II KK 381/24

Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek obrońcy skazanego G. C. o wstrzymanie wykonania prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie, który utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Grodzisku Mazowieckim skazujący skazanego za przestępstwo z art. 200 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. Obrońca wniósł kasację, podnosząc zarzuty rażącego naruszenia prawa procesowego, które miały istotny wpływ na treść orzeczenia. W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania kary, obrońca wskazywał na nieodwracalne skutki i niepowetowane straty, jakie skazany G. C. poniósłby w związku z izolacją w zakładzie karnym, biorąc pod uwagę czyn, za który został skazany. Podkreślono pogorszenie stanu zdrowia fizycznego i psychicznego skazanego, jego stres, poczucie niesprawiedliwości oraz obawy przed krzywdą i targnięciem się na własne życie. Sąd Najwyższy, powołując się na art. 532 § 1 k.p.k., nie uwzględnił wniosku. Stwierdzono, że instytucja wstrzymania wykonania orzeczenia ma charakter wyjątkowy i wymaga spełnienia dwóch warunków: znacznego prawdopodobieństwa zasadności zarzutów kasacyjnych oraz wykazania, że dalsze wykonywanie orzeczenia mogłoby wywołać wyjątkowo dolegliwe i nieodwracalne skutki. Sąd uznał, że prawdopodobieństwo uwzględnienia kasacji nie było na tyle wysokie, aby uzasadnić wstrzymanie wykonania wyroku, a wskazane przez wnioskodawczynię względy zdrowotne, rodzinne i bytowe nie stanowią podstawy do zastosowania art. 532 § 1 k.p.k., lecz powinny być rozpatrywane w trybie przepisów Kodeksu karnego wykonawczego (art. 150, 151, 153 k.k.w.).

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający