II KK 149/26
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 11 sierpnia 2026 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jerzy Grubba (przewodniczący)
SSN Michał Laskowski (sprawozdawca)
SSN Andrzej Stępka
w sprawie Ł. B.
ukaranego za popełnienie czynu z 87a Ustawy o prawie przewozowym
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, bez udziału stron,
w dniu 11 sierpnia 2026 r.
kasacji Prokuratora Generalnego
wniesionej na korzyść obwinionego
od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie
z dnia 11 lutego 2026 r., sygn. akt IX Ka 1208/25
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy – Śródmieścia w
Warszawie z dnia 8 sierpnia 2025 r., sygn. akt VW 318/23
uchyla wyrok Sądu Okręgowego Warszawie i utrzymany nim w
mocy wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy – Śródmieścia w
Warszawie i na podstawie art. 104 § 1 pkt 7 k.p.s.w. w zw. z art. 5 §
1 pkt 4 k.p.s.w. postępowanie umarza a kosztami sądowymi
postępowania kasacyjnego obciąża Skarb Państwa.
Michał Laskowski Jerzy Grubba Andrzej Stępka
II KK 149/26
2
UZASADNIENIE
Ł. B. został obwiniony o to, że w dniu 26 października 2022 r. około godziny
13.40 w W. na trasie przejazdu (…) tramwajem podczas kontroli biletowej, mimo
braku odpowiedniego dokumentu przewozu odmówił zapłacenia należności i
okazania dokumentu stwierdzającego jego tożsamość, tj. o czyn z art. 87a Ustawy o
prawie przewozowym. Po rozpoznaniu sprzeciwu obwinionego od wyroku
nakazowego Sądu Rejonowego dla Warszawy – Śródmieścia w Warszawie z 20
lutego 2023 r. nakładającego na Ł. B. grzywnę w wysokości 300 zł za popełnienie
zarzucanego mu wykroczenia, Sąd Rejonowy dla Warszawy – Śródmieścia w
Warszawie, wyrokiem zaocznym z 8 sierpnia 2025 r., uznał go za winnego
zarzucanego mu wykroczenia i ukarał grzywną 200 zł. Po rozpoznaniu apelacji
obwinionego Sąd Okręgowy w Warszawie wyrokiem z 11 lutego 2026 r. utrzymał w
mocy zaskarżony wyrok pierwszoinstancyjny.
Kasację od orzeczenia Sądu odwoławczego wniósł Prokurator Generalny na
korzyść Ł. B. Zażądał w niej uchylenia zaskarżonego orzeczenia i utrzymanego nim
w mocy wyroku Sądu Rejonowego i umorzenie postępowania z powodu rażącego
naruszenia przepisów prawa procesowego i materialnego mającego wpływ na treść
orzeczenia tj. art. 5 § 1 pkt 4 k.p.s.w. w zw. z art. 45 § 1 k.w.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Kasacja była zasadna w stopniu oczywistym.
Skoro wykroczenie z art. 87a ustawy o prawie przewozowym zostało
popełnione 26 października 2022 r., to nie ma żadnych wątpliwości, że w chwili
orzekania warszawskiego Sądu odwoławczego, w dniu 11 lutego 2026 r., mieliśmy
do czynienia z przedawnieniem, o którym mowa w art. 45 § 1 k.w., zgodnie z którym
karalność wykroczenia ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynął rok; jeżeli w
tym okresie wszczęto postępowanie, karalność wykroczenia ustaje z upływem 2 lat
od zakończenia tego okresu. Po stwierdzeniu, że w sprawie zachodziła ujemna
przesłanka procesowa z art. 5 § 1 pkt 4 k.p.s.w. należało na podstawie art. 104 § 1
pkt 7 k.p.s.w. uchylić zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego i utrzymany nim w mocy
wyrok Sądu Rejonowego i postępowanie w sprawie Ł. B. umorzyć.
II KK 149/26
3
[J.J.]
[r.g.]
Michał Laskowski Jerzy Grubba Andrzej StępkaPełny tekst orzeczenia
II KK 149/26
Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.