Pełny tekst orzeczenia

II KO 11/24

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

SN
II KO 11/24
POSTANOWIENIE
Dnia 8 lutego 2024 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Paweł Wiliński
w sprawie z zażalenia pokrzywdzonego
J. M.
po rozpoznaniu sprawy na posiedzeniu w dniu 8 lutego 2024 r.,
wniosku Sądu Rejonowego w Chełmie
zawartego w postanowieniu z dnia 16 stycznia 2024 r., sygn. akt VII Kp 457/23
o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu,
na podstawie art. 37 k.p.k.
p o s t a n o w i ł:
uwzględnić wniosek i przekazać sprawę Sądu Rejonowego w Chełmie sygn. akt VII Kp 457/23 do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Krasnymstawie.
UZASADNIENIE
Postanowieniem
z dnia 16 stycznia 2024 r., sygn. akt VII Kp 457/23,
Sąd Rejonowy w Chełmie zwrócił się do Sądu Najwyższego w trybie art. 37 k.p.k. o przekazanie sprawy o sygn.
akt VII Kp 457/23
do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu. W uzasadnieniu Sąd wnioskujący wskazał, że przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest zażalenie J. M. na postanowienie prokuratora o odmowie wszczęcia śledztwa wobec braku znamion czynu zabronionego, w sprawie prowadzonej z zawiadomienia pokrzywdzonego J. M. o przekroczeniu uprawnień i niedopełnieniu obowiązków przez funkcjonariuszy publicznych - sędziego Sądu Rejonowego w Chełmie oraz Prezesa Sądu Rejonowego w Chełmie (art. 231 § 1 k.k.).
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Wniosek
Sądu Rejonowego w Chełmie zasługuje na uwzględnienie.
Instytucja tzw. właściwości z delegacji, określona w art. 37 k.p.k., ma charakter wyjątkowy, a zatem stosowana może być w sytuacjach gdy szczególne i nadzwyczajne względy związane z dobrem wymiaru sprawiedliwości mogą przemawiać za taką koniecznością. Należą do nich okoliczności, które mogą wywierać wpływ na swobodę orzekania lub stwarzać przekonanie o braku warunków do rozpoznania tej sprawy w sposób obiektywny (por. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 marca 2006 r., IV KO 9/06, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 grudnia 2021 r.,
III KO 92/21
).
W realiach niniejszej sprawy, której przedmiotem jest rozpoznanie zażalenia J. M. na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej w Chełmie o odmowie wszczęcia śledztwa z dn. 3 listopada 2023 r. wobec braku znamion czynu zabronionego, w sprawie prowadzonej z zawiadomienia tego pokrzywdzonego o przekroczeniu uprawnień i niedopełnienia obowiązków przez funkcjonariuszy publicznych - sędziego Sądu Rejonowego w Chełmie oraz Prezesa Sądu Rejonowego w Chełmie (czyn z art. 231 § 1 k.k.), celem uniknięcia potencjalnych choćby zarzutów, które mogłyby wskazywać na brak obiektywizmu i bezstronności sędziów tego Sądu przy rozpoznawaniu tej sprawy, zasadne jest by rozpoznał ją inny sąd. Relacje zawodowe i koleżeńskie sędziów orzekających w tym samym Sądzie z pomawianym sędzią G. O. oraz podległość służbowa sędziów względem pomawianego w tej samej sprawie Prezesa tego Sądu pełniącego równocześnie funkcję Przewodniczącego VII Wydziału Karnego, w którym zarejestrowano przedmiotową sprawę, stanowią dostateczną argumentację do uwzględnienia wniosku w trybie art. 37 k.p.k.
Biorąc powyższe pod uwagę, aby wyeliminować ryzyko pojawienia się w opinii publicznej, w tym również J. M., osądu o stronniczym rozpoznaniu przedmiotowej sprawy przez sędziów Sądu Rejonowego w Chełmie, dla dobra wymiaru sprawiedliwości i jego autorytetu sprawę przekazano innemu sądowi równorzędnemu – znajdującemu się w relatywnie niedużej odległości lecz w innym okręgu sądowym (zamojskim), co zapewni gwarancję obiektywnego rozpoznania przedmiotowej sprawy.
Z uwagi na powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.
[J.J.]
(r.g.)
‎