II KKN 457/98

Sygn. akt II KKN 457/98 
 
 
P O S T A N O W I E N I E 
Dnia   22 lutego 2001 r. 
 
Sąd Najwyższy  w Warszawie - Izba Karna na posiedzeniu w składzie 
następującym: 
Przewodniczący: Sędzia Ewa Gaberle 
 
 
 
po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2001 r. 
sprawy J. A. M. 
skazanego za przestępstwo określone w art. 201 i 265 § 1 w zw. z art. 58 i 10 § 2 
kk z 1969 r. 
z powodu kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego  
od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] 
z dnia 18 czerwca 1998 r., sygn. II AKa […] 
zmieniającego wyrok Sądu Wojewódzkiego w O. 
z dnia 6 lutego 1998 r., sygn. II K […] 
 
1. oddala kasację jako oczywiście bezzasadną; 
2. zasądza od skazanego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe 
postępowania kasacyjnego. 
 
U Z A S A D N I E N I E 
 
 
Powyższe rozstrzygnięcie, wydane w trybie art. 535 § 2 kpk (w brzmieniu 
obowiązującym od 1 września 2000 r.), nie wymaga pisemnego uzasadnienia. 
Poprzestać więc można na następujących uwagach: 

 
2
 
Zgadzając się z zawartym w kasacji stwierdzeniem, że Kodeks karny z 1969 r. 
nie przewidywał odrębnego typu przestępstwa, jak określony w art. 194 kk z 
1932 r. i w art. 270 § 2 kk z 1997 r. podkreślić zarazem trzeba, że dalsze 
wywody kasacji polegają na oczywistym nieporozumieniu i przesądzają o ich 
oczywistej bezzasadności. 
Istota przestępstwa określonego w art. 270 § 2 kk polega bowiem na 
wypełnieniu blankietu opatrzonego cudzym podpisem niezgodnie z wolą 
podpisanego, co oznacza, że sprawca wchodzi w posiadanie blankietu legalnie, 
zgodnie z wolą podpisanego, a jedynie treść wypełnionego przez sprawcę 
blankietu jest sprzeczna z wolą podpisanego, przy czym – co ważne – 
dodatkowym znamieniem przestępstwa jest działanie na szkodę osoby, która 
blankiet podpisała. 
 
Odmienne 
ustalenia 
sądu 
zarówno 
co 
do 
sposobu 
uzyskania 
opieczętowanych i podpisanych faktur, jak też szkody spowodowanej 
wypełnieniem tych faktur  nieprawdziwą treścią, dawały pełne podstawy do 
przyjęcia kumulatywnej kwalifikacji prawnej przypisanego skazanemu 
przestępstwa tj. z art. 265 § 1 dkk, stanowiącego podstawę prawną skazania i z 
art. 201 dkk, stanowiącego nadto – zgodnie z art. 10 § 3 dkk – podstawę prawną 
wymierzonej skazanemu kary.  
 
 
 
 
 
Na oryginale właściwe podpisy 
Za zgodność: 
Kierownik Sekretariatu Wydziału 
Izby Karnej S.N. 
 
 
 
aw 
f/ak