II KK 372/17
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy rozpoznał kasację wniesioną przez obrońcę skazanej Y.R.S.B., która została skazana za przemyt znacznej ilości kokainy. Obrońca zarzucała rażące naruszenie prawa, w tym naruszenie prawa do obrony i błędy w ustaleniach faktycznych, domagając się uchylenia wyroku i uniewinnienia skazanej lub przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy, działając w trybie art. 535 § 3 k.p.k., oddalił kasację jako oczywiście bezzasadną. Podkreślono, że kasacja jest środkiem nadzwyczajnym, skierowanym przeciwko orzeczeniu sądu odwoławczego, a jej zarzuty nie mogą wprost kwestionować ustaleń faktycznych ani oceny dowodów. Sąd wskazał, że zarzut naruszenia prawa do obrony, podnoszony już w apelacji, został przez Sąd Apelacyjny prawidłowo oceniony i nie wykazał istotnego wpływu na treść orzeczenia. Sąd Najwyższy odwołał się do stanowiska prokuratora, który również wniósł o oddalenie kasacji, wskazując na brak konkretnych argumentów świadczących o wpływie uchybień na treść wyroku. Ponadto, Sąd Najwyższy wyjaśnił, że zasada in dubio pro reo nie miała zastosowania w tej sprawie, gdyż sądy nie stwierdziły niedających się usunąć wątpliwości. W konsekwencji, kasacja została oddalona, a skazana zwolniona od kosztów sądowych.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja dopuszczalności zarzutów w kasacji, ograniczenia kontroli Sądu Najwyższego, stosowanie zasady in dubio pro reo oraz prawa do obrony w postępowaniu karnym.
Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i zarzutów podniesionych w kasacji.
Zagadnienia prawne (3)
Czy naruszenie prawa do obrony poprzez uniemożliwienie kontaktu z obrońcą z urzędu i przyznanie tłumacza języka hiszpańskiego mogło mieć istotny wpływ na treść orzeczenia?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, podniesiony zarzut naruszenia prawa do obrony nie wykazał istotnego wpływu na treść orzeczenia, a sama kasacja stanowiła próbę ponownej kontroli apelacyjnej.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że zarzut naruszenia prawa do obrony, podnoszony już w apelacji, został przez Sąd Apelacyjny prawidłowo oceniony i nie wykazał istotnego wpływu na treść wyroku. Brak było konkretnych argumentów świadczących o tym, że uchybienia te mogły mieć wpływ na treść wyroku. Sąd podkreślił, że kasacja nie jest postępowaniem mającym na celu ponowną kontrolę odwoławczą.
Czy zasada in dubio pro reo (wątpliwości na korzyść oskarżonego) została naruszona w sytuacji, gdy sądy nie stwierdziły niedających się usunąć wątpliwości?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zasada in dubio pro reo nie została naruszona, ponieważ sądy nie stwierdziły zaistnienia niedających się usunąć wątpliwości, które wymagałyby rozstrzygnięcia na korzyść oskarżonej.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wyjaśnił, że zasada in dubio pro reo ma zastosowanie jedynie w sytuacji, gdy sąd stwierdzi niedające się usunąć wątpliwości, najczęściej o charakterze faktycznym. W tej sprawie żadne z sądów nie stwierdziło takich wątpliwości, zatem nie było podstaw do jej zastosowania ani naruszenia.
Czy kasacja może być podstawą do ponownej kontroli ustaleń faktycznych i oceny dowodów dokonanej przez sądy niższych instancji?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, kasacja jako nadzwyczajny środek zaskarżenia nie jest postępowaniem, którego celem jest powtórna kontrola odwoławcza, a zarzuty kasacyjne nie mogą wprost kwestionować ustaleń faktycznych.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy przypomniał, że kasacja jest skierowana przeciwko orzeczeniu sądu odwoławczego, a postępowanie kasacyjne nie służy ponownej kontroli poprawności oceny dowodów czy zasadności ustaleń faktycznych. Dopuszczalne są jedynie zarzuty uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. lub innego rażącego naruszenia prawa, które mogło mieć istotny wpływ na treść orzeczenia.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Y.R.S.B. | osoba_fizyczna | skazana |
| M. K. | osoba_fizyczna | obrońca z urzędu |
Przepisy (16)
Główne
k.p.k. art. 535 § 3
Kodeks postępowania karnego
u.p.n. art. 55 § 3
Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii
Pomocnicze
k.p.k. art. 519
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 439
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 523 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 433 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 457 § 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 73 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.k.w. art. 215
Kodeks karny wykonawczy
k.p.k. art. 5 § 2
Kodeks postępowania karnego
Zasada in dubio pro reo ma zastosowanie w sytuacji, gdy sąd stwierdzi zaistnienie niedających się usunąć wątpliwości, najczęściej o charakterze faktycznym. Wynikająca z art. 5 § 2 k.p.k. dyrektywa postępowania nakazuje organowi procesowemu rozstrzyganie wskazanych wątpliwości na korzyść oskarżonego.
k.p.k. art. 6
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 72 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 128 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 33 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 33 § 3
Kodeks karny
k.k. art. 60 § 2
Kodeks karny
Argumenty
Skuteczne argumenty
Kasacja jest oczywiście bezzasadna. • Zarzuty kasacyjne nie mogą wprost kwestionować ustaleń faktycznych. • Nie wykazano istotnego wpływu zarzucanych uchybień na treść orzeczenia. • Zasada in dubio pro reo nie miała zastosowania.
Odrzucone argumenty
Obraza przepisów postępowania (art. 4, 7 § 1, 410, 424 § 1 k.p.k.) poprzez dowolną ocenę dowodów. • Naruszenie art. 167 k.p.k. w zw. z art. 352 k.p.k. poprzez nieprzeprowadzenie dowodu z urzędu. • Naruszenie art. 73 § 1 k.p.k. w zw. z art. 215 k.k.w. poprzez ograniczenie prawa do obrony. • Naruszenie art. 258 § 1 k.p.k. poprzez niezasadne zastosowanie tymczasowego aresztowania. • Błąd w ustaleniach faktycznych mający wpływ na treść orzeczenia. • Naruszenie art. 60 § 2 k.k. poprzez jego niezastosowanie. • Rażąca niewspółmierność zasądzonej kary. • Naruszenie art. 5 § 2 k.p.k. w związku z naruszeniem art. 6 k.p.k. i innych przepisów, w tym Konwencji Praw Człowieka i Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych.
Godne uwagi sformułowania
kasacja jest oczywiście bezzasadna • kasacja, jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, skierowana jest przeciwko orzeczeniu Sądu odwoławczego, a postępowanie kasacyjne nie jest postępowaniem, którego celem jest powtórna kontrola odwoławcza • nie można bowiem uznać za takie wymienienia w uzasadnieniu kasacji szeregu orzeczeń tak Sądu Najwyższego, jak i Trybunału Sprawiedliwości, czy przytoczenie treści przepisów Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności oraz Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych. • Stanowisko, że doszło do naruszenia zasady in dubio pro reo, ponieważ, gdyby nie naruszenia prawa do obrony skazanej, to być może należałoby ją uniewinnić, świadczy o niezrozumieniu istotny omawianej instytucji prawa procesowego.
Skład orzekający
Waldemar Płóciennik
sprawodawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja dopuszczalności zarzutów w kasacji, ograniczenia kontroli Sądu Najwyższego, stosowanie zasady in dubio pro reo oraz prawa do obrony w postępowaniu karnym."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i zarzutów podniesionych w kasacji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie jest interesujące dla prawników procesowych ze względu na szczegółowe omówienie dopuszczalności zarzutów w kasacji i ograniczeń kontroli Sądu Najwyższego. Dla szerszej publiczności może być mniej atrakcyjne.
“Kasacja oddalona: Sąd Najwyższy przypomina o granicach kontroli i znaczeniu prawa do obrony.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Ta sprawa stanowi część linii orzeczniczej omawianej w naszych syntezach.
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.