Pełny tekst orzeczenia

II KK 347/26

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

II KK 347/26 
 
 
  
POSTANOWIENIE 
 
  
Dnia 10 września 2026 r. 
Sąd Najwyższy w składzie: 
  
SSN Tomasz Artymiuk 
  
w sprawie M.C.   
skazanego z art. 156 § 1 pkt 2 k.k. i in., 
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu  
w dniu 10 września 2026 r. 
wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania  
wyroku Sądu Okręgowego w Siedlcach  
z dnia 4 listopada 2025 r., sygn. akt II Ka 713/24 
zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim   
z dnia 8 maja 2024 r., sygn. akt II K 1235/22, 
na podstawie art. 532 § 1 a contrario k.p.k.  
  
p o s t a n o w i ł: 
nie uwzględnić wniosku. 
  
  
  
UZASADNIENIE 
 
Obrońca skazanego M.C. wniósł kasację, w której sformułował zarzuty − 
rażącego naruszenia prawa materialnego oraz rażącego naruszenia prawa 
procesowego, mające wpływ na treść wydanego orzeczenia, w tym wystąpienia 
bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. 439 § 1 ust. 2 k.p.k. w zw. z art. 45 ust. 
1 Konstytucji RP i art. 6 ust. 1 EKPC poprzez rozpoznanie sprawy przez sąd 
nienależycie obsadzony. 

II KK 347/26 
2 
 
We wniesionym nadzwyczajnym środku zaskarżenia obrońca zawarł także 
wniosek o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Rejonowego w Mińsku 
Mazowieckim z dnia 8 maja 2024 r., sygn. akt II K 1235/22, zmienionego wyrokiem 
Sądu Okręgowego w Siedlcach z dnia 4 listopada 2025 r., sygn. akt II Ka 713/24, do 
czasu rozpoznania kasacji, nie przedstawił wszelako jakichkolwiek motywów, które 
uzasadniałyby uwzględnienie tego wniosku. 
W odpowiedzi na kasację prokurator wniósł o jej oddalenie jako oczywiście 
bezzasadnej. 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje. 
Wniosek obrońcy skazanego nie zasługuje na uwzględnienie.  
Instytucja uregulowana w art. 532 § 1 k.p.k., stanowiąca odstępstwo od 
zasady natychmiastowej wykonalności prawomocnych wyroków (art. 9 § 3 k.k.w.), 
ma charakter wyjątkowy, a skorzystanie z niej jest możliwe dopiero przy 
jednoczesnym spełnieniu dwóch warunków, to jest wystąpienia znacznego stopnia 
prawdopodobieństwa zasadności zarzutów kasacyjnych oraz wykazania przez 
wnioskodawcę, że dalsze wykonywanie orzeczenia mogłoby wywołać dla skazanego 
M.C. wyjątkowo dolegliwe i nieodwracalne skutki.  
Nie przesądzając w tym miejscu o zasadności sformułowanych w kasacji 
zarzutów, co wymaga dokonania pogłębionej ich analizy na rozprawie, ale oceniając 
ich rangę i zasadność tylko z punktu widzenia ustalenia przesłanek wstrzymania 
wykonania orzeczenia, należy stwierdzić, że prawdopodobieństwo uwzględnienia tej 
kasacji w zaskarżonym zakresie nie jest na tyle wysokie, by stanowiło wystarczającą 
podstawę do skorzystania z instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego wyroku. 
Powyższe dotyczy też sformułowanego w kasacji zarzutu wystąpienia 
uchybienia określonego w art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. Nie można bowiem pominąć, że 
stwierdzenie tego rodzaju bezwzględnej przyczyny odwoławczej, związanej z 
udziałem w składzie orzekającym osoby powołanej na urząd sędziego na wniosek 
Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie określonym przepisami ustawy 
z dnia 8 grudnia 2017 r. (Dz. U. z 2018 r., poz. 3), wymaga przeprowadzenia 
stosownego testu, a sam fakt powołania w takiej procedurze nie jest wystarczający 
do przyjęcia nienależytej obsady sądu. Wobec wskazanych wyżej okoliczności, a 
także braku dodatkowej argumentacji uzasadniającej uwzględnienie wniosku na 
obecnym etapie postępowania brak jest podstaw do skorzystania przez Sąd 
Najwyższy z uprawnienia przewidzianego w art. 532 § 1 k.p.k. 

II KK 347/26 
3 
 
Sąd Najwyższy nie stwierdził także wystąpienia w realiach badanej sprawy 
szczególnych, wyjątkowych okoliczności prowadzących do ustalenia, że wykonanie 
zaskarżonego wyroku mogłoby spowodować dla skazanego M.C. nieodwracalne, 
niekorzystne skutki. Nie można w tym przedmiocie pominąć, że nawet uwzględnienie 
kasacji w zakresie w niej postulowanym, biorąc pod uwagę wymierzoną skazanemu 
karę, obligowałoby Sąd Najwyższy do rozważenia możliwości zastosowania w tej 
sprawie art. 538 § 2 k.p.k.  
Wobec powyższego orzeczono jak na wstępie.  
 
 
                                                         SSN (Tomasz Artymiuk) 
[WB] 
[r.g.]