II KO 75/26

II KO 75/26 
 
 
  
POSTANOWIENIE 
  
Dnia 15 czerwca 2026 r. 
Sąd Najwyższy w składzie: 
  
SSN Jacek Błaszczyk 
  
po rozpoznaniu w sprawie z zażalenia S. B.  
na postanowienie Prokuratora Prokuratury Rejonowej Warszawa – Praga Północ w 
Warszawie z dnia 13 lutego 2026 r., sygn. akt […] o odmowie wszczecia 
dochodzenia  
w Izbie Karnej na posiedzeniu  
w dniu 15 czerwca 2026 r.,  
wniosku zawartego w postanowieniu Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi – 
Północ w Warszawie  
z dnia 15 maja 2026 r., sygn. akt III Kp 566/26  
o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu  
na podstawie art. 37 § 1 k.p.k.  
  
p o s t a n o w i ł  
przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w 
Białymstoku.  
  
  
  
UZASADNIENIE 
     
Postanowieniem z dnia 15 maja 2026 r. Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi 
– Północ w Warszawie, w sprawie sygn. akt III Kp 566/26, wystąpił do Sądu 
Najwyższego o przekazanie, w trybie art. 37 § 1 k.p.k., innemu sądowi 
równorzędnemu, sprawy z zażalenia S. B. . 

II KO 75/26              
2 
 
 
W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że w zażaleniu na postanowienie 
o 
odmowie 
wszczęcia 
postępowania 
przygotowawczego 
S. 
B. 
zarzucił 
prokuratorom, którzy pracują w okręgu apelacji warszawskiej brak obiektywizmu i 
rzetelności w rozpoznaniu złożonego zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa m. 
in. z art. 234 k.k. oraz powiązania  z R. G. lub K. D. , których oskarża o znieważenie 
jego osoby i pomówienie. W ocenie wnioskującego Sądu sytuacja tego rodzaju 
może stwarzać u postronnego obserwatora, przekonanie o braku warunków do 
rozpoznania sprawy w Sądzie Rejonowym dla Warszawy Pragi – Północ w 
Warszawie w sposób obiektywny.  
Sąd Najwyższy zważył, co następuje. 
Wniosek Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi – Północ w Warszawie jest 
zasadny i zasługuje na uwzględnienie. Korzystanie z właściwości z delegacji 
przewidzianej ustawowo w przepisie art. 37 § 1 k.p.k. może nastąpić wyjątkowo, 
jako odstępstwo od konstytucyjnej zasady rozpoznania sprawy przez sąd właściwy 
(art. 45 ust. 1 Konstytucji RP) – i jedynie w sytuacji, gdy zostanie wykazane, że 
dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga takiego postąpienia. 
Jak zaznaczono w postanowieniu właściwego do ropoznania środka 
odwoławczego Sądu Rejonowego w sprawie zajdzie konieczność odniesienia się 
do zarzutów skierowanych przez skarżącego pod adresem prokuratorów okręgu 
warszawskiego, którzy występują jako oskarżyciele w szczególności przed sądem 
właściwym miejscowo. Wydanie orzeczenia w tej konkretnej sprawie mogłoby 
zatem budzić podejrzenia, co do braku sprawiedliwego i obiektywnego 
rozstrzygnięcia.  
Dla uniknięcia w takim wypadku zarzutów, które mogłyby rzutować na brak 
obiektywizmu i bezstronności przy rozpoznaniu sprawy, celowe jest, by była ona 
rozpoznana przez inny Sąd Rejonowy. Stanowisko takie jest zgodne z 
dotychczasową praktyką Sądu Najwyższego (vide: m. in. postanowienie z dnia 7 
czerwca 2018 r., V KO 41/18). Mając na względzie zrozumiałą i przekonującą 
argumentację przedstawioną w uzasadnieniu wystąpienia sądu właściwego 
miejscowo i rzeczowo do rozpoznania wniesionego środka odwoławczego, uznać 
należało, że dobro wymiaru sprawiedliwości przemawia za przekazaniem 
rozpoznania sprawy do innego sądu równorzędnego. Nic nie stoi obecnie 

II KO 75/26              
3 
 
 
na przeszkodzie, aby sądem tym był Sąd Rejonowy w Białymstoku, który jest w 
stosunkowo bliskiej odległości od Warszawy, a jednocześnie leży  poza obszarem 
właściwości Sądu Okręgowego, jak i Sądu Apelacyjnego w Warszawie.  
Z tych też powodów orzeczono jak w sentencji.  
 
[J.J.] 
[a.ł]