II KK 89/26

II KK 89/26 
 
 
  
POSTANOWIENIE 
  
Dnia 16 czerwca 2026 r. 
Sąd Najwyższy w składzie: 
  
SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek 
  
w sprawie T. S.,  
skazanego za ciąg przestępstw z art. 163 § 1 pkt 1 k.k. w zw. z art. 31 § 2 k.k.,  
po rozpoznaniu w Izbie Karnej,  
na posiedzeniu w dniu 16 czerwca 2026 r.,  
wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją  
wyroku Sądu Okręgowego w Lublinie  
z dnia 30 września 2025 r., XI Ka 735/25,  
zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego Lublin-Zachód w Lublinie  
z dnia 18 czerwca 2025 r., IV K 867/24,  
  
 
                         p o s t a n o w i ł 
                wniosku nie uwzględnić. 
  
  
  
  
UZASADNIENIE 
 
Na skutek kasacji obrońcy skazanego T. S. od wyroku Sądu Okręgowego w 
Lublinie z dnia 30 września 2025 r., XI Ka 735/25, zmieniającego wyrok Sądu 
Rejonowego Lublin-Zachód w Lublinie z dnia 18 czerwca 2025 r., IV K 867/24, 
przed Sądem Najwyższym zawisła sprawa tego skazanego. Za przypisany mu ciąg 
przestępstw został on skazany na karę 2 lat pozbawienia wolności oraz orzeczono 
wobec niego środek zabezpieczający w postaci pobytu na oddziale zamkniętym 

II KK 89/26              
2 
 
 
szpitala psychiatrycznego, jak również obowiązek naprawienia szkody na rzecz 
pokrzywdzonych. 
W kasacji obrońcy skazanego został zawarty także wniosek o wstrzymanie 
wykonania zaskarżonego nią wyroku. W uzasadnieniu wniosku obrońca wskazał, 
że jest to motywowane wysokim prawdopodobieństwem uwzględnienia kasacji, a 
wykonanie kary na obecnym etapie mogłoby być co najmniej przedwczesne i, 
biorąc pod uwagę rozmiar kary pozbawienia wolności pozostałej do odbycia, 
mogłoby prowadzić do jej wykonania w części jeszcze przed rozpoznaniem kasacji. 
 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje. 
 
Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku okazał się 
niezasadny. 
W orzecznictwie słusznie przyjmuje się, że Sąd Najwyższy może wstrzymać 
wykonanie prawomocnego wyroku wyłącznie w wyjątkowych przypadkach. Za 
podjęciem takiej decyzji muszą przemawiać: bardzo wysokie prawdopodobieństwo 
uwzględnienia kasacji, nietrafność merytoryczna wyroku oraz ustalenie, że 
wykonanie kary przed rozpoznaniem kasacji spowodowałoby dla skazanego 
wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki. Zasadnie podkreśla się 
więc, że można wstrzymać wykonanie zaskarżonego kasacją wyroku, jeżeli 
wyraźnie rysuje się perspektywa uniewinnienia skazanego, względnie umorzenia 
wobec niego postępowania na skutek uwzględnienia kasacji (por. postanowienie 
Sądu Najwyższego z dnia 15 lutego 2018 r., II KK 23/18; postanowienie Sądu 
Najwyższego z dnia 21 lipca 2025 r., II KK 83/25). Niezbędne jest więc ustalenie, 
że 
postawione 
orzeczeniu 
sądu 
odwoławczego 
zarzuty 
(i 
argumentacja 
zaprezentowana na ich poparcie) dają asumpt do przyjęcia poglądu o niemal 
pewnej wadliwości zaskarżonego wyroku sądu odwoławczego (por. postanowienia 
Sądu Najwyższego: z dnia 3 kwietnia 2025 r., IV KK 55/25; z dnia 27 marca 2025 r., 
III KK 84/25). W tej sprawie nie zachodzi przedmiotowa oczywistość i 
jednoznaczność uchybień sygnalizowanych w kasacji obrońcy.  
Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy doszedł do przekonania, że nie 
zachodzą w tej sprawie wystarczające podstawy do zastosowania nadzwyczajnej 
instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k. Dodać należy, że decyzja w tym 

II KK 89/26              
3 
 
 
względzie w żadnym razie nie przesądza ostatecznego rozstrzygnięcia kwestii 
zasadności kasacji skarżącego od prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w 
Lublinie. 
Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy orzekł jak w części 
dyspozytywnej postanowienia.  
 
[J.J.] 
[a.ł]