II KK 341/26

II KK 341/26 
 
 
  
POSTANOWIENIE 
  
Dnia 11 sierpnia 2026 r. 
Sąd Najwyższy w składzie: 
  
SSN Jerzy Grubba 
  
w sprawie R. A.  
skazanego za przestępstwo z art. 148§1 k.k.  
na posiedzeniu w dniu 11 sierpnia 2026r.  
wniosku obrońcy skazanego  
o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 13 
sierpnia 2024r., sygn. akt XVIII K 20/24, utrzymanego w mocy wyrokiem Sądu 
Apelacyjnego w Warszawie z dnia 10 grudnia 2025r., sygn. akt II AKa 596/24  
  
                      p o s t a n o w i ł:  
                 nie uwzględnić wniosku 
  
  
  
  
UZASADNIENIE 
 
Wniosek obrońcy skazanego nie zasługiwał na uwzględnienie.  
W 
orzecznictwie 
Sądu 
Najwyższego 
wskazywano 
wielokrotnie, 
że uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia jest możliwe 
jedynie, gdy strona wykaże istnienie szczególnych okoliczności powodujących, że 
wykonanie orzeczenia pociągnęłoby za sobą wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie 
nieodwracalne skutki, podnosząc też, że wniosek ten powinien zawierać dodatkową 
argumentację 
wskazującą 
na 
duże 
prawdopodobieństwo 
zasadności 
podniesionego w skardze zarzutu i przez to nieodwracalność skutków kary w razie 
jej wykonania. 

II KK 341/26              
2 
 
 
Wniosek sporządzony w niniejszej sprawie takiej argumentacji nie zawiera. 
Obrońca, poza sformułowaniem wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia, 
w żaden sposób go nie uzasadnił. 
W realiach niniejszej sprawy za uwzględnieniem wniosku przemawiać 
mogłaby ranga podniesionego zarzutu, w którym zwrócono uwagę na wystąpienie 
w sprawie uchybienia o charakterze bezwzględnej podstawy odwoławczej z art. 
439§1 pkt 2 k.p.k., które miało polegać na tym, że „Sąd I instancji był nienależycie 
obsadzony, ewentualnie że w wydaniu wyroku brał udział członek składu, który nie 
był obecny na całej rozprawie (…), a uchybienia tego Sąd Apelacyjny nie dostrzegł i 
nie wyeliminował z urzędu, mimo obowiązku wynikającego z art. 439§1 pkt 2 k.p.k.”. 
Podkreślenia w tym miejscu jednak wymaga, że przedmiotem rozważań 
związanych z oceną przez Sąd Najwyższy zasadności złożonego w trybie art. 
532§1 k.p.k. wniosku, nie może być kompleksowa merytoryczna ocena trafności i 
zasadności podniesionych w kasacji zarzutów. Odnosząc się do postawionego 
zarzutu związanego z wystąpieniem w sprawie uchybienia o charakterze 
bezwzględnej przesłanki odwoławczej, zauważenia wymaga, że koniecznym będzie 
poczynienie w tej przestrzeni określonych, nowych ustaleń. Właściwym forum dla 
ich czynienia wydaje się, w okolicznościach niniejszej sprawy, rozprawa kasacyjna 
przeprowadzona przez skład sądu właściwy do dokonania tej czynności. 
Wskazać ponadto należy, że pozostałe postawione w kasacji zarzuty nie 
mają charakteru bezwzględnych przesłanek odwoławczych – wskazano w nich na 
naruszenie przepisów prawa procesowego. Nie przesądzając kierunku przyszłego 
rozstrzygnięcia stwierdzić jedynie należy, że zdecydowanie przedwczesne byłoby 
twierdzenie, że w sprawie już obecnie zachodzi wysokie prawdopodobieństwo 
uwzględnienia tych zarzutów, tym bardziej, gdy uwzględni się fakt, że w odpowiedzi 
na wywiedziony nadzwyczajny środek odwoławczy prokurator wniósł o oddalenie 
kasacji jako oczywiście bezzasadnej. 
Przypomnienia ponadto wymaga, że sam fakt złożenia kasacji nie może 
obligować Sądu Najwyższego do wstrzymania wykonania kary, bowiem nie można 
zapominać, że w sprawie zapadł prawomocny, a więc wykonalny wyrok. 
Powyższe powoduje, że tak sformułowany wniosek nie zasługiwał 
na uwzględnienie. 

II KK 341/26              
3 
 
 
Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł jak na 
wstępie. 
 
[J.J.] 
[r.g.]