II KK 429/26

II KK 429/26 
 
 
  
POSTANOWIENIE 
 
  
Dnia 11 września 2026 r. 
Sąd Najwyższy w składzie: 
  
SSN Kazimierz Klugiewicz 
  
w sprawie P.N. 
ukaranego za wykroczenia określone w art. 90 § 1 k.w. i art. 65a k.w. 
po rozpoznaniu w Izbie Karnej  
na posiedzeniu w dniu 11 września 2026 r., 
wnioski Rzecznika Praw Obywatelskich  
o wstrzymanie wykonania  
wyroku nakazowego Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie 
z dnia 12 grudnia 2025 r., IV W 1502/25 
na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. w zw. z art. 112 k.p.s.w. 
  
                            p o s t a n o w i ł: 
wstrzymać wykonanie wyroku nakazowego Sądu Rejonowego 
dla Warszawy-Pragi Południe w Warszawie z dnia 12 grudnia 2025 r., 
IV W 1502/25 w odniesieniu do ukaranego P.N. do czasu 
rozpoznania kasacji Rzecznika Praw Obywatelskich w sprawie II 
KK 429/26. 
  
  
  
UZASADNIENIE 
Pismem z dnia 11 września 2026 r. Rzecznik Praw Obywatelskich wniosła 
kasację na korzyść ukaranego P.N. od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego dla 
Warszawy Pragi-Południe w Warszawie z dnia 12 grudnia 2025 r., IV W 1502/25, 
którym obwiniony P.N. został uznany za winnego popełnienia dwóch wykroczeń 
określonych w art. 90 § 1 i art. 65a k.w. i wobec którego wymierzono karę miesiąca 

II KK 429/26 
2 
 
ograniczenia wolności. W kasacji podniesiono zarzut rażącego i mającego istotny 
wpływ na treść wyroku nakazowego naruszenia prawa procesowego, tj. art. 93 § 2 
k.p.s.w., polegające na przyjęciu, że wina i okoliczności czynów przypisanych 
obwinionemu nie budzą wątpliwości i w konsekwencji wydaniu wyroku nakazowego, 
podczas gdy dowody dołączone do wniosku o ukaranie i podlegające uznaniu za 
ujawnione nie tylko nie wspierają w wymaganym, niebudzącym wątpliwości stopniu 
tezy zarzutu objętego tym wnioskiem, jakoby P.N. był sprawcą zarzucanych mu 
wykroczeń, tj. tamowania w dniu 5 maja 2025 r. o godz. 17:30 ruchu na drodze 
publicznej – Moście […] w W. poprzez siedzenie na jezdni, jak i – w tym samym 
miejscu i czasie – umyślnego niestosowania się do poleceń funkcjonariusza Policji, 
lecz tezę tę podważają, co w konsekwencji powinno skutkować powzięciem przez 
Sąd meriti wątpliwości co do okoliczności czynów i winy oraz skierowaniem sprawy 
do rozpoznania na rozprawie celem ich wyjaśnienia.  
Podnosząc ten zarzut, Rzecznik Praw Obywatelskich wniosła o uchylenie 
zaskarżonego wyroku nakazowego w odniesieniu do P.N. w całości i uniewinnienie 
tego obwinionego od popełnienia zarzucanych mu czynów.  
Jednocześnie w kasacji został zgłoszony wniosek o wstrzymanie wykonania 
zaskarżonego wyroku nakazowego w odniesieniu do ukaranego P.N.  
 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje. 
 
Na wstępie zaznaczyć trzeba, że orzeczoną karę zamieniono ukaranemu na 
karę zastępczą 15 dni aresztu (zob. postanowienie Sądu Rejonowego dla Warszawy-
Śródmieścia w Warszawie z dnia 12 sierpnia 2026 r., sygn. IV W 1502/25; X Ko 
2488/26). 
Możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego kasacją wyroku – w oparciu 
o przepis art. 532 § 1 k.p.k. (w zw. z art. 112 k.p.s.w.) – jest wyjątkiem od zasady i 
może nastąpić tylko w wyjątkowych wypadkach, gdy wykonanie wyroku 
powodowałoby nieodwracalne skutki i niepowetowane straty (nie chodzi tu jednak o 
takie okoliczności faktyczne czy prawne, które mogą być uwzględnione w 
postępowaniu wykonawczym w ramach chociażby instytucji odroczenia wykonania 
kary czy przerwy w karze). W wypadku instytucji określonej w art. 532 k.p.k. chodzi 
tylko i wyłącznie o okoliczności, które mają związek z toczącym się postępowaniem 
karnym 
inicjowanym 
nadzwyczajnym 
środkiem 
zaskarżenia, 
a 
więc 
z 

II KK 429/26 
3 
 
postępowaniem kasacyjnym. Chodzi tu o zapobieżenie sytuacji, w której istnieje 
realne niebezpieczeństwo poniesienia przez ukaranego dolegliwości wynikającej z 
wykonania prawomocnego wyroku (w tym i wyroku nakazowego), której nie powinien 
doznać wobec zasadności wniesionej kasacji (zob. D. Świecki (w:) D. Świecki (red.), 
Kodeks postępowania karnego. Komentarz, Lex/el. 2019, teza 7 do art. 532). 
Możliwość narażenia skazanego na poważne i niepowetowane dolegliwości, w 
wypadku wykonania orzeczenia, powinna być w pierwszej kolejności odnoszona do 
sytuacji, gdy w wyniku uchylenia zaskarżonego wyroku realnie rysuje się w dalszym 
postępowaniu perspektywa uniewinnienia oskarżonego, względnie umorzenia 
wobec niego postępowania (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 
lutego 2018 r., II KK 23/18).  
Na tym etapie postępowania kasacyjnego nie chodzi przy tym o to, aby 
przeprowadzać całościową i ostateczną ocenę kasacji, której dokonywać będzie Sąd 
Najwyższy merytorycznie rozpoznający nadzwyczajny środek zaskarżenia na 
rozprawie lub posiedzeniu, ale o to, by nawet przy pobieżnej lekturze zarzutu kasacji 
w zestawieniu z ustaleniami i rozważaniami zawartymi w prawomocnym orzeczeniu  
można było stwierdzić, że zaistniały istotne uchybienia, które podważają racje 
respektowania domniemania trafności ustaleń i ocen przyjętych za podstawę takiego 
orzeczenia (por. J. Matras (w:) K. Dudka (red.), Kodeks postępowania karnego. 
Komentarz, Lex/el. 2019, teza 2 do art. 532). 
Wniosek Rzecznika Praw Obywatelskich o wstrzymanie wykonania 
zaskarżonego wyroku jest zasady. Już wstępna ocena wniesionego środka 
zaskarżenia i wskazanych w kasacji materiałów zawartych w aktach sprawy prowadzi 
do wniosku, że zachodzi wysokie prawdopodobieństwo jego uwzględnienia i 
uchylenia wyroku nakazowego Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Południe w 
Warszawie z dnia 12 grudnia 2025 r., IV W 1502/25 w odniesieniu do P.N. Brak 
wstrzymania wykonania orzeczenia mógłby doprowadzić do tego, że ukarany w 
sposób niezasadny pozbawiony będzie wolności, które to pozbawienie nie powinno 
było w ogóle nastąpić.  
Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji.   
[WB] 
[r.g.] 

II KK 429/26 
4