II Ka 379/26Utrzymanie wyroku za jazde po pijanemu z recydywa 2

Sąd Okręgowy w Siedlcach, rozpoznając sprawę z apelacji obrońcy oskarżonego W. G., utrzymał w mocy zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 19 lutego 2026 r. (sygn. akt II K 205/25), skazujący oskarżonego z art. 178a § 4 Kodeksu karnego. Apelacja podnosiła zarzut rażącej niewspółmierności kary, wskazując na jej zbyt łagodny wymiar w kontekście okoliczności łagodzących. Sąd Okręgowy uznał jednak zarzuty za niezasadne. W uzasadnieniu podkreślono, że do rażącej niewspółmierności kary dochodzi, gdy istnieje wyraźna różnica między karą orzeczoną a karą, którą należałoby wymierzyć zgodnie z dyrektywami wymiaru kary. W tej sprawie sąd odwoławczy wskazał na wysoki stopień społecznej szkodliwości czynu, obejmujący prowadzenie pojazdu w stanie całkowitego upojenia (1,25 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu), obecność czterech pasażerów w samochodzie oraz popełnienie przestępstwa w terenie zabudowanym w godzinach przedpołudniowych. Dodatkowo, sąd zwrócił uwagę na fakt, że oskarżony, mimo wcześniejszych kar (w tym za kierowanie w stanie nietrzeźwości) i odbycia kary pozbawienia wolności, ponownie dopuścił się tego samego przestępstwa. Sąd odrzucił argumenty dotyczące „błędów młodości” dla 34-letniego oskarżonego oraz jego wyrażonej skruchy, wskazując na potrzebę stosowania surowszej sankcji ze względu na recydywę i potrzebę realizacji celów prewencji generalnej. W konsekwencji, sąd utrzymał w mocy karę 9 miesięcy pozbawienia wolności, uznając ją za współmierną do popełnionego czynu i celów kary.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający