II KK 332/26

II KK 332/26 
 
 
 
  
WYROK 
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ 
 
  
Dnia 6 października 2026 r. 
Sąd Najwyższy w składzie: 
  
SSN Michał Laskowski (przewodniczący, sprawozdawca) 
SSN Jarosław Matras 
SSN Włodzimierz Wróbel 
  
w sprawie M.R. 
uniewinnionego od zarzutu popełnienia czynu z art. 207 § 1 k.k. 
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron (art. 535 § 5 k.p.k.) 
w dniu 6 października 2026 r., 
kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść oskarżonego 
od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy – Śródmieścia w Warszawie 
z dnia 26 kwietnia 2022 r., sygn. akt X K 202/18, 
  
uchyla zaskarżony wyrok w pkt II, w części dotyczącej 
orzeczenia o kosztach postępowania i sprawę w tym zakresie 
przekazuje Sądowi Rejonowemu dla Warszawy – Śródmieścia w 
Warszawie do ponownego rozpoznania. 
  
 
Jarosław Matras          Michał Laskowski          Włodzimierz Wróbel 
  
  
UZASADNIENIE 
 

II KK 332/26 
2 
 
 
 
 
Sąd Rejonowy dla Warszawy – Śródmieścia w Warszawie, wyrokiem z 26 
kwietnia 2022 r., uniewinnił M.R. od zarzutu popełnienia przestępstwa z art. 207 § 1 
k.k. i kosztami postępowania sądowego obciążył Skarb Państwa. Od wyroku 
pierwszoinstancyjnego nie wywiedziono apelacji i orzeczenie uprawomocniło się 13 
września 2022 r. 
Kasację od wyroku Sądu Rejonowego wniósł Prokurator Generalny, na 
korzyść skazanego, w trybie art. 521 § 1 k.p.k. Podniósł w niej rażące i mające istotny 
wpływ na treść orzeczenia naruszenie prawa procesowego - art. 632 pkt 1 k.p.k. w 
zw. z art. 640 k.p.k. polegające na bezzasadnym obciążeniu Skarbu Państwa 
kosztami sądowymi. 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje. 
Kasacja okazała się oczywiście zasadna, co implikowało rozpoznanie jej w 
trybie art. 535 § 5 k.p.k. 
Analiza sprawy potwierdziła zasadność wniosku sformułowanego w 
nadzwyczajnym środku zaskarżenia, wniesionym przez podmiot szczególny i 
uwzględnionym w myśl art. 524 § 3 a contrario. Niewątpliwie akt oskarżenia został 
wniesiony przez oskarżycielkę subsydiarną a oskarżony został finalnie uniewinniony 
od zarzucanego mu czynu znęcania się nad pokrzywdzoną tj. od czynu z art. 207 § 
1 k.k. W tej sytuacji przy orzeczeniu o kosztach procesu w grę wchodził przepis art. 
640 § 1 k.p.k., zgodnie z którym „Przepisy odnoszące się do kosztów procesu w 
sprawach z oskarżenia prywatnego mają odpowiednie zastosowanie w sprawach z 
oskarżenia publicznego, w których akt oskarżenia wniósł oskarżyciel posiłkowy”. 
Powołany przepis wprowadził zasadę, że w postępowaniu z oskarżenia publicznego, 
w którym akt oskarżenia, w myśl art. 330 § 2 k.p.k. w zw. z art. 55 § 1 k.p.k., został 
wniesiony przez oskarżyciela posiłkowego subsydiarnego, do kosztów procesu 
stosuje się odpowiednio przepisy odnoszące się do kosztów procesu w sprawach z 
oskarżenia prywatnego. Przenosząc to uregulowanie na kanwę niniejszej sprawy, 
nie pozostawało nic innego jak stwierdzić, że to oskarżyciel subsydiarny ponosił 
koszty procesu zakończonego zaskarżonym kasacją wyrokiem. 
Orzekając ponownie co do kosztów postępowania, Sąd Rejonowy będzie 
zobowiązany zastosować art. 640 § 1 i 2 k.p.k. w zw. z art. 632 pkt 1 k.p.k. i 
prawidłowo określić podmiot obciążony kosztami procesu. 

II KK 332/26 
3 
 
 
Z tych powodów Sąd Najwyższy orzekł na posiedzeniu bez udziału stron jak 
w części dyspozytywnej wyroku (art. 537 § 2 k.p.k.).  
  
  
Jarosław Matras          Michał Laskowski          Włodzimierz Wróbel 
 
[WB] 
[r.g.]