II K 547/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Rejonowy dla Wrocławia – Śródmieścia we Wrocławiu, II Wydział Karny, wyrokiem z dnia 27 kwietnia 2016 roku, sygn. akt II K 547/13, uniewinnił oskarżonego G. W. od zarzutów popełnienia pięciu czynów z art. 286 § 1 k.k. Oskarżony był oskarżony o doprowadzenie różnych firm do niekorzystnego rozporządzenia mieniem poprzez zakup towarów (artykułów sanitarnych, żarówek halogenowych, artykułów dywanowych, artykułów biurowych) na łączną kwotę ponad 60 000 zł, z opóźnionym terminem płatności, które nigdy nie zostały uregulowane. Sąd, analizując zgromadzony materiał dowodowy, w tym wyjaśnienia oskarżonego, zeznania świadków oraz dokumenty, doszedł do wniosku, że brak jest podstaw do przypisania oskarżonemu winy i sprawstwa w zakresie zarzucanych mu czynów. Kluczowe dla rozstrzygnięcia było ustalenie, że oskarżony działał jako pośrednik w transakcjach z R. K. (1), który miał zapłacić za towar, a następnie nie wywiązał się ze swoich zobowiązań. Sąd podkreślił, że samo niewywiązanie się z długu o charakterze cywilnoprawnym nie jest równoznaczne z popełnieniem przestępstwa oszustwa. Aby przypisać odpowiedzialność karną z art. 286 § 1 k.k., konieczne jest wykazanie, że sprawca działał z bezpośrednim zamiarem oszustwa, tj. wprowadził w błąd lub wyzyskał błąd pokrzywdzonego w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. W niniejszej sprawie sąd uznał, że materiał dowodowy nie pozwolił na jednoznaczne stwierdzenie, iż oskarżony od początku miał zamiar nieuiszczenia należności i podejmował oszukańcze zabiegi. W związku z tym oskarżony został uniewinniony, a kosztami procesu obciążono Skarb Państwa.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaRozróżnienie między przestępstwem oszustwa a niewywiązaniem się z zobowiązań cywilnoprawnych, konieczność udowodnienia zamiaru oszustwa.
Dotyczy konkretnego stanu faktycznego, gdzie kluczową rolę odegrał pośrednik i jego kontrahent.
Zagadnienia prawne (2)
Czy niewywiązanie się z zobowiązań cywilnoprawnych, w szczególności z opóźnieniem w płatnościach za zakupiony towar, stanowi przestępstwo oszustwa z art. 286 § 1 k.k.?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, samo niewywiązanie się z długu o charakterze cywilnoprawnym nie jest równoznaczne z popełnieniem przestępstwa oszustwa. Konieczne jest wykazanie, że sprawca działał z bezpośrednim zamiarem oszustwa, tj. wprowadził w błąd lub wyzyskał błąd pokrzywdzonego w celu osiągnięcia korzyści majątkowej.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że materiał dowodowy nie pozwolił na jednoznaczne stwierdzenie, iż oskarżony od początku miał zamiar nieuiszczenia należności i podejmował oszukańcze zabiegi. Brak jest dowodów na wprowadzenie w błąd lub wyzyskanie błędu pokrzywdzonych w sposób wymagany przez art. 286 § 1 k.k. Działanie oskarżonego, polegające na pośredniczeniu w transakcjach i braku zapłaty z powodu niewywiązania się kontrahenta, nie wypełnia znamion przestępstwa oszustwa.
Czy oskarżony, działając jako pośrednik w zakupie towarów, które następnie nie zostały opłacone przez jego kontrahenta, wyczerpał znamiona przestępstwa oszustwa z art. 286 § 1 k.k.?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, brak jest wystarczających dowodów na to, że oskarżony działał z bezpośrednim zamiarem oszustwa i doprowadził pokrzywdzonych do niekorzystnego rozporządzenia mieniem.
Uzasadnienie
Sąd podkreślił, że kluczowe dla bytu przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. jest istnienie w chwili zawierania umowy wymaganego przez przepis karny zamiaru bezpośredniego. W tej sprawie nie udało się udowodnić, że oskarżony od początku miał zamiar nieuiszczenia płatności i podejmował oszukańcze zabiegi. Brak zapłaty wynikał z niewywiązania się z zobowiązań przez R. K. (1), co skutkowało powstaniem roszczeń cywilnoprawnych, ale nie przestępstwa.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| G. W. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| Firma (...) we W. | spółka | pokrzywdzony |
| Firmy (...) Spółka z o.o. we W. | spółka | pokrzywdzony |
| Firmy PHU (...) we W. | spółka | pokrzywdzony |
| Firmy (...) .C W. we W. | spółka | pokrzywdzony |
| Firmy (...) Spółka Jawna w K. Oddział we W. | spółka | pokrzywdzony |
| Firmy (...) Sp. z o.o. w K. | spółka | pokrzywdzony |
| Prokuratura Rejonowa dla Wrocławia-Śródmieście | organ_państwowy | oskarżyciel publiczny |
Przepisy (3)
Główne
k.k. art. 286 § § 1
Kodeks karny
Przestępstwo oszustwa polega na doprowadzeniu innej osoby do niekorzystnego rozporządzenia własnym lub cudzym mieniem poprzez wprowadzenie w błąd albo wyzyskanie błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania. Wymaga działania z zamiarem bezpośrednim kierunkowym, obejmującym sposób działania i cel. Samo nieregulowanie zadłużenia nie pociąga automatycznie za sobą odpowiedzialności karnej.
Pomocnicze
k.p.k. art. 632 § pkt 2
Kodeks postępowania karnego
Na podstawie tego przepisu kosztami procesu obciążono Skarb Państwa.
k.k. art. 31 § § 1 lub 2
Kodeks karny
Przepis dotyczący poczytalności sprawcy, który nie został zastosowany w tej sprawie.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak wystarczających dowodów na popełnienie przestępstwa oszustwa z art. 286 § 1 k.k. • Niewywiązanie się z zobowiązań cywilnoprawnych nie jest równoznaczne z przestępstwem. • Oskarżony działał jako pośrednik, a brak zapłaty wynikał z niewywiązania się kontrahenta (R. K. (1)). • Brak dowodów na bezpośredni zamiar oszustwa w chwili zawierania umów.
Godne uwagi sformułowania
Samo nieregulowanie zadłużenia nie pociąga automatycznie za sobą odpowiedzialności karnej przewidzianej w art. 286 § 1 k.k. • Podstawowym kryterium rozgraniczenia oszustwa od niewywiązywania się ze zobowiązania o charakterze cywilno - prawnym jest istnienie w chwili zawierania przedmiotowej umowy wymaganego przez przepis karny zamiaru bezpośredniego o szczególnym zabarwieniu.
Skład orzekający
Izabella Gabriel
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Rozróżnienie między przestępstwem oszustwa a niewywiązaniem się z zobowiązań cywilnoprawnych, konieczność udowodnienia zamiaru oszustwa."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego, gdzie kluczową rolę odegrał pośrednik i jego kontrahent.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak ważne jest udowodnienie zamiaru popełnienia przestępstwa, a nie tylko samego faktu niewywiązania się z długu. Jest to istotne dla zrozumienia granic odpowiedzialności karnej.
“Czy dług to od razu oszustwo? Sąd wyjaśnia, kiedy niewywiązanie się z płatności jest przestępstwem.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.