II KK 257/25

II KK 257/25 
 
 
  
POSTANOWIENIE 
  
Dnia 11 czerwca 2026 r. 
Sąd Najwyższy w składzie: 
  
SSN Paweł Wiliński 
  
w sprawie M.M.  
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 11 czerwca 2026 r.  
kwestii wyłączenia sędziego A.B.  
od udziału w sprawie II KK 257/25,  
na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. w zw. z art. 42 § 1 k.p.k. oraz art. 6 ust. 1 
Europejskiej Konwencji Praw Człowieka i Podstawowych Wolności  
  
p o s t a n o w i ł:  
wyłączyć sędziego A.B. od udziału w sprawie Sądu 
Najwyższego o sygn. akt II KK 257/25.  
  
  
  
UZASADNIENIE 
        
Pismem z dnia 11 marca 2026 r. (data wpływu) obrońca skazanego M.M. 
wniósł o wyłączenie sędziego A.B. od udziału w rozpoznawaniu niniejszej sprawy z 
uwagi na uzasadnione wątpliwości co do bezstronności sędziego w przedmiotowej 
sprawie. Wskazał na fakt powołania A.B. na stanowisko sędziego Sądu 
Najwyższego przez Prezydenta RP na skutek wniosku Krajowej Rady Sądownictwa, 
której skład ukształtowano na mocy ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r., a zatem 
organu powołanego niezgodnie z Konstytucją.  
 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje. 

II KK 257/25              
2 
 
 
Wniosek podlega uwzględnieniu. Sąd Najwyższy związany jest bowiem 
uchwałą trzech połączonych Izb Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020 r. 
(BSA I-4110-1/2020), w świetle której skład Sądu Najwyższego, w którym zasiada 
sędzia powołany na to stanowisko przez Prezydenta RP na skutek wniosku 
Krajowej Rady Sądownictwa, której skład ukształtowano na mocy ustawy z dnia 8 
grudnia 2017 r., a zatem tak jak A.B., dotknięty jest wadą w postaci nienależytej 
obsady sądu w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. Podkreślono tam m.in, że 
„powołanie do Sądu Najwyższego jest zawsze pierwszym powołaniem na urząd w 
tym Sądzie, wymaga więc spełnienia szczególnych warunków i dochowania 
procedur, w których rzeczywiście można zweryfikować kompetencje kandydata, 
także z punktu widzenia jego cech istotnych dla zachowania niezawisłości i 
bezstronności. Brak takiej weryfikacji i brak transparentności procesu powołania, 
którą charakteryzowały się przeprowadzone konkursy, tworzą stan niepewności i 
rodzą podejrzenia o polityczne motywacje decyzji nominacyjnych. Wyklucza to 
spełnienie obiektywnych warunków postrzegania tak nominowanych osób jako 
bezstronnych i niezawisłych. Tym bardziej, że chodzi o powołania do sądu ostatniej 
instancji, mającego kompetencję do uchylania prawomocnych orzeczeń sądowych i 
dokonywania wiążącej wykładni prawa, którego orzeczenia nie podlegają już 
efektywnej kontroli, pozwalającej na weryfikację, czy spełnione zostały warunki 
bezstronności i niezawisłości sądu, w składzie którego biorą udział osoby powołane 
na urząd sędziego Sądu Najwyższego w wadliwej procedurze. Z tego powodu 
dochowanie najwyższych standardów w procesie powoływania na urząd jest 
decydujące dla oceny czy osoba, która to postępowanie przeszła, daje gwarancje 
niezawisłości i bezstronności Sądu Najwyższego, gdy orzeka ona w danym 
składzie tego Sądu”.  
W świetle powyższego stwierdzić zatem należy zasadność wniosku o 
wyłączenie, albowiem zachodzą podstawy do wyłączenia sędziego A.B. od udziału 
w sprawie prowadzonej w Sądzie Najwyższym pod sygnaturą II KK 257/25, skoro 
jak wskazano wyżej sąd orzekający, w którego składzie by uczestniczył, nie 
spełniałby w tej sytuacji kryteriów określonych w art. 45 ust. 1 Konstytucji, art. 6 ust. 
1 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka, zaś postępowanie prowadzone przez 
taki sąd byłoby obciążone wadą traktowaną na gruncie wykładni przyjętej w 

II KK 257/25              
3 
 
 
uchwale trzech połączonych Izb Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020 r. jako 
bezwzględna przyczyna odwoławcza z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.  
Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak na wstępie. Na marginesie 
nasuwa się uwaga, że podjęta w następstwie niniejszego orzeczenia procedura 
przydziału sprawy do referatu innego sędziego powinna pomijać sędziów, których 
status jest tożsamy ze statusem sędziego A.B. 
 
[WB] 
[r.g.]