Pełny tekst orzeczenia

II KK 226/26

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

SN
II KK 226/26
POSTANOWIENIE
Dnia 9 czerwca 2026 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jarosław Matras
w sprawie skazanego S.K.
po rozpoznaniu
w Izbie Karnej
na posiedzeniu bez udziału stron
w dniu 9 czerwca 2026 r.
wniosku obrońcy skazanego
o wstrzymanie wykonania prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie
z dnia 21 listopada 2025 r., sygn. akt IX Ka 1194/24,
zmieniającego w części wyrok Sądu Rejonowego w Grodzisku Mazowieckim
z dnia 1 marca 2024 r., sygn. akt II K 310/03,
na podstawie art. 532 § 1 k.p.k.
a contrario
p o s t a n o w i ł:
wniosku nie uwzględnić.
UZASADNIENIE
Wniosek obrońcy skazanego S.K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją prawomocnego wyroku nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 532 § 1 k.p.k. w razie wniesienia kasacji Sąd Najwyższy może wstrzymać wykonanie zaskarżonego orzeczenia, jak i innego orzeczenia, którego wykonanie zależy od rozstrzygnięcia kasacji. Skoro przepis art. 532 k.p.k. stanowi odstępstwo od reguły wyrażonej w art. 9 § 2 k.k.w.,  to nie może być wątpliwości, że decyzja o skorzystaniu z instytucji wstrzymania wykonania prawomocnego orzeczenia musi być poparta wyjątkowymi okolicznościami, które jednoznacznie wskazują, iż wykonanie wyroku przed rozpoznaniem kasacji mogłoby spowodować dla skazanego poważne i nieodwracalne skutki, w szczególności, gdy istnieje realne ryzyko poniesienia przez skazanego dolegliwości wynikającej z wykonania prawomocnego wyroku, której nie powinien doznać wobec zasadności wniesionej kasacji (por. np. postanowienia SN: z dnia z dnia 22 listopada 2021 r., I KK 156/21; z dnia 19 października 2021 r., III KK 375/21).
Na obecnym etapie nie sposób stwierdzić, że zachodzą podstawy do zastosowania instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k. Sąd Najwyższy, po zapoznaniu się z zarzutami podniesionymi w kasacji, a dotyczącymi naruszenia prawa procesowego, w tym jakości przeprowadzonej w sprawie kontroli odwoławczej, nie stwierdził, aby istniało wysokie prawdopodobieństwo ich uwzględnienia, co z kolei stanowiłoby podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia. Warto bowiem przypomnieć, że prawdopodobieństwo, o którym wcześniej jest mowa, musiałoby być niemal zbliżone do pewności, oczywistości (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 kwietnia 2021 r., V KK 129/21; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 marca 2021 r., IV KK 103/21). Taka sytuacja w tej sprawie nie zaistniała, a wskazywana przez skarżącego możliwość zaistnienia rażących naruszeń prawa, o których mowa w kasacji, wymaga pogłębionej analizy i ostatecznej decyzji  po przeprowadzenia  rozprawy kasacyjnej.
Mając na uwadze powyższe Sąd Najwyższy orzekł jak wyżej.
[WB]
[a.ł]
‎