II KK 209/17

Sygn. akt II KK 209/17
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 26 października 2017 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Waldemar Płóciennik (przewodniczący)
‎
SSN Piotr Mirek
‎
SSN Włodzimierz Wróbel (sprawozdawca)
Protokolant Małgorzata Sobieszczańska
przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Małgorzaty Kozłowskiej,
‎
w sprawie
W.K.
‎
skazanego z art. 178a § 1 k.k. i innych
‎
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie
‎
w dniu 26 października 2017 r.,
‎
kasacji, wniesionej przez Ministra Sprawiedliwości-Prokuratora Generalnego na niekorzyść (PK IV Ksk (…))
‎
od wyroku Sądu Okręgowego w P.
‎
z dnia 17 lutego 2017 r., sygn. akt V Ka (…)
‎
zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w S.
‎
z dnia 6 grudnia 2016 r., sygn. akt II K (…),
1) uchyla pkt 1 zaskarżonego wyroku i w tym zakresie przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym Sądowi Okręgowemu w P.;
2) obciąża Skarb Państwa kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Wyrokiem Sądu Rejonowego w S. z dnia 6 grudnia 2016 r. (sygn. akt II K (…)) W. K.  został uznany winnym czynu z art. 178a § 1 k.k., za który wymierzono mu karę 8 miesięcy ograniczenia wolności oraz na podstawie art. 42 § 2 k.k. orzeczono środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 4 lat. Wyrokiem Sądu Okręgowego w P. z dnia 17 lutego 2017 r. (sygn. V Ka (…)) wyrok powyższy zmieniono w ten sposób, że orzeczony zakaz prowadzenia pojazdów obniżono do 2 lat. W pozostałym zakresie wyrok utrzymano w mocy.
Od powyższego prawomocnego orzeczenia kasację w trybie art. 521 k.p.k. wniósł Minister Sprawiedliwości-Prokurator Generalny, zarzucając zaskarżonemu rozstrzygnięciu
„rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu
prawa materialnego, a mianowicie art. 42 § 2 k.k., polegające na orzeczeniu w
stosunku do W.K., skazanego za czyn z art. 178a § 1 k.k.,
środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych
na okres lat 2, w sytuacji, gdy zgodnie z dyspozycją wskazanego przepisu – zakaz
ten powinien zostać orzeczony na okres nie krótszy niż 3 lata."
Podnosząc powyższy zarzut Minister Sprawiedliwości - Prokurator Generalny wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w części dotyczącej rozstrzygnięcia o środku karnym i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Okręgowemu w P.  do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Kasacja Ministra Sprawiedliwości - Prokuratora Generalnego jest zasadna.
Wobec niebudzącego żadnych wątpliwości brzmienia art. 42 § 2 k.k. sąd orzeka, na okres nie krótszy niż 3 lata, zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów albo pojazdów określonego rodzaju, jeżeli sprawca w czasie popełnienia przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji znajdował się w stanie nietrzeźwości. W sposób klarowny z orzecznictwa Sądu Najwyższego wynika także, iż orzeczenie zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w wymiarze tak znacząco niższym niż pozwala na to art. 42 § 2 k.k., niewątpliwie stanowi rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie prawa karnego materialnego (tak m.in. w wyroku z dnia z dnia 7 marca 2017 r., VKK 376/16).
W niniejszej sprawie Sąd II instancji ewidentnie błędnie, z naruszeniem dyspozycji art. 42 § 2 k.k. obniżył oskarżonemu wymiar środka karnego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych poniżej minimalnego przewidzianego w ustawie progu. W ponownym postępowaniu Sąd skoryguje swoje rozstrzygnięcie co do środka karnego zachowując granice jego wymiaru przewidziane w ustawie.
Wobec powyższego należało orzec jak w sentencji.
as