II KA 42/26

Sąd Okręgowy w Siedlcach rozpoznawał apelację prokuratora skierowaną przeciwko wyrokowi Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim, który uniewinnił oskarżonego Ł. D. od zarzutu popełnienia przestępstwa zniszczenia mienia (art. 288 § 1 kk). Prokurator zarzucił obrazę przepisów postępowania, w szczególności art. 7 kpk, polegającą na dowolnej ocenie dowodów i błędnym uznaniu za wiarygodne wyjaśnień oskarżonego przy jednoczesnym odrzuceniu zeznań świadków. Sąd Okręgowy po analizie akt sprawy uznał apelację za niezasadną. Stwierdzono, że ocena materiału dowodowego dokonana przez sąd pierwszej instancji nie zawiera błędów natury logicznej i mieści się w granicach swobodnej oceny dowodów. Sąd podkreślił, że w sprawie brak było dowodów bezpośrednio wskazujących na sprawstwo oskarżonego, a charakter procesu był poszlakowy. Argumentacja prokuratora dotycząca wiarygodności wyjaśnień oskarżonego oraz hipotetycznego przebiegu zdarzenia została uznana za zbyt daleko idącą i oderwaną od dowodów. Sąd Okręgowy wskazał, że okoliczności zniszczenia lusterka mogły być różne, w tym przypadkowe, a oskarżony mógł chcieć uniknąć konsekwencji, co uzasadniało zastosowanie zasady in dubio pro reo (art. 5 § 2 kpk). Wobec braku zasadności zarzutów apelacyjnych, wniosek o uchylenie wyroku został oddalony. Sąd utrzymał w mocy zaskarżony wyrok, a koszty postępowania odwoławczego ponosi Skarb Państwa.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający