II K 552/25

UZASADNIENIE Formularz UWŁ Sygnatura akt II K 552/25/N Jeżeli został złożony wniosek o uzasadnienie wyroku jedynie co do rozstrzygnięcia o karze i o innych konsekwencjach prawnych, można wypełnić część 3–8 formularza 1.USTALENIE FAKTÓW 0.1. Wyroki wydane wobec skazanego Lp. Sąd, który wydał wyrok albo wyrok łączny Data wyroku albo wyroku łącznego Sygnatura akt sprawy 1. Sąd Rejonowy w Olkuszu 18 grudnia 2023 roku II K 706/23 2. Sąd Rejonowy w Olkuszu 6 czerwca 2024 roku II K 273/24 3. Sąd Rejonowy w Olkuszu 27 listopada 2024 roku II K 539/24 4. Sąd Rejonowy dla Krakowa – Nowej Huty w Krakowie 10 kwietnia 2025 roku II K 1141/24/N 5. Sąd Rejonowy w Olkuszu 14 października 2025 roku II K 130/25 0.1.1.2. Inne fakty 1.2.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 1. Prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Olkuszu z dnia 18 grudnia 2023 roku, sygn. akt II K 706/23, H. W. skazany został za: a) występek z art. 207 § 1 k.k. , popełniony w okresie od nieustalonego dnia czerwca 2023 roku do dnia 14 sierpnia 2023 roku, na karę 4 miesięcy ograniczenia wolności, polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym, b) występek z art. 222 § 1 k.k. , art. 157 § 2 k.k. , art. 226 § 1 k.k. i art. 190 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. , popełniony w dniu 14 sierpnia 2023 roku, na karę 10 miesięcy ograniczenia wolności, polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym - z orzeczeniem w miejsce kar jednostkowych kary łącznej 11 miesięcy ograniczenia wolności, polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym, na której poczet zaliczono okres zatrzymania od dnia 14 sierpnia 2023 roku od godz. 18.40 do dnia 16 sierpnia 2023 roku do godz. 18.10, przy czym postanowieniem z dnia 29 stycznia 2025 roku zamieniono orzeczoną karę łączną ograniczenia wolności na zastępczą karę 5 miesięcy i 9 dni pozbawienia wolności, którą skazany odbył w całości w okresie od dnia 28 czerwca 2025 roku od godz. 23.55 do dnia 2 grudnia 2025 roku do godz. 23.55. 1. odpis wyroku w sprawie II K 706/23 2. dane o karalności 3. dane z opinii o skazanym 4. dane z systemu NOE-SAD 5. akta sprawy II K 706/23 1. k. 27-28 2. k. 93 3. k. 32 i 34 4. k. 18 2. Prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Olkuszu z dnia 6 czerwca 2024 roku, sygn. akt II K 273/24, H. W. skazany został za występek z art. 275 § 1 k.k. , popełniony w dniu 15 stycznia 2024 roku, na karę 8 miesięcy ograniczenia wolności, polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym, na której poczet zaliczono okres zatrzymania od dnia 20 stycznia 2024 roku od godz. 20.45 do dnia 21 stycznia 2024 roku do godz. 17.15. 1. odpis wyroku w sprawie II K 273/24 2. dane o karalności 3. dane z systemu NOE-SAD 4. akta sprawy II K 273/24 1. k. 83 2. k. 93 v. 3. k. 20 3. Prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Olkuszu z dnia 27 listopada 2024 roku, sygn. akt II K 539/24, H. W. skazany został za: a) występek z art. 190 § 1 k.k. , popełniony w dniu 25 maja 2024 roku, na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności; b) występek z art. 190 § 1 k.k. , popełniony w dniu 29 lipca 2024 roku, na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności; - z orzeczeniem w miejsce kar jednostkowych kary łącznej 10 miesięcy pozbawienia wolności, przy czym orzeczoną karę łączną skazany odbył w całości w okresie od dnia 2 stycznia 2025 roku od godz. 23.55 do dnia 28 czerwca 2025 roku do godz. 23.55. 1. odpis wyroku w sprawie II K 539/24 2. dane o karalności 3. dane z opinii o skazanym 4. dane z systemu NOE-SAD 1. k. 79-80 2. k. 93 v. 3. k. 32 i 34 4. k. 20 4. Prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego dla Krakowa – Nowej Huty w Krakowie z dnia 10 kwietnia 2025 roku, sygn. akt II K 1141/24/N, H. W. skazany został za: a) występek z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. , popełniony w dniu 12 października 2023 roku, na karę 1 roku pozbawienia wolności, b) występek z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. , popełniony w dniu 17 października 2023 roku, na karę 1 roku pozbawienia wolności, c) występek z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 288 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. , popełniony w dniu 17 marca 2024 roku, na karę 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności, - z orzeczeniem w miejsce kar jednostkowych kary łącznej 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, na poczet której zaliczono okres zatrzymania od dnia 17 marca 2024 roku od godz. 12.35 do dnia 18 marca 2024 roku do godz. 17.40, a którą skazany odbywa od dnia 17 grudnia 2025 roku od godz. 23.55. 1. odpis wyroku w sprawie II K 1141/24/N 2. dane o karalności 3. dane z opinii o skazanym 4. dane z systemu NOE-SAD 5. akta sprawy II K 1141/24/N 1. k. 24-25 2. k. 94 3. k. 32 v. i 34 v. 4. k. 21 5. Prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Olkuszu z dnia 14 października 2025 roku, sygn. akt II K 130/25, H. W. skazany został za ciąg dwóch występków z art. 244 § 1 k.k. , popełnionych w dniach 11 grudnia 2024 roku i 18 grudnia 2024 roku, na karę 2 miesięcy pozbawienia wolności i karę 1 roku ograniczenia wolności, polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym. 1. odpis wyroku w sprawie II K 130/25 wraz z danymi o obliczeniu kary 2. dane o karalności 3. akta sprawy II K 130/25 1. k. 106-107 2. k. 94 6. H. W. w warunkach izolacji penitencjarnej prezentuje stabilną i regulaminową postawę. Jednokrotnie nagradzany został regulaminowo, a jednocześnie nie sporządzano wobec niego wniosku o wymierzenie kary dyscyplinarnej. Umiarkowanie angażuje się w proces własnej resocjalizacji poprzez realizację programów resocjalizacyjnych i deklarację chęci rozpoczęcia terapii w związku ze zdiagnozowanym u niego uzależnieniem. W ramach odbywania kary pozbawienia wolności początkowo nieodpłatnie zatrudniony w warsztacie konserwatorskim, a następnie, z uwagi na właściwą realizację powierzonych mu zadań, skierowany został do odpłatnego zatrudnienia na tożsamym stanowisku w wymiarze 3/8 etatu. Nie jest uczestnikiem podkultury przestępczej. Prognoza kryminologiczno-społeczna kształtuje się umiarkowanie pozytywnie przy znacznym stopniu demoralizacji osadzonego. opinia o skazanym k. 32-33 1.2.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 1.Ocena Dowodów 0.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.2.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1-6. dowody z dokumentów Sąd w całości obdarzył przymiotem wiarygodności dowody z dokumentów zgromadzonych w toku niniejszego postępowania, albowiem ich autentyczność nie budzi wątpliwości i nie była kwestionowana przez strony. 0.1.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów 0.2.(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.2.1 albo 1.2.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 1.PODSTAWa KARY ŁĄCZNEJ Lp. Sąd, który wydał wyrok albo wyrok łączny, data wydania wyroku albo wyroku łącznego i sygnatura akt sprawy Kary lub środki karne podlegające łączeniu 1. Sąd Rejonowy w Olkuszu, 18 grudnia 2023 roku, II K 706/23 - kara 4 miesięcy ograniczenia wolności - kara 10 miesięcy ograniczenia wolności 2. Sąd Rejonowy w Olkuszu, 27 listopada 2024 roku, sygn. akt II K 539/24 - kara 6 miesięcy pozbawienia wolności 3. Sąd Rejonowy dla Krakowa – Nowej Huty w Krakowie, 10 kwietnia 2025 roku, II K 1141/24/N - kara 1 roku pozbawienia wolności - kara 1 roku pozbawienia wolności - kara 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności ,Zwięźle o powodach połączenia kar lub środków karnych z wyjaśnieniem podstawy prawnej Zgodnie z art. 569 § 1 k.p.k. wyrok łączny wydaje się, gdy zachodzą warunki do orzeczenia kary łącznej w stosunku do osoby prawomocnie skazanej wyrokami różnych sądów. Gdy chodzi natomiast o przesłanki orzeczenia kary łącznej, to z uwagi na fakt, że wszystkie wyroki skazujące relewantne dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy, to jest zapadłe po wydaniu wobec skazanego w dniu 7 lutego 2019 roku wyroku łącznego przez Sad Rejonowy w Olkuszu, sygn. akt II K 573/18, uprawomocniły się po dniu 23 czerwca 2020 roku, zastosować należało obecnie obowiązujący stan prawny, zgodnie z treścią art. 81 ust. 2 ustawy z dnia 19 czerwca 2020 roku o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych na zapewnienie płynności finansowej przedsiębiorcom dotkniętym skutkami COVID-19 oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 roku poz. 1086). Stosownie zaś do aktualnie obowiązującego brzmienia art. 85 § 1 k.k. określającego warunki orzeczenia kary łącznej, sąd orzeka karę łączną jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw, zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny, co do któregokolwiek z tych przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu. Odwołując się do ujętych w tym przepisie przesłanek, wskazać należy, że opisane w części wstępnej wyroku łącznego przestępstwa przypisane skazanemu H. W. zostały popełnione w takich warunkach temporalnych, że tworzą dwa zbiegi realne. Pierwszy zbieg realny tworzą przestępstwa popełnione zanim zapadł wyrok Sądu Rejonowego w Olkuszu z dnia 18 grudnia 2023 roku, sygn. akt II K 706/23 (opisany w pkt. 1 wyroku łącznego), który stanowi cezurę czasową dla tego zbiegu, to jest popełnione w okresie od nieustalonego dnia czerwca 2023 roku do dnia 14 sierpnia 2023 roku i w dniu 14 sierpnia 2023 roku przestępstwa przypisane w sprawie II K 706/23 (opisane w pkt. 1 wyroku łącznego) oraz popełnione w dniach 12 października 2023 roku i 17 października 2023 roku przestępstwa przypisane w sprawie II K 1141/24/N (opisane w pkt. 4 lit. a i b wyroku łącznego). Z kolei dla drugiego zbiegu realnego cezurę czasową stanowi wyrok Sądu Rejonowego w Olkuszu z dnia 6 czerwca 2024 roku, sygn. akt II K 273/24 (opisany w pkt. 2 wyroku łącznego), bowiem zanim ten wyrok zapadł skazany popełnił w dniu 15 stycznia 2024 roku przestępstwo przypisane mu w sprawie II K 273/24, w dniu 25 maja 2024 roku jedno z przestępstw przypisanych mu w sprawie II K 539/24 (opisane w pkt. 3 lit. a wyroku łącznego) oraz w dniu 17 marca 2024 roku przestępstwo z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 288 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. przypisane mu w sprawie II K 1141/24/N (opisane w pkt. 4 lit. c wyroku łącznego). Jednocześnie wszystkie ww. przestępstwa należące do drugiego zbiegu zostały popełnione już po wydaniu wyroku Sądu Rejonowego w Olkuszu z dnia 18 grudnia 2023 roku, sygn. akt II K 706/23, dlatego nie wchodzą w skład pierwszego zbiegu przestępstw. W odniesieniu do drugiego z wyszczególnionych zbiegów przestępstw podkreślić należy, że wprawdzie występek przypisany skazanemu w sprawie o sygn. akt II K 273/24, za który wymierzono skazanemu karę ograniczenia wolności pozostaje w zbiegu realnym z czynami opisanymi w pkt. 3 lit. a oraz w pkt. 4 lit. c., za które wymierzono kary pozbawienia wolności, natomiast art. 87 § 1 k.k. przewiduje orzeczenie kary łącznej pozbawienia wolności w miejsce kar ograniczenia wolności oraz pozbawienia wolności, jednak w tym przypadku w ocenie Sądu niewłaściwym byłoby objęcie węzłem kary łącznej kary ograniczenia wolności orzeczonej w sprawie II K 273/24. Należy bowiem zwrócić uwagę, że wyrokiem z dnia 11 czerwca 2019 roku w sprawie P 20/17 Trybunał Konstytucyjny orzekł, że art. 87 § 1 k.k. jest niezgodny z art. 45 ust. 1 i art. 175 ust. 1 Konstytucji RP w zakresie, w jakim nakłada na sąd obowiązek połączenia kar pozbawienia wolności i ograniczenia wolności oraz wymierzenia kary łącznej pozbawienia wolności po dokonaniu zamiany kary ograniczenia wolności na karę pozbawienia wolności. Tym samym stosowanie art. 87 § 1 k.k. nie jest obecnie obligatoryjne, a rezygnacja z zastosowania przewidzianego w tym przepisie mechanizmu jawi się jako uzasadniona z tego względu, że kara ograniczenia wolności orzeczona w sprawie II K 273/24 nie została zamieniona na zastępczą karę pozbawienia wolności, jak również nic nie wskazuje na to, aby skazany miał się od wykonania tej kary uchylać, a jednocześnie w sprawie nie występują okoliczności uprawniające sąd do orzeczenia kary łącznej w wymiarze maksymalnie zbliżonym do absorpcji, przede wszystkim ze względu na brak istotnych związków przedmiotowych bądź podmiotowych pomiędzy czynem ocenianym w sprawie II K 273/24 z czynami z pozostałymi czynami pozostającymi w zbiegu realnym oraz ze względu na oceniony przez wysoki stopień demoralizacji skazanego wynikający z opinii sporządzonej przez Zastępcę Dyrektora Zakładu Karnego w E. . W takim stanie rzeczy uwzględnienie w pkt. IV wyroku łącznego przy orzekaniu kary łącznej pozbawienia wolności również kary 8 miesięcy ograniczenia wolności prowadziłoby do wydłużenia izolacji penitencjarnej skazanego, a w konsekwencji do pogorszenia sytuacji prawnej skazanego. Odmienna sytuacja zachodzi w odniesieniu do pierwszego z wyszczególnionych zbiegów realnych. W tym przypadku Sąd zdecydował się połączyć węzłem kary łącznej kary ograniczenia wolności wymierzone skazanemu wyrokiem Sądu Rejonowego w Olkuszu z dnia 18 grudnia 2023 roku, sygn. akt II K 706/23 z karami pozbawienia wolności opisanymi w pkt. 4 lit. a i b wyroku łącznego, ponieważ kara łączna ograniczenia wolności ze sprawy II K 706/23 została zamieniona na zastępczą karę pozbawienia wolności, którą skazany w tej formie wykonał w całości. Oznacza to, że uczynienie jednostkowych kar ograniczenia wolności podstawą wymierzenia kary łącznej pozbawienia wolności z zastosowaniem przelicznika określonego w art. 87 § 1 k.k. w żaden sposób nie mogło pogorszyć sytuacji skazanego, stąd też brak było przeciwskazań do zastosowania tego przepisu. 1.WYMIAR KARY Przytoczyć okoliczności, które sąd uwzględnił przy wymiarze kary łącznej Zgodnie z treścią art. 86 § 1 k.k. karę łączną orzeka się w granicach powyżej najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy, nie przekraczając jednak 810 stawek dziennych grzywny, 2 lat ograniczenia wolności albo 30 lat pozbawienia wolności. Jednocześnie art. 87 § 1 k.k. przewiduje, że przy wymierzaniu kary łącznej pozbawienia wolności w przypadku skazania za zbiegające się przestępstwa na kary pozbawienia wolności i ograniczenia wolności, należy przyjąć, iż miesiąc ograniczenia wolności równa się 15 dniom pozbawienia wolności. Tym samym w przypadku skazanego H. W. , w realiach przedmiotowej sprawy, formalnie możliwe było orzeczenie za pierwszy zbieg, w pkt. II wyroku, kary łącznej pozbawienia wolności w przedziale od 1 roku i 1 miesiąca (minimalny wymiar przekraczający najsurowszą z kar podlegających łączeniu) do 2 lat i 7 miesięcy (suma łączonych kar z uwzględnieniem przelicznika określonego w art. 87 § 1 k.k. ), zaś za drugi zbieg, w pkt. IV wyroku – w wymiarze od 1 roku i 3 miesięcy (minimalny wymiar przekraczający najsurowszą z kar podlegających łączeniu) do 1 roku i 8 miesięcy (suma łączonych kar). Zgodnie zaś z art. 85a k.k. orzekając karę łączną sąd bierze pod uwagę przede wszystkim cele w zakresie społecznego odziaływania, a także cele zapobiegawcze, które kara ma osiągnąć w stosunku do skazanego. Wydając wyrok łączny, sąd z kolei nie jest uprawniony do ponownego rozważania tych samych okoliczności, które legły już u podstaw wymiaru kar w poprzednio osądzonych sprawach, a zatem nie bada ponownie stopnia winy sprawcy i społecznej szkodliwości popełnionych przez niego przestępstw. Dla ukształtowania kary łącznej znaczenie odgrywają również relacje zachodzące pomiędzy pozostającymi w zbiegu czynami (choć jest ono nieco ograniczone w przypadku, kiedy podstawą wymiaru kary łącznej staje się uprzednio już orzeczona kara łączna), sprowadzające się do określenia, czy i jak bliski jest związek przedmiotowo-podmiotowy łączący te czyny oraz w jakich odstępach czasu zostały one popełnione, a zatem czy związek ten jest bliski, czy dość odległy w czasie, czy też w ogóle go brak (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z 5 lutego 2008 roku, sygn. akt II AKa 8/08, KZS 2008/3/30). Mając powyższe na względzie, Sąd orzekając karę łączną wziął pod uwagę cele wychowawcze i zapobiegawcze kary, jak również potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Sąd miał także na względzie i to, że zachowanie skazanego podczas pobytu w warunkach izolacji penitencjarnej zostało ocenione przez Zastępcę Dyrektora Zakładu Karnego w E. jako stabilne, co znalazło swój wyraz w tym, że skazany był jednokrotnie nagradzany w związku z wyróżniającym się zachowaniem, nie sporządzono wobec niego wniosku o ukaranie dyscyplinarne, nie jest uczestnikiem podkultury przestępczej, uzyskał odpłatne zatrudnienie w trakcie izolacji penitencjarnej, jednak stopień demoralizacji skazanego określono jako znaczny, a prognoza kryminologiczno-społeczna kształtuje się umiarkowanie pozytywnie. Jednocześnie uwzględniono, że istotny związek przedmiotowo-podmiotowy między pozostającymi w zbiegu przestępstwami zachodzi jedynie w obrębie czynów z art. 286 § 1 k.k. przypisanych skazanemu w sprawie o sygn. akt II K 1141/24/N, bowiem w ich przypadku oprócz tej samej kwalifikacji prawnej czynów zachodzi tożsamość pokrzywdzonych, a przy tym popełnione zostały one za pośrednictwem sieci internetowej na przestrzeni zaledwie kilku dni. W innych przypadkach czyny charakteryzowały się odmienną kwalifikacją prawną, przedmiotem ochrony i osobą pokrzywdzoną przestępstwem, a jedynie w przypadku czynów przypisanych skazanemu w sprawie II K 706/23 zachodziła bliskość czasowa, a czyn z art. 222 § 1 k.k. , art. 157 § 2 k.k. , art. 226 § 1 k.k. i art. 190 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. popełniony na szkodę funkcjonariuszy Policji został popełniony w związku z podejmowaną przez nich interwencją dotyczącą czynu z art. 207 § 1 k.k. na szkodę K. W. , a zatem ww. związek ocenić należało jako raczej odległy. Wszystkie te okoliczności Sąd wziął pod uwagę i orzekł kary łączne odpowiednio 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności (w pkt. II) oraz 1 roku i 5 miesięcy pozbawienia wolności (w pkt. IV), uwzględniając także wnioski płynące wydanej opinii o skazanym, z których wynika, że proces resocjalizacji H. W. należy kontynuować w warunkach izolacji penitencjarnej. Ponadto, zastosowanie dalej idącej absorpcji łączonych kar byłoby nieuzasadnione i w sposób demoralizujący premiowałoby popełnienie przez skazanego wielości przestępstw, prowadząc do poczucia bezkarności zarówno po stronie sprawcy, jak i w odbiorze społecznym, zwłaszcza że przedmiotowy wyrok łączny nie jest pierwszym, a kolejnym podsumowaniem jego przestępczej działalności. 1.Wymiar Środka karnego Przytoczyć okoliczności, które sąd uwzględnił przy łącznym wymiarze środka karnego 1.Inne ROZSTRZYGNIĘCIA Zawarte w WYROKU łĄCZNym Zwięźle o powodach uzasadniających inne rozstrzygnięcia z wyroku łącznego, w tym umorzenie postępowania, zaliczenie okresów na poczet kary łącznej Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności I. Zgodnie z obowiązującymi obecnie przepisami rozdziału IX Kodeksu karnego , które zostały zastosowane w niniejszej sprawie, kara łączna może zostać orzeczona wyłącznie w miejsce kar jednostkowych, dlatego Sąd orzekł o rozwiązaniu orzeczeń o karze łącznej zawartych w wyrokach opisanych w pkt. 1, 3 i 4. III. i V. Na mocy art. 577 k.p.k. , stosownie do treści art. 63 § 1 k.k. , zaliczono skazanemu na poczet orzeczonych w pkt. II i IV wyroku kar łącznych pozbawienia wolności okresy rzeczywistego pozbawienia wolności w łączonych sprawach, to jest zatrzymania i odbytych w tych sprawach kar. VI. Na podstawie art. 572 k.p.k. w pozostałym zakresie postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego umorzono. 7. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności VII. Na podstawie art. 29 ustawy z dnia 26 maja 1982 roku Prawo o adwokaturze Sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. Ł. P. kwotę 354,24 zł (obejmującej podatek od towarów i usług) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu, stosując przepisy § 17 ust. 5 w zw. z § 20 w zw. z § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa, albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu. VIII. Sąd zwolnił skazanego od ponoszenia związanych z niniejszym postępowaniem wydatków, albowiem ich uiszczenie – z uwagi na jego aktualną sytuację osobistą i majątkową, w tym fakt pozbawienia wolności – byłoby dla niego nadmiernie uciążliwe. 1.PODPIS SSR Małgorzata Siwiec-Niemczuk