II KA 357/13

Sygn. akt II Ka 357/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 grudnia 2013 r. Sąd Okręgowy w Ostrołęce w składzie: Przewodniczący: SSO Michał Pieńkowski Protokolant: Marlena Achcińska przy udziale oskarżyciela posiłkowego – S. N. po rozpoznaniu w dniu 27 grudnia 2013 r. sprawy: E. Ż. obwinionej o czyn z art. 9 ustawy z dnia 28 marca 1933 roku o grobach i cmentarzach wojennych na skutek apelacji wniesionej przez oskarżyciela posiłkowego od wyroku Sądu Rejonowego w Przasnyszu z dnia 18 września 2013 roku sygn. II W 812/12 orzeka: I. zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy uznając apelację za bezzasadną, II. zasądza od oskarżyciela posiłkowego S. N. na rzecz Skarbu Państwa kwotę 20 (dwadzieścia ) złotych tytułem zwrotu wydatków oraz kwotę 60 (sześćdziesiąt) złotych tytułem opłaty za postępowanie odwoławcze. Sygn. akt II Ka 357/13 UZASADNIENIE Komenda Miejska Policji w P. oskarżyła E. Ż. o to, że: w dniu 17 maja 2012 roku na cmentarzu parafialnym w miejscowości K. woj. (...) przeprowadziła roboty ziemne na grobie wojennym bez wymaganego zezwolenia wojewody, to jest o czyn z art. 9 ustawy z dnia 28.03.1933 r. o grobach i cmentarzach wojennych . Sąd Rejonowy w Przasnyszu wyrokiem z dnia 18 września 2013 roku wydanym w sprawie o sygn. II W 812/12 uniewinnił obwinioną E. Ż. od popełnienia zarzuconego jej czynu kosztami postepowania obciążając Skarb Państwa. Apelację od powyższego wyroku wniósł oskarżyciel posiłkowy S. N. , który wskazał, że E. Ż. popełniła przestępstwo gdyż dokonała pochówku swojego brata w grobie wojennym, w którym jest pochowanych osiem osób zamordowanych przez niemieckich faszystów w dniu 2.05.1944 r., w tym również jego ojciec D. N. . On poinformował o tym także wojewodę (...) . Oskarżyciel posiłkowy wniósł ponadto o odszkodowanie na jego rzecz od obwinionej w kwocie 20.000 złotych za profanację i znieważenie grobu jego ojca oraz o nakazanie ekshumacji zwłok W. N. i przeniesienie go w inne miejsce. Sąd Okręgowy zważył co następuje: Apelacja oskarżyciela posiłkowego okazała się nie zasadna w stopniu oczywistym. Zasadniczą i jedyna kwestią jaką należało ustalić w niniejszej sprawie jest okoliczność czy grób, w którym pochowany był D. N. był grobem wojennym w rozumieniu ustawy z dnia 28 marca 1933 roku o grobach i cmentarzach wojennych . W ocenie Sądu nie ulega wątpliwości, iż grób na cmentarzu parafialnym w miejscowości K. , w którym pochowany był D. N. nie ma statusu grobu wojennego. Fakt ten potwierdza zaświadczenie Urzędu Gminy w K. , podpisane przez Wójta Gminy, z którego wynika, że mogiła D. N. nie figuruje w ewidencji mogił wojennych (pismo k. 36). Również z pisma Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa wynika, iż mogiła w K. nie figuruje w ewidencji Rady (...) (pismo k. 42). Status grobu wojennego jednoznacznie określa ustawa z dnia 28 marca 1933 r. o grobach i cmentarzach wojennych . W myśl art. 1 ust. 2 tejże ustawy groby rodzinne, chociażby w nich były umieszczone zwłoki osób, wymienionych w ust. 1 (osób, które straciły życie w wyniku represji okupanta niemieckiego), nie są grobami wojennymi. Jak wynika zaś z wyjaśnień obwinionej jak również z zeznań oskarżyciela posiłkowego D. N. został rozstrzelany przez Niemców w dniu 2.05.1944 r. i początkowo pochowany był z grobie zbiorowym w K. . Dopiero w 1945 r. zwłoki D. N. zostały przez najbliższą rodzinę przeniesione na cmentarz parafialny. Nie ulega zatem wątpliwości, iż grób rodzinny, w którym pochowany był D. N. nie ma statusu grobu wojennego. Zatem obwiniona E. Ż. dokonując pochówku w tym grobie swojego brata W. N. nie musiała dysponować stosowną zgodą wojewody, a zatem zachowaniem swoim nie wypełniła znamiona wykroczenia z art. 9 ustawy z dnia 28.03.1933 r. o grobach i cmentarzach wojennych . Wobec powyższego Sąd Okręgowy na podstawie art. 109 § 2 k.p.w. w zw. z art. 437 § 1 k.p.k. nie uwzględnił apelacji S. N. i zaskarżony wyrok utrzymał w mocy. O kosztach orzeczono na podstawie art. 119 k.p.w. w zw. z art. 636 § 1 k.p.k. , a o opłacie na podstawie art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych .