Pełny tekst orzeczenia II K 888/25

Sygn. akt II K 888/25 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 października 2025 r. Sąd Rejonowy w Nowym Sączu - II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia Marcin Chmielowski Protokolant: Jakub Wastag po rozpoznaniu na rozprawie głównej w dniu 6 października 2025 r. sprawy S. S. (1) c. Ł. i G. z domu U. ur. (...) w V. oskarżonej o to, że: w dniu 25 maja 2025 r. w miejscowości I. , rejonu (...) , prowadziła pojazd mechaniczny marki D. (...) o nr rej. (...) znajdując się w stanie nietrzeźwości, przy stwierdzonym stężeniu alkoholu w wydychanym powietrzu urządzeniem (...) : I – 1,58 mg/l, II – 1,71 mg/l oraz Alkometr A2.0: I – 2.03 mg/l, II – 1,94 mg/l tj. o przestępstwo z art. 178a § 1 kk ; ____________________________________________________________________________ I.
uznaje oskarżoną S. S. (1) za winną popełnienia czynu zarzucanego jej w akcie oskarżenia stanowiącego przestępstwo z art. 178a § 1 kk precyzując, że czyn ten miał miejsce 24 maja 2025 r. i za to na mocy tego przepisu wymierza jej karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie na mocy art. 69 § 1 kk i art. 70 § 1 kk warunkowo zawiesza na okres próby wynoszący 2 (dwa) lata; II.
na mocy art. 72 § 1 pkt. 5 kk zobowiązuje oskarżoną S. S. (1) w okresie próby do powstrzymania się od nadużywania alkoholu; III.
na mocy art. 42 § 2 kk orzeka oskarżonej S. S. (1) środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 4 (czterech) lat, na mocy art. 63 § 4 kk zaliczając na jego poczet okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 24 maja 2025 r.; IV.
na mocy art. 43a § 2 kk orzeka oskarżonej S. S. (1) środek karny w postaci świadczenia pieniężnego poprzez zapłatę na rzecz Funduszu Pomocy (...) oraz (...) kwoty 6.000 (sześć tysięcy) złotych; V.
na mocy art. 44b § 2 kk w zw. z art. 178a § 5 kk orzeka oskarżonej S. S. (1) przepadek na rzecz Skarbu Państwa kwoty 6.000 (sześć tysięcy) złotych tytułem równowartości pojazdu mechanicznego kierowanego przez nią w stanie nietrzeźwości w dniu 24 maja 2025 r.; VI.
na mocy art. 624 § 1 kpk zwalnia oskarżoną S. S. (1) w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych. UZASADNIENIE wyroku z dnia 6 października 2025 r. (zgodnie z wnioskiem obrońcy ograniczone do rozstrzygnięć w przedmiocie kary, środków karnych i przepadku) Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 888/25 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. USTALENIE FAKTÓW Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty OCena DOWOdów 1.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony 1.3.
☐Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej 1.1.
☐Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej 1.4.
☐Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania 1.5.
☐Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania 1.6.
☐Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności S. S. (1) Pkt. I – V Sprawca przestępstwa z art. 178a § 1 kk podlega karze grzywny nie niższej niż 150 stawek dziennych, karze ograniczenia wolności nie krótszej niż 4 miesiące lub karze pozbawienia wolności od 1 miesiąca do 3 lat ( art. 178a § 1 kk w zw. z art. 37a § 1 kk ). W pkt. I wyroku Sąd za popełnione przestępstwo wymierzył oskarżonej S. S. (1) karę 4 miesięcy pozbawienia wolności. W przekonaniu Sądu kara tego rodzaju i w tej wysokości optymalnie urzeczywistnia w realiach sprawy kodeksowe dyrektywy wymiaru kary zawarte w art. 53 kk . Nie przekracza ona – wysokiego - stopnia winy oskarżonej i społecznej szkodliwości jej czynu oraz należycie uwzględnia cele kary związane z prewencją indywidualną (względy zapobiegawczo – wychowawcze) oraz generalną (społeczne oddziaływanie wyroku). Dla Sądu najistotniejsze było, by oddziaływanie orzeczonej kary służyło temu, by oskarżona już nigdy więcej nie prowadziła pojazdu w stanie nietrzeźwości, a wybrana kara – o izolacyjnym charakterze - i jej wysokość pozwalają przyjąć, że odniesie ona taki pożądany skutek. W ocenie Sądu wysoki stopień winy i społecznej szkodliwości czynu powodował, że nie było godnych aprobaty przesłanek do skazania S. S. (1) na łagodniejszą karę tj. grzywnę lub ograniczenie wolności, kary takie byłyby niewspółmierne łagodne. Mimo uprzedniej niekaralności oskarżonej posłużenie się w jej przypadku karą pozbawienia wolności nie miało akceptowanej alternatywy. Podstawową, kluczową okolicznością obciążającą w sprawie było bardzo wysokie i dynamicznie rosnące stężenie alkoholu w organizmie oskarżonej, na poziomie od 1,58 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu w pierwszym badaniu do 1,91 mg/l w ostatnim (k. 4-5). Taki poziom intoksykacji alkoholowej oskarżonej znosił jej zdolność do bezpiecznego, racjonalnego, odpowiedzialnego prowadzenia pojazdu powodując, że kierując nim w takim stanie stanowiła bardzo duże zagrożenie dla bezpieczeństwa potencjalnych uczestników ruchu drogowego – w tym także zresztą własnego. Jak podnosi się w literaturze przedmiotu cyt. „stężenie alkoholu we krwi powyżej 1,0 ‰ sprawia, że zaburzona zostaje zdolność do prawidłowych reakcji nawet w sytuacjach nieskomplikowanych. Obniża się kontrola mięśni, a mowa staje się niewyraźna. Czas reakcji wydłuża się nawet o 50 %, pojawiają się błędy w zmianie biegów czy obsłudze kierownicy. W badaniach prowadzonych od wielu lat stwierdzono, że ryzyko uczestniczenia w wypadku samochodowym rośnie wraz ze wzrostem zawartości alkoholu we krwi /…/ dla stężeń alkoholu we krwi powyżej 1,5 ‰ szacowane ryzyko uczestniczenia w wypadku jest kilkaset razy wyższe niż w przypadku kierowania przez osobę trzeźwą” [tak w: „Ekspertyza sądowa. Zagadnienia wybrane”, wydaw. X. Kluwer, wydanie 4 z 2023 r., red. J. Wójcikiewicz i inni, strona 294). Kontynuując, oskarżona popełniła przypisany jej umyślny czyn zabroniony w zamiarze bezpośrednim, okoliczności sprawy wykluczają, by oskarżona nie zdawała sobie sprawy ze swojej nietrzeźwości. Z jej wyjaśnień wynika, że alkohol tj. wódkę kupiła w sklepie i wypiła po drodze, a nawet nosiła się z zamiarem zadzwonienia po męża i brata, żeby po nią przyjechali, czego jednak nie uczyniła. Uwzględniając wspomniane stężenie alkoholu u oskarżonej, świadczące o wypiciu jego znaczącej ilości – nie ma wątpliwości, że oskarżona działała w zamiarze bezpośrednim w rozumieniu art. 9 § 1 kk , chciała jechać w stanie nietrzeźwości i urzeczywistniła swój zamiar. O. nie zachodziły żadne okoliczności, które zmuszały oskarżoną do jazdy w stanie nietrzeźwości, a zwłaszcza o charakterze kontratypowym ( art. 25 i następne kk ). Czyn oskarżonej nie wiązał się z żadną motywacją, której charakter łagodziłby stopień jego karygodności. W tej kategorii nie mieści się uzależnienie od alkoholu i stres związany z wydarzeniem w pracy, o którym wyjaśniła oskarżona. Mimo odczucia potrzeby napicia się alkoholu, oskarżona mogła się od tego powstrzymać na czas potrzebny do dojechania do domu, jej zdolność rozpoznania znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem nie była wyłączona bądź ograniczona w znacznym stopniu (opinia sądowo-psychiatryczna k. 38-39; zob. także art. 31 § 3 kk ). Skoro zaś doszło już do napicia się alkoholu, to oskarżona mogła i powinna odstąpić od dalszej jazdy, zadzwonić – jak zgodnie ze swoimi wyjaśnieniami rozważała – po brata lub męża. Oskarżona była świadoma swojego uzależnienia i jego mechanizmów, od 25 marca 2025 r. uczęszcza na terapię uzależnień (zaświadczenie k. 22). Jak okoliczności łagodzące Sąd potraktował natomiast niekaralność oskarżonej, przyznanie się do winy bez brnięcia w kontrfaktyczną, oderwaną od treści dowodów obciążających obronę, podjęcie i kontynuowanie terapii uzależnień, wyrażenie skruchy. Stąd też wysokość wymierzonej kary pozbawienia wolności - inna zdaniem Sądu nie byłaby adekwatna - niewiele przekracza dolną granicę ustawowego zagrożenia. Z tych samych powodów Sąd uznał, że istnieją racjonalne przesłanki do wywiedzenia wobec oskarżonej pozytywnej prognozy kryminologicznej i warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności na 2-letni okres próby. Jest on wystarczająco długi, by prognozę tą poddać miarodajnej weryfikacji w praktyce. W pkt. II wyroku Sąd zobowiązał oskarżoną do powstrzymania się od nadużywania alkoholu w okresie próby, co zmniejszy ryzyko powrotu do przestępstwa – aczkolwiek oskarżona ma świadomość, skoro pozostaje w leczeniu odwykowym, że dla niej najlepszym rozwiązaniem jest pełna abstynencja. Art. 72 § 1 pkt. 5 kk nie upoważnia jednak Sądu do zakazania sprawcy w okresie próby w ogóle konsumpcji alkoholu, a jedynie jego nadużywania. Rozstrzygnięcia zawarte w pkt. III i IV wyroku mają obligatoryjny charakter i wprost wynikają z przywołanych przepisów prawa. Uwzględniając przywołane wyżej okoliczności łagodzące Sąd ukształtował czas trwania zakazu prowadzenia pojazdów (4 lata, dopuszczalny ustawowo przedział 3-15 lat) i wysokość świadczenia pieniężnego (6.000 zł, ustawowy przedział 5.000 zł – 60.000 zł) na poziomie zbliżonym do dolnych granic. Nawet na takim poziomie są one dla oskarżonej wystarczająco dotkliwe. W pkt. V wyroku Sąd orzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa równowartości pojazdu prowadzonego przez oskarżoną tempore criminis. Właścicielem pojazdu kierowanego przez oskarżoną jest S. S. (2) (notatka urzędowa k. 2), stąd też wykluczone było orzekanie przepadku samego pojazdu. Zgodnie z ustaleniem f-sza Policji, średnia wartość pojazdu tego rodzaju, jak prowadzony przez oskarżoną, wynosi od 6.000 zł do 10.000 zł (notatka urzędowa k. 48). Kierując się treścią art. 5 § 2 kpk (zasada in dubio pro reo) Sąd orzekł przepadek równowartości w minimalnej wysokości. Z uwagi na stanowisko obrońcy zajęte na rozprawie głównej należy nadmienić, że w realiach sprawy nie zachodziły ustawowe przesłanki przewidziane w art. 44b § 5 kk wykluczające orzekanie przepadku pojazdu lub jego równowartości. Wyłączenie takie - by nie doszło do podwójnego karania sprawcy – ma miejsce w trzech sytuacjach tj. wówczas, gdy [1] doszło do utraty pojazdu, [2] jego zniszczenia lub [3] znacznego uszkodzenia. Żaden z tych przypadków nie zaistniał w przypadku oskarżonej (stan pojazdu widać na nagraniu z kamery nasobnej podczas interwencji). Należy również zaznaczyć, że przepisy nie przewidują możliwości odstąpienia od orzekania przepadku równowartości pojazdu (a także świadczenia pieniężnego) z uwagi na sytuację materialną sprawcy. Okoliczność tą Sąd natomiast uwzględnił zwalniając oskarżoną od kosztów sądowych (pkt. VI wyroku). 1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 7. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 1Podpis