p.k. Sąd Rejonowy uzasadniał wniosek tym, że oskarżoną w sprawie jest prokurator, osoba znana sędziom i pracownikom sądu z racji regularnego występowania w charakterze oskarżyciela publicznego. W związku z tym istniała obawa, że rozpoznanie sprawy przez ten sąd mogłoby wzbudzać wątpliwości co do zachowania pełnej bezstronności i negatywnie oddziaływać na społeczne zaufanie do wymiaru sprawiedliwości. Sąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku, stwierdzając, że nie jest on zasadny. W orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalone jest stanowisko, że hipotetyczna obawa przed przyszłymi niekorzystnymi opiniami społecznymi, niemająca realnych podstaw, nie powinna stanowić uzasadnienia dla sądu właściwego do uchylenia się od rozpoznania sprawy. Sąd Najwyższy uznał, że w tej konkretnej sytuacji nie zachodzą uzasadnione podstawy do podzielenia obaw Sądu Rejonowego. Okoliczność, że oskarżony prokurator jest znany sędziom z racji kontaktów zawodowych, nie oznacza automatycznie, że spełnione zostały przesłanki z art. 37 § 1 k.p.k. Sąd Najwyższy podkreślił, że dobro wymiaru sprawiedliwości przemawia za przekazaniem sprawy głównie wtedy, gdy istnieją okoliczności mogące realnie wpłynąć na swobodę orzekania lub stwarzać uzasadnione przekonanie o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy. Zwykłe kontakty służbowe nie mogą być wystarczające do uzasadnienia realnych wątpliwości co do bezstronności sądu. Dodatkowo, Sąd Najwyższy zauważył, że sam Sąd Rejonowy nie zakładał braku obiektywizmu czy bezstronności, a sprawa dotyczy dużej jednostki sądownictwa z liczną obsadą sędziowską.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający