II KA 177/20

Sygn. akt II Ka 177/20 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ 22 października 2020 r. Sąd Okręgowy w Koninie II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: sędzia Robert Rafał Kwieciński Sędziowie: Waldemar Cytrowski Karol Skocki Protokolant: st. sekr. sąd. Irena Bąk przy udziale Urszuli Piaseckiej-Telesińskiej prokuratora Prokuratury Rejonowej w Koninie po rozpoznaniu w dniu16 października 2020 r. sprawy J. S. oskarżonego z art. 226§1 k.k. i innych na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Koninie z dnia 16 czerwca 2020 r. sygn. akt II K 1363/16 I. Utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok. II. Kosztami procesu za postępowanie odwoławcze obciąża Skarb Państwa. Karol Skocki Robert Rafał Kwieciński Waldemar Cytrowski UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II Ka 177/20 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 0.11.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Koninie z dnia 16 czerwca 2020r., sygn. akt II K 1363/16 0.11.2. Podmiot wnoszący apelację ☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☐ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 0.11.3. Granice zaskarżenia 0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.11.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.11.4. Wnioski ☒ uchylenie ☐ Zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 0.12.1. Ustalenie faktów 0.12.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 0.12.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 0.12.2. Ocena dowodów 0.12.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 0.12.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku poprzez przyjęcie, że zgromadzony materiał dowodowy nie pozwala na przypisanie oskarżonemu sprawstwa w zakresie zarzucanych mu czynów z art. 226 § 1 k.k. , tj. znieważenia umundurowanych funkcjonariuszy Policji oraz art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 229 § 3 k.k. , tj. usiłowania udzielenia korzyści majątkowej podczas, gdy prawidłowa analiza zgromadzonego materiału dowodowego oraz okoliczności zdarzenia oceniane we wzajemnym ze sobą powiązaniu prowadzą do przeciwnego wniosku ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Sąd odwoławczy w toku kontroli apelacyjnej nie dopatrzył się uchybień w ocenie dowodów, którą przeprowadził Sąd I instancji. Ocena dowodów przeprowadzonych w toku postępowania pozostaje pod ochroną prawa procesowego ( art. 7 k.p.k. ), gdyż została poprzedzona ujawnieniem w toku rozprawy głównej całokształtu okoliczności sprawy ( art. 410 k.p.k. ) i to w sposób podyktowany obowiązkiem dochodzenia prawdy ( art. 2 § 2 k.p.k. ).Sąd wydał wyrok na podstawie analizy całokształtu ujawnionych w toku postępowania okoliczności, mających znaczenie dla przedmiotowego rozstrzygnięcia, wobec czego ocena zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie uchybia treści art. 410 k.p.k. Wbrew twierdzeniom skarżącego prokuratora – Sąd I instancji dokonał prawidłowej analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności wyjaśnień samego oskarżonego, jak i zeznań świadków P. B. , M. G. i D. Ł. . Przede wszystkim zasadnie Sąd I instancji dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego J. S. , a na taką ocenę pozwalała dokładna analiza kompletnego materiału dowodowego, w szczególności nagrania przebiegu zdarzenia, które wykonał i przedłożył oskarżony. Słusznie Sąd I instancji z dużą dozą ostrożności potraktował zeznania świadków funkcjonariuszy policji P. B. , M. G. i D. Ł. – i to wbrew twierdzeniom skarżącego prokuratora nie tylko z tego powodu, iż zeznania przez nich złożone w toku postępowania sądowego znacznie różniły się od tych zaprezentowanych w podczas postępowania przygotowawczego. Owszem, ma racje skarżący, iż te rozbieżności naturalnie mogą wynikać z upływu czasu, jednak stara się nie zauważać, że ocenę, odmawiającą wiarygodności, w pełni uzasadniają pozostałe dowody zebrane w sprawie. W szczególności poważne wątpliwości w zakresie zeznań złożonych przez funkcjonariuszy policji nasuwa analiza rzeczowego materiału dowodowego, tj. kopii i oryginału notatnika służbowego, a także opinia Instytutu (...) . Podkreślić należy, iż kopie notatnika służbowego funkcjonariusza Policji D. Ł. , który zawarł opis przedmiotowych zdarzeń znacznie różniły się między sobą (tj. kopia notatnika służbowego wykonana w postępowaniu przygotowawczym a ta nadesłana przez komendanta w maju 2018r. do Sądu Rejonowego) i nie pozwalały na jednoznaczne przyjęcie przebiegu zdarzeń przedstawianego przez ww. świadków. W oparciu o badanie oryginału tego notatnika ustalono niezbicie, że kopie wyżej wskazane nie są kopiami tych samych dokumentów. Powyższe wskazuje, iż nie może to stanowić wiarygodnego źródła dowodowego w niniejszej sprawie. Nadto z relacją przedstawianą przez ww. świadków w żaden sposób nie koreluje nagranie przedłożone przez oskarżonego. Przy czym nie sposób zgodzić się ze skarżącym, iż nie można wykluczyć, że oskarżony stał się agresywny wobec funkcjonariuszy Policji po zaprzestaniu nagrywania, skoro funkcjonariusze ci twierdzili , że oskarżony agresywny i arogancki był już od początku podjęcia wobec niego interwencji. Najistotniejsze jest jednak to, że nawet skarżący prokurator przyznał, że doszło do sfałszowania przedmiotowego ww. notatnika służbowego, jednak „okoliczność ta nie ma wpływu na wiarygodność oceny zeznań funkcjonariuszy policji” (k. 587). Wręcz przeciwnie okoliczność ta powoduje, że zeznania tych funkcjonariuszy są całkowicie niewiarygodne. Nie ulega bowiem wątpliwości, że materiał dowodowy był „preparowany”, przepisywany, podrabiany, fałszowany i to na komendzie policji, bo nikt inny do tego notatnika nie miał dostępu. W takiej sytuacji sąd po prostu nie mógł uznać zeznań policjantów za wiarygodne, a innych dowodów wskazujących na sprawstwo i winę oskarżonego nie było. Tak zgromadzony i przeanalizowany materiał dowodowy nie pozwalał więc na przypisanie oskarżonemu J. S. sprawstwa w zakresie zarzucanych mu aktem oskarżenia czynów. Wniosek - uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Sąd odwoławczy nie podzielił zarzutu zawartego w apelacji i uznał, iż nie zachodzi konieczność uchylenia niniejszego wyroku, celem ponownego rozpoznania sprawy. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 0.15.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 0.11. Przedmiot utrzymania w mocy 0.1Uniewinnienie oskarżonego J. S. Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Brak było podstaw do uznania winy i sprawstwa oskarżonego. 0.15.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji Przedmiot i zakres zmiany Zwięźle o powodach zmiany 0.15.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 0.15.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 0.15.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 0.15.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II Na podstawie art. 632 pkt. 2 k.p.k. kosztami procesu za postępowanie odwoławcze obciążony został Skarb Państwa. 7. PODPIS Karol Skocki Robert Rafał Kwieciński Waldemar Cytrowski 0.11.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Oskarżyciel publiczny Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Wina i sprawstwo 0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.11.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.11.4. Wnioski ☒ Uchylenie ☐ Zmiana