II KA 321/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w postępowaniu apelacyjnym rozpoznał sprawę z sygnaturą akt II KA 321/23, dotyczącą apelacji obrońcy oskarżonego G. G. (1) od wyroku Sądu Rejonowego w Turku z dnia 26 maja 2023 r. (sygn. akt II K 459/22), którym warunkowo umorzono postępowanie karne z art. 157 § 1 k.k. Obrońca oskarżonego zarzucił sądowi pierwszej instancji obrazę przepisów postępowania, w szczególności art. 7 i art. 5 § 2 k.p.k., poprzez dowolną ocenę dowodów i rozstrzyganie wątpliwości na niekorzyść oskarżonego. Podniesiono również zarzut błędu w ustaleniach faktycznych, polegający na błędnym przyjęciu, że oskarżony nieumyślnie naruszył czynności narządów ciała pokrzywdzonego Z. S. Sąd Okręgowy uznał zarzuty obrońcy za zasadne. Wskazał na sprzeczności i niewiarygodność zeznań pokrzywdzonego, który przedstawiał różne wersje przebiegu zdarzenia, a także na nieuwzględnienie przez sąd pierwszej instancji zeznań świadków policji M. S. (1) i R. R., które podważały wiarygodność pokrzywdzonego. Sąd odwoławczy podkreślił, że wersje pokrzywdzonego nie pokrywały się z wyjaśnieniami oskarżonego i zeznaniami świadka K. G., które sąd pierwszej instancji ocenił jako wiarygodne. Analiza opinii biegłego również potwierdzała możliwość powstania obrażeń u pokrzywdzonego w wersji przedstawionej przez oskarżonego i świadka K. G. Wobec braku jednoznacznych i wiarygodnych dowodów winy, sąd odwoławczy zastosował zasadę in dubio pro reo i zmienił zaskarżony wyrok, uniewinniając oskarżonego G. G. (1) od popełnienia zarzucanego mu czynu. Sąd Okręgowy zasądził również od Skarbu Państwa na rzecz oskarżonego zwrot kosztów zastępstwa adwokackiego oraz koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżycielowi posiłkowemu z urzędu.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja zasad oceny dowodów w postępowaniu karnym, stosowanie reguły in dubio pro reo, ocena wiarygodności zeznań pokrzywdzonego w kontekście sprzecznych wersji zdarzenia.
Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i oceny dowodów w tej sprawie.
Zagadnienia prawne (4)
Czy sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił zebrany materiał dowodowy, w szczególności zeznania pokrzywdzonego, oskarżonego i świadków, stosując zasady swobodnej oceny dowodów i rozstrzygania wątpliwości?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, sąd pierwszej instancji dokonał dowolnej, a nie swobodnej oceny dowodów, co doprowadziło do błędnych ustaleń faktycznych.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy uznał, że zeznania pokrzywdzonego były niewiarygodne z powodu sprzeczności i zmienności, a sąd pierwszej instancji nie uwzględnił zeznań świadków policji podważających jego wiarygodność ani wyjaśnień oskarżonego i świadka K. G. Sąd pierwszej instancji nie dostrzegł rozbieżności w relacjach pokrzywdzonego.
Czy doszło do błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, mającego wpływ na jego treść?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, sąd pierwszej instancji błędnie ustalił, że oskarżony nieumyślnie naruszył czynności narządu ciała pokrzywdzonego.
Uzasadnienie
Wersje pokrzywdzonego były sprzeczne i niewiarygodne, a wersja oskarżonego i świadka K. G. była zgodna z opinią biegłego co do mechanizmu powstania obrażeń. Sąd pierwszej instancji oparł się wyłącznie na zeznaniach pokrzywdzonego, ignorując inne dowody.
Czy stopień społecznej szkodliwości czynu popełnionego przez oskarżonego był znaczny, uzasadniający skazanie zamiast warunkowego umorzenia?
Odpowiedź sądu
Nie można przypisać oskarżonemu czynu, a zatem kwestia społecznej szkodliwości nie ma zastosowania w kontekście skazania.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy uniewinnił oskarżonego od popełnienia czynu, co czyni zarzut dotyczący stopnia społecznej szkodliwości niezasadnym w kontekście skazania.
Czy orzeczona nawiązka w kwocie 1000 zł była rażąco niewspółmierna?
Odpowiedź sądu
Kwestia nawiązki stała się bezprzedmiotowa w związku z uniewinnieniem oskarżonego.
Uzasadnienie
Apelacja pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego dotycząca nawiązki została uznana za niezasadną, ponieważ sąd odwoławczy uniewinnił oskarżonego.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| G. G. (1) | osoba_fizyczna | oskarżony |
| Z. S. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| M. S. (1) | osoba_fizyczna | świadek |
| R. R. | osoba_fizyczna | świadek |
| K. G. | osoba_fizyczna | świadek |
| N. (...) | inne | obrońca z urzędu |
Przepisy (10)
Główne
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
Zasada swobodnej oceny dowodów.
k.p.k. art. 5 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości na korzyść oskarżonego.
k.k. art. 157 § § 1
Kodeks karny
Naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia.
k.k. art. 157 § § 3
Kodeks karny
Nieumyślne spowodowanie naruszenia czynności narządu ciała lub rozstroju zdrowia.
Pomocnicze
k.p.k. art. 438 § pkt 2
Kodeks postępowania karnego
Obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia.
k.p.k. art. 438 § pkt 3
Kodeks postępowania karnego
Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia.
k.p.k. art. 436
Kodeks postępowania karnego
Bezzasadność dalszego omawiania zarzutów w przypadku uwzględnienia apelacji obrońcy.
k.p.k. art. 624 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Zwolnienie od kosztów sądowych.
k.p.k. art. 632 § pkt 2
Kodeks postępowania karnego
Zasądzenie kosztów zastępstwa adwokackiego od Skarbu Państwa.
Prawo o adwokaturze art. 29 § ust. 1
Ustawa Prawo o adwokaturze
Koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Obraza przepisów postępowania (art. 7 i 5 § 2 k.p.k.) przez dowolną ocenę dowodów. • Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku. • Niewiarygodność zeznań pokrzywdzonego z powodu sprzeczności i zmienności. • Nieuwzględnienie przez sąd pierwszej instancji zeznań świadków policji podważających wiarygodność pokrzywdzonego. • Niezgodność wersji pokrzywdzonego z wyjaśnieniami oskarżonego i zeznaniami świadka K. G. • Zgodność wersji oskarżonego i świadka K. G. z opinią biegłego co do mechanizmu powstania obrażeń.
Odrzucone argumenty
Zarzuty pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego dotyczące obrazy przepisów postępowania, błędu w ustaleniach faktycznych, stopnia społecznej szkodliwości czynu i rażącej niewspółmierności nawiązki (uznane za bezzasadne lub nieprzedmiotowe w związku z uniewinnieniem).
Godne uwagi sformułowania
Sąd pierwszej instancji w sposób nieprawidłowy, sprzeczny z zasadą wyrażoną w art. 7 i art. 5 § 2 k.p.k. dokonał oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. • Pokrzywdzony na każdym etapie postępowania przedstawił różne wersje przebiegu zdarzenia. • Sąd pierwszej instancji w ogóle nie dostrzegł powyższych rozbieżności w opisach przebiegu zdarzenia przedstawionych przez pokrzywdzonego. • W procesie karnym prawo wymaga udowodnienia winy oskarżonego w całości. • Zastosowanie reguły in dubio pro reo powinno mieć miejsce tylko wówczas, gdy w danej sprawie nie występuje chociażby jeden dowód pozwalający na dokonanie stanowczych ustaleń faktycznych.
Skład orzekający
Robert Rafał Kwieciński
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja zasad oceny dowodów w postępowaniu karnym, stosowanie reguły in dubio pro reo, ocena wiarygodności zeznań pokrzywdzonego w kontekście sprzecznych wersji zdarzenia."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i oceny dowodów w tej sprawie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak kluczowa jest skrupulatna analiza dowodów i konsekwencja w relacjach świadków, a także jak sąd odwoławczy może skorygować błędy sądu niższej instancji.
“Niewiarygodne zeznania pokrzywdzonego doprowadziły do uniewinnienia oskarżonego po apelacji obrońcy.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.