II KA 117/26

Sygn. akt II Ka 117/26 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 kwietnia 2026r. Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Karol Troć Sędziowie: SO Dariusz Półtorak SO Anita Kowalczyk- Makuła (spr.) Protokolant: sekr. sąd. Beata Wilkowska przy udziale prokuratora Rafała Guza po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2026 r. sprawy skazanego A. T. o wyrok łączny na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 8 grudnia 2025 r. sygn. akt II K 1161/25 I. 
        w zaskarżonej części wyrok utrzymuje w mocy; II. 
        stwierdza, że wydatki postępowania odwoławczego ponosi Skarb Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II Ka 117/26 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok łączny Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 8 grudnia 2025 r. w sprawie II K 1161/25 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☐ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐co do winy ☐co do kary ☐co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☒ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒uchylenie ☐zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 1. 1. Zarzut obrazy przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu, a mianowicie art. 4 § 1 k.k. w zw. z art. 81 ust. 1 ustawy z dnia 19 czerwca 2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami COVID-19 oraz uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem COVID-19 oraz art. 85 § 1 k.k. w brzmieniu sprzed obowiązywania ustawy z dnia 19 czerwca 2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanym przedsiębiorcom dotkniętym skutkami COVID-19 oraz uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem COVID - 19 w odniesieniu do stwierdzenia przesłanki do objęcia wyrokiem łącznym kary orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 8 grudnia 2025 roku w sprawie II K 1161/25, co skutkowało naruszeniem art. 85 § 1 k.k. , w brzmieniu po 24 czerwca 2020 r., polegającym połączeniu kar pozbawienia wolności orzeczonych wyrokami Sądu Rejonowego w Siedlcach: - II K 794/25, (pkt 15. części wstępnej, kara łączna 1 roku i 5 miesięcy pozbawienia wolności), - IIK 854/25, (pkt 16. części wstępnej, kara 7 miesięcy pozbawienia wolności), i orzeczeniem wobec skazanego A. T. łącznej kary 1 (jednego) roku i 11 (jedenastu) miesięcy pozbawienia wolności. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Apelacja oskarżyciela publicznego jako bezzasadna nie zasługiwała na uwzględnienie. Analizując zarzut podniesiony przez skarżącego należało uznać go za niezasadny i przychylić się do stanowiska Sądu meriti , które jest słuszne i trafnie uargumentowane. Jak prawidłowo zauważył Sąd Rejonowy, wobec skazanego A. T. zapadły prawomocne wyroki zarówno przed 24 czerwca 2020 r. oraz po tej dacie. W takiej sytuacji, mając na względzie treść art. 4 § 1 k.k. i co ma swoje odzwierciedlenie w powszechnie przyjętej praktyce orzeczniczej, Sąd zobowiązany był do uwzględnienia stanu prawnego obowiązującego przed 24 czerwca 2020 r. jako względniejszego dla skazanego, zaś przepisy na której powoływał się skarżący, tj. przepisy ustawy tzw. Tarcza 4.0 nie wyłączają takiej możliwości, na co wprost wskazuje chociażby przywoływany przez Sąd I instancji judykat Sądu Najwyższego w sprawie I KZP 2/21, a który stanowi, że przepisy art. 81 ust. 1 i 2 ustawy z 2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami COVID-19 oraz o uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem COVID-19 nie wyłączają stosowania art. 4 § 1 k.k. w sytuacji, gdy tylko jedna z kar, których połączenie sąd rozważa w postępowaniu w przedmiocie wydania wyroku łącznego, została prawomocnie orzeczona do dnia 23 czerwca 2020 r. albo po tej dacie ( postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 października 2021 r. I KZP 2/21 ). Podobnie Sąd orzekł w sprawie IV KK 61/24 uznając, że choć przepisy art. 81 Tarczy 4.0 mają w stosunku do art. 4 § 1 k.k. charakter przepisów wyjątkowych, to jednak nie odnoszą się do kwestii łączenia kar prawomocnie orzeczonych do dnia 23 czerwca 2020 r. z karami prawomocnie orzeczonymi po tej dacie. Wyjątkowy charakter regulacji art. 81 Tarczy 4.0 nakazuje ich wąską interpretację. Innymi słowy wprowadzone tam wyjątki od zasady określonej w art. 4 § 1 k.k. , nie podlegają wykładni rozszerzającej, rozciągającej zakres zastosowania na przypadki, które nie zostały tam wyraźnie opisane. W konsekwencji przepisy art. 81 ust. 1 i 2 Tarczy 4.0 nie wyłączają stosowania art. 4 § 1 k.k. w sytuacji, gdy tylko jedna z kar, których połączenie sąd rozważa w postępowaniu w przedmiocie wydania wyroku łącznego, została prawomocnie orzeczona do dnia 23 czerwca 2020 r. albo po tej dacie ( postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 marca 2024 r. IV KK 61/24 ). Sąd Rejonowy argumentując wydany wyrok przywołał szereg innych orzeczeń Sądu Najwyższego, aprobowanych także przez Sąd Okręgowy, toteż niecelowym byłoby powielanie tożsamych tez. W przytoczonym orzecznictwie przy tym zwrócić uwagę trzeba na zwrot „sąd rozważa”, które oznacza, że przy podjęciu decyzji co do stosowanego stanu prawnego w myśl art. 4 k.k. uwzględnia się nie tylko te kary, wobec których zachodzą warunki do orzeczenia kary łącznej, lecz wszystkie wydane prawomocne wyroki objęte przedmiotową analizą, co ma miejsce w sprawie niniejszej. Mając na względzie powyższe i wyrok łączny zapadły w sprawie II K 794/25, który nie został jeszcze wykonany i wyrok w sprawie II K 854/25, wobec których na mocy omawianych przepisów zaistniały warunki do wydania nowego wyroku łącznego, przy czym nie zaistniały przesłanki negatywne wskazane w art. 85 § 3 i 3a k.k. w ich ówczesnym brzmieniu, zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego jawi się jako prawidłowy, a zarzut oskarżyciela publicznego chybionym. Wniosek Wniosek o uchylenie zaskarżonego wyroku i na podstawie art. 572 k.p.k. umorzenie postępowania w sprawie o wydanie wyroku łącznego. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Wobec niezasadności zarzutu podniesionego przez oskarżyciela publicznego, wniosek apelacyjny nie zasługiwał na uwzględnienie. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot utrzymania w mocy Wyrok w zaskarżonej części. Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Wniesiona w sprawie apelacja nie była zasadna i nie zasługiwała na uwzględnienie. Jednocześnie Sąd Okręgowy nie dopatrzył się uchybień podlegających rozpatrzeniu z urzędu. 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot i zakres zmiany Zwięźle o powodach zmiany 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II. Z uwagi na nieuwzględnienie apelacji oskarżyciela publicznego, na podstawie art. 636 § 1 k.p.k. Sąd stwierdził, że wydatki postępowania odwoławczego ponosi Skarb Państwa. 7. PODPISY 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Oskarżyciel publiczny Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Wyrok w całości 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐co do winy ☐co do kary ☐co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☒ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒uchylenie ☐zmiana