Sygn. akt II KKN 484/2000
W Y R O K
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 21 marca 2001 r.
Sąd Najwyższy - Izba Karna na rozprawie w składzie następującym:
Przewodniczący: SSN – Tomasz Grzegorczyk
Sędziowie: SN – Halina Gordon - Krakowska
SN – Wiesław Maciak (spraw.)
Protokolant – Teresa Jarosławska
przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej – Krzysztofa Parchimowicza
po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2001 r.
sprawy P. K., K. W., A. K. i M. C.
oskarżonych z art. 222 § 1 kk i art. 226 § 1 kk
z powodu kasacji na korzyść, wniesionej przez Prokuratora Generalnego,
sygn. DSN IV (…)
od prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w Ł.
z dnia 26 lipca 2000 r., sygn. VII K (…)
uchyla zaskarżony wyrok i sprawę P. K., K. W., A. K. i M. C.
przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Ł.
2
U Z A S A D N I E N I E
Prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Ł. z dnia 26 lipca 2000 r.,
sygn. VII K (…), P. K., K. W., A. K. i M. C. uznani zostali winnymi
popełnienia przestępstwa z art. 222 § 1 kk, polegającego na naruszeniu
nietykalności cielesnej funkcjonariuszy Policji – A. N. i M. F. w związku z
pełnieniem przez nich obowiązków służbowych, za który to czyn P. K. skazany
został na karę grzywny w wysokości 400 stawek dziennych, przy wartości
jednej stawki dziennej w wysokości 10 zł, zaś pozostali współoskarżeni na kary
po 300 stawek dziennych o tej samej wartości. Ponadto K. W., A. K. i M. C.
uznani zostali winnymi popełnienia czynów z art. 226 § 1 kk, polegających na
znieważeniu słowami obelżywymi funkcjonariuszy Policji A. N. i M. F. i
ukarani za to karą grzywny po 300 stawek dziennych, o wartości stawki
dziennej 10 zł, każdy z nich. W stosunku do K. W., A. K. i M. C. Sąd Rejonowy
w Ł. orzekł kary łączne grzywny w wysokości po 500 stawek dziennych,
ustalając wartość jednej stawki dziennej na kwotę 10 zł.
Kasację od tego wyroku w trybie art. 521 kpk wniósł Prokurator
Generalny.
Zarzucając temu orzeczeniu „stanowiące bezwzględną przyczynę
odwoławczą wymienioną w art. 439 § 1 pkt 2 kpk, naruszenie prawa
procesowego – art. 28 § 1 kpk – polegające na rozpoznaniu sprawy przez Sąd
nienależycie obsadzony” wniósł „o uchylenie zaskarżonego wyroku i
przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Ł. do ponownego rozpoznania”.
W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Kasacja Prokuratora Generalnego jest w pełni zasadna.
Z danych zawartych w aktach przedmiotowej sprawy wynika, że
dochodzenie w tej sprawie trwało ponad dwa miesiące, bo w okresie od 11
3
stycznia 2000 r. (k. 64) do 30 marca 2000 r. (k. 112), a więc zgodnie z art. 474 §
2 kpk, sprawa ta winna być rozpoznana przed Sądem na zasadach ogólnych i w
składzie przewidzianym w art. 28 § 1 kpk, tj. jednego sędziego i dwóch
ławników (vide: Uchwała SN z 15 kwietnia 1999 r., sygn. I KZP 11/99 –
OSNKW z 1999 r., z. 5-6, poz. 28).
Taką też decyzję podjęto w zarządzeniu o wyznaczeniu rozprawy głównej
na dzień 16 czerwca 2000 r.(k. 168) i rozprawa toczyła się z udziałem ławników
(k. 191-192). Po jej odroczeniu – w dniu 25 lipca 2000 r. – poprowadzono ją już
jednak w składzie jednoosobowym, tj. jednego sędziego i w takim składzie
wydano też wymienione wyżej orzeczenie (k. 204 w zw. z k. 212 i 214).
Tego rodzaju procedowanie, stanowiące jedną z bezwzględnych przyczyn
odwoławczych, jest rażącym naruszeniem art. 439 § 1 pkt 2 kpk i powoduje
uchylenie zaskarżonego orzeczenia.
Niezależnie od powyższego, w omawianej sprawie Sąd Rejonowy w Ł.
dopuścił się też obrazy art. 387 § 2 kpk polegającej na tym, że przychylił się do
wniosków oskarżonych złożonych w trybie art. 387 § 1 kpk bez wyrażenia na to
zgody przez pokrzywdzonych (k. 204) oraz w sposób rażący naruszył też prawo
materialne, orzekając wobec oskarżonego P. K. karę grzywny z przekroczeniem
ustawowych granic zakreślonych w art. 33 § 1 kk w wysokości 400 stawek
dziennych, podczas gdy wymieniony przepis stanowi, iż wymierza się ją w
granicach od 10 stawek dziennych do 360 stawek dziennych.
Z przytoczonych powodów Sąd Najwyższy uwzględniając kasację
Prokuratora Generalnego zaskarżony wyrok uchylił i sprawę P. K., K. W., A. K.
i M. C. przekazał do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Ł.Pełny tekst orzeczenia
II KKN 484/00
Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.