II KO 107/26

II KO 107/26 
 
 
  
POSTANOWIENIE 
 
  
Dnia 10 września 2026 r. 
Sąd Najwyższy w składzie: 
  
SSN Paweł Wiliński 
  
w sprawie oskarżonego M.J.  
po rozpoznaniu sprawy na posiedzeniu w dniu 10 września 2026 r., 
z wniosku Sądu Rejonowego w Nowym Dworze Mazowieckim 
zawartego w postanowieniu z dnia 6 lipca 2026 r., sygn. akt II K 56/24, 
o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu,  
na podstawie art. 37 § 1 k.p.k. 
  
p o s t a n o w i ł: 
wniosku nie uwzględnić. 
  
  
  
UZASADNIENIE 
 
Postanowieniem z dnia 6 lipca 2026 r., Sąd Rejonowy w Nowym Dworze 
Mazowieckim zwrócił się do Sądu Najwyższego w trybie art. 37 § 1 k.p.k. o 
przekazanie sprawy, sygn. akt II K 56/24, do rozpoznania innemu sądowi 
równorzędnemu. W uzasadnieniu Sąd wnioskujący wskazał, że układ procesowy 
niniejszej sprawy, gdzie wszyscy sędziowie z wydziału karnego zostali wyłączeni od 
rozpoznawania sprawy i sprawa została przydzielona sędziemu z wydziału cywilnego, 
przemawia za przekazaniem sprawy innemu sądowi równorzędnemu ze względu na 
dobro 
wymiaru 
sprawiedliwości. 
Zdaniem 
Sądu, 
sprawa 
ma 
charakter 
skomplikowany pod względem faktycznym i prawnym, liczy VI tomów, dotyczy 
oskarżonego, który miał współdziałać z innymi oskarżonymi, a nie zmienia tego fakt, 

II KO 107/26 
2 
 
że prokurator złożył wniosek o wydanie wyroku skazującego bez przeprowadzenia 
rozprawy w trybie art. 335 § 2 k.p.k. 
 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.  
Wniosek Sądu Rejonowego w Nowym Dworze Mazowieckim nie zasługuje na 
uwzględnienie. 
Instytucja tzw. właściwości z delegacji, określona w art. 37 § 1 k.p.k., ma 
charakter wyjątkowy, a zatem stosowana może być w sytuacjach gdy szczególne i 
nadzwyczajne względy związane z dobrem wymiaru sprawiedliwości mogą 
przemawiać za taką koniecznością. Takich względów w niniejszej sprawie nie 
wykazano. 
Istnieje pogląd doktryny i orzecznictwo Sądu Najwyższego, w tym 
postanowienie z dnia 24 kwietnia 2025 r., sygn. akt III KO 201/24, na które powołuje 
się Sąd wnioskujący, w którym podkreśla się zasadność przekazania w wyjątkowych 
sytuacjach sprawy karnej do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, gdy 
została przydzielona sędziemu z innego wydziału na skutek wyłączenia wszystkich 
sędziów z wydziału karnego od rozpoznania sprawy. Wskazuje się tam jednak na 
warunek w postaci skomplikowanego charakteru sprawy pod względem faktycznym 
lub prawnym, a tego w przedmiotowej sprawie nie wykazano. Rozpoznanie sprawy 
karnej, w której występuje jeden oskarżony, któremu postawiono w akcie oskarżenia 
zarzut popełnienia jednego czynu  z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu 
narkomanii, a sprawa liczy 6 tomów, przy czym prokurator złożył wniosek o wydanie 
wyroku skazującego bez przeprowadzenia rozprawy w trybie art. 335 § 2 k.p.k., nie 
jawi się jako wyjątkowo trudna. Okoliczność, że oskarżony współdziałał w 
popełnieniu przestępstwa  z innymi osobami, których materiały zostały wyłączone do 
odrębnego rozpoznania, ani konieczność weryfikacji wniosku prokuratora, który w 
ocenie Sądu wnioskującego wymaga korekty i być może spowoduje konieczność 
przeprowadzenia przewodu sądowego w całości, nie zmienia tej oceny. Konieczność 
zapoznania się z przepisami prawa, poglądami doktryny i orzecznictwa, na którą 
powołuje się Sąd wnioskujący, stanowi z kolei typowy element pracy orzeczniczej 
nawet dla sędziów z wieloletnim doświadczeniem w określonej kategorii spraw. 
Przedmiotowy wniosek stanowi więc próbę uchylenia się Sądu Rejonowego w 
Nowym Dworze Mazowieckim od rozpoznania sprawy tylko z tego powodu, że 
wykracza ona poza obszar specjalizacji zawodowej wyznaczonego w losowaniu 

II KO 107/26 
3 
 
referenta z wydziału cywilnego. Tego rodzaju argument nie może być uznany za 
okoliczność wskazującą na wystąpienie obaw o naruszenie dobra wymiaru 
sprawiedliwości (tak też m.in. w sprawach Sądu Najwyższego, sygn. akt V KO 32/22, 
III KO 105/22).  
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji. 
 
[WB] 
[r.g.]