II KK 341/26

SN
II KK 341/26
POSTANOWIENIE
Dnia 11 sierpnia 2026 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jerzy Grubba
w sprawie
R. A.
skazanego za przestępstwo z art.
148§1 k.k.
na posiedzeniu w dniu 11 sierpnia 2026r.
wniosku obrońcy skazanego
o wstrzymanie wykonania wyroku
Sądu Okręgowego w
Warszawie z dnia 13 sierpnia 2024r., sygn. akt XVIII K 20/24, utrzymanego w mocy wyrokiem
Sądu
Apelacyjnego w Warszawie z dnia 10 grudnia 2025r., sygn. akt II AKa 596/24
p o s t
a n o w i ł:
nie uwzględnić wniosku
UZASADNIENIE
Wniosek obrońcy skazanego nie zasługiwał na uwzględnienie.
W orzecznictwie Sądu Najwyższego wskazywano wielokrotnie, że uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia jest możliwe jedynie, gdy strona wykaże istnienie szczególnych okoliczności powodujących, że wykonanie orzeczenia pociągnęłoby za sobą wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki, podnosząc też, że wniosek ten powinien zawierać dodatkową argumentację wskazującą na duże prawdopodobieństwo zasadności podniesionego w skardze zarzutu i przez to nieodwracalność skutków kary w razie jej wykonania.
Wniosek sporządzony w niniejszej sprawie takiej argumentacji nie zawiera. Obrońca, poza sformułowaniem wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia, w żaden sposób go nie uzasadnił.
W realiach niniejszej sprawy za uwzględnieniem wniosku przemawiać mogłaby ranga podniesionego zarzutu, w którym zwrócono uwagę na wystąpienie w sprawie uchybienia o charakterze bezwzględnej podstawy odwoławczej z art. 439§1 pkt 2 k.p.k., które miało polegać na tym, że „
Sąd I instancji był nienależycie obsadzony, ewentualnie że w wydaniu wyroku brał udział członek składu, który nie był obecny na całej rozprawie (…), a uchybienia tego Sąd Apelacyjny nie dostrzegł i nie wyeliminował z urzędu, mimo obowiązku wynikającego z art. 439§1 pkt 2 k.p.k.”.
Podkreślenia w tym miejscu jednak wymaga, że przedmiotem rozważań związanych z oceną przez Sąd Najwyższy zasadności złożonego w trybie art. 532§1 k.p.k. wniosku, nie może być kompleksowa merytoryczna ocena trafności i zasadności podniesionych w kasacji zarzutów. Odnosząc się do postawionego zarzutu związanego z wystąpieniem w sprawie uchybienia o charakterze bezwzględnej przesłanki odwoławczej, zauważenia wymaga, że koniecznym będzie poczynienie w tej przestrzeni określonych, nowych ustaleń. Właściwym forum dla ich czynienia wydaje się, w okolicznościach niniejszej sprawy, rozprawa kasacyjna przeprowadzona przez skład sądu właściwy do dokonania tej czynności.
Wskazać ponadto należy, że pozostałe postawione w kasacji zarzuty nie mają charakteru bezwzględnych przesłanek odwoławczych – wskazano w nich na naruszenie przepisów prawa procesowego. Nie przesądzając kierunku przyszłego rozstrzygnięcia stwierdzić jedynie należy, że zdecydowanie przedwczesne byłoby twierdzenie, że w sprawie już obecnie zachodzi wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia tych zarzutów, tym bardziej, gdy uwzględni się fakt, że w odpowiedzi na wywiedziony nadzwyczajny środek odwoławczy prokurator wniósł o oddalenie kasacji jako oczywiście bezzasadnej.
Przypomnienia ponadto wymaga, że sam fakt złożenia kasacji nie może obligować Sądu Najwyższego do wstrzymania wykonania kary, bowiem nie można zapominać, że w sprawie zapadł prawomocny, a więc wykonalny wyrok.
Powyższe powoduje, że tak sformułowany wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.
Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.
[J.J.]
[r.g.]