II KA 47/26

Sąd Okręgowy w Siedlcach, II Wydział Karny, wyrokiem z dnia 2 kwietnia 2026 r. utrzymał w mocy zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w Sokołowie Podlaskim z dnia 20 listopada 2025 r. (sygn. akt II K 358/25), którym oskarżeni O. O. (2) i F. O. zostali skazani za przestępstwa skarbowe polegające na przechowywaniu papierosów i tytoniu bez polskich znaków akcyzy (art. 65 § 1 k.k.s. i in.). Apelację od wyroku wniósł obrońca oskarżonych, podnosząc zarzuty obrazy przepisów prawa materialnego i procesowego, błędu w ustaleniach faktycznych oraz rażącej niewspółmierności orzeczonych kar. Kwestionowano m.in. ustalenie winy F. O., argumentując brak jej świadomości co do przechowywanej kontrabandy, a także zarzucano niewłaściwą ocenę dowodów i rażącą niewspółmierność kar jednostkowych i łącznej orzeczonych wobec oskarżonych. Sąd Okręgowy uznał wszystkie zarzuty apelacji za bezzasadne. Sąd odwoławczy podzielił stanowisko Sądu Rejonowego co do prawidłowego ustalenia stanu faktycznego i przypisania oskarżonej F. O. sprawstwa czynu. Kluczowe dla oceny świadomości oskarżonej były zeznania funkcjonariusza policji F. T., który opisał jej niepokój i pytanie "co teraz będzie?" w momencie rozpoczęcia przeszukania strychu, co jednoznacznie wskazywało na jej wiedzę o przechowywanej kontrabandzie. Sąd odwoławczy uznał, że oskarżona miała rzeczywisty dostęp do strychu i możliwość sprzeciwienia się przechowywaniu nielegalnych towarów, a jej zachowanie świadczyło o obawie przed konsekwencjami prawnymi, a nie o zaskoczeniu ujawnieniem towarów. Ilość ujawnionych wyrobów tytoniowych oraz fakt, że znajdowały się one w przestrzeni wspólnego użytku (strych z przetworami, zabawkami, ubraniami), wykluczały możliwość ich krótkotrwałego składowania i brak świadomości oskarżonej. Sąd Okręgowy nie dopatrzył się również rażącej niewspółmierności orzeczonych kar. Uznał, że kary jednostkowe i łączna są adekwatne do stopnia społecznej szkodliwości czynów, stopnia zawinienia sprawców, ich zamiaru szybkiego wzbogacenia się oraz podjętego ryzyka. Podkreślono, że sankcje muszą realizować funkcje prewencyjne i wychowawcze. Kara łączna dla O. O. (2) została wymierzona zgodnie z zasadą częściowej absorpcji, co jest rozwiązaniem korzystniejszym dla oskarżonego. W konsekwencji Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok w całości, a na podstawie art. 636 § 1 i 2 k.p.k. w zw. z art. 633 k.p.k. zasądził od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe za postępowanie odwoławcze.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający