II KKN 565/97Uniewinnienie od zarzutu wyłudzenia poświadczenia nieprawdy 2
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Rejonowy w O. skazał A. L. i J. L. za przestępstwo z art. 267 kk, uznając ich winnymi wyłudzenia poświadczenia nieprawdy poprzez zatajenie istnienia testamentu ojca i uzyskanie postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku z ustawy. Sąd Wojewódzki w W. utrzymał ten wyrok w mocy. Sąd Najwyższy, rozpoznając kasację obrońcy, uchylił zaskarżony wyrok oraz utrzymany nim w mocy wyrok Sądu Rejonowego i uniewinnił oskarżonych. Sąd Najwyższy wskazał, że dla przyjęcia kwalifikacji z art. 267 kk konieczne jest wykazanie podstępnego wprowadzenia sądu w błąd, a samo zatajenie faktu istnienia testamentu nie jest wystarczające. Ponadto, stwierdzono, że sędzia prowadząca posiedzenie w sprawie nabycia spadku nie pouczyła uczestników o skutkach karnych zapewnienia zgodnie z art. 671 § 3 kpc. Wobec braku przesłanki podstępnego wprowadzenia w błąd oraz braku pouczenia, oskarżeni nie ponoszą odpowiedzialności karnej.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja art. 267 kk w kontekście zatajenia informacji oraz znaczenie pouczenia o skutkach karnych w postępowaniu cywilnym.
Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i karnej związanej z postępowaniem spadkowym.
Zagadnienia prawne (2)
Czy zatajenie istnienia testamentu przez spadkobierców, którzy następnie składają zapewnienie o braku testamentu, stanowi przestępstwo wyłudzenia poświadczenia nieprawdy z art. 267 kk?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli nie towarzyszy temu podstępne wprowadzenie sądu w błąd.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że samo zatajenie faktu istnienia testamentu nie jest wystarczające do przypisania odpowiedzialności z art. 267 kk. Konieczne jest wykazanie podstępnego działania sprawcy, które utrudnia sądowi dotarcie do prawdy. W tej sprawie brak było takich elementów, a dodatkowo oskarżeni nie zostali pouczeni o skutkach karnych zatajenia testamentu.
Czy brak pouczenia uczestników postępowania spadkowego o skutkach karnych złożenia fałszywego zapewnienia o braku testamentu wyłącza odpowiedzialność karną za zatajenie jego istnienia?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, w kontekście art. 247 § 2 dkk.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że skoro sędzia prowadząca postępowanie nie pouczyła uczestników o skutkach karnych zapewnienia zgodnie z art. 671 § 3 kpc, to oskarżeni nie ponoszą odpowiedzialności za zatajenie prawdy w tym zakresie.
Rozstrzygnięcie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A. L. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| J. L. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| A. W. – L. | osoba_fizyczna | współoskarżony/uczestnik postępowania spadkowego |
| X. Z. L. | osoba_fizyczna | spadkodawca |
Przepisy (5)
Główne
k.k. art. 267
Kodeks karny
Wymaga podstępnego wprowadzenia w błąd, a nie tylko zatajenia faktu.
Pomocnicze
k.p.c. art. 671 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy zapewnienia o braku testamentu.
k.p.c. art. 671 § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Nakłada obowiązek pouczenia o skutkach karnych zapewnienia.
d.k.k. art. 247 § § 1
Kodeks karny
Dotyczy zatajenia testamentu.
d.k.k. art. 247 § § 2
Kodeks karny
Wyłącza odpowiedzialność za zatajenie prawdy w przypadku braku pouczenia.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak podstępnego wprowadzenia sądu w błąd. • Brak pouczenia o skutkach karnych zatajenia testamentu. • Zatajenie faktu istnienia testamentu nie jest tożsame z podstępnym wprowadzeniem w błąd.
Godne uwagi sformułowania
dla przyjęcia kwalifikacji z art. 267 kk nie jest konieczne wykazanie, iż oskarżeni znali treść testamentu przed złożeniem zapewnienia przed Sądem, wystarczy wykazanie, że zataili fakt istnienia testamentu • Sąd Wojewódzki nie wykazał jednak na czym polegało „podstępne wprowadzenie w błąd” oskarżonych. • „wprowadzenie w błąd musi być podstępne, sprawca musi swoim zachowaniem utrudniać wystawcy dotarcie do prawdy; samo fałszywe poinformowanie nie jest jeszcze podstępem” • Skoro w świetle powyższego oskarżeni z uwagi na przepis art. 247 § 2 dpkp nie ponoszą odpowiedzialności za zatajenie prawdy, a nie było podstaw do przyjęcia kwalifikacji prawnej czynu z art. 267 dkk z uwagi na brak koniecznej przesłanki w postaci „podstępnego” wprowadzenia w błąd, to oskarżonych należało uniewinnić.
Skład orzekający
Marek Sokołowski
przewodniczący
Halina Gordon - Krakowska
sprawozdawca
Henryk Gradzik
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 267 kk w kontekście zatajenia informacji oraz znaczenie pouczenia o skutkach karnych w postępowaniu cywilnym."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i karnej związanej z postępowaniem spadkowym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa pokazuje, jak istotne są formalne aspekty postępowania i precyzyjna interpretacja przepisów karnych, nawet w pozornie prostych sprawach spadkowych. Uniewinnienie od zarzutu wyłudzenia poświadczenia nieprawdy dzięki brakowi podstępu i pouczenia jest interesujące.
“Czy zatajenie testamentu to zawsze przestępstwo? Sąd Najwyższy wyjaśnia kluczowe różnice.”
Dane finansowe
zwrot opłaty od kasacji: 300 PLN
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Powiązane przepisy
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.