II K 296/18

Sygn. akt II K 296/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 5 grudnia 2018 roku Sąd Rejonowy w Tomaszowie Mazowieckim w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSR Anna Gąsior – Majchrowska Protokolant: st. sekr. sądowy Maria Rytych przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Tomaszowie Mazowieckim W. S. po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2018 roku sprawy: R. K. syna J. i M. z domu B. urodzonego w dniu (...) w T. oskarżonego o to, że: I. W nocy z 31 grudnia 2017 roku na 01 stycznia 2018 roku w T. woj. (...) w lokalu (...) z torebki damskiej zabrał w celu przywłaszczenia portfel wraz z dowodem osobistym, srebrną rozerwaną bransoletką oraz kartą bankomatowa banku (...) , czym działał na szkodę M. K. , przy czym czynu tego dopuścił się przed upływem 5 lat od odbycia kary pozbawienia wolności w wymiarze co najmniej 6 miesięcy za podobne przestępstwo umyślne to jest o przestępstwo określone w art. 275 § 1 kk w zb. z art. 278 § 5 kk w zw. z art. 278 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 64 § 1 kk II. W nocy z 31 grudnia 2017 roku na 01 stycznia 2018 roku w T. woj. (...) dokonał kradzieży z włamaniem w ten sposób, że za pomocą uprzednio skradzionej karty bankomatowej banku (...) bez wiedzy i zgody właściciela rachunku bankowego, do którego należała karta, przełamał zabezpieczenia elektroniczne konta bankowego pokrzywdzonego dokonując transakcji nie przekraczających kwoty 50 złotych co umożliwiło dokonanie transakcji bez użycia kodu (...) w sklepie (...) w Alejach (...) na kwotę 35,07 złotych czym działał na szkodę M. K. , przy czym czyn ten stanowi wypadek mniejszej wagi, przy czym czynu tego dopuścił się przed upływem 5 lat od odbycia kary pozbawienia wolności w łącznym wymiarze co najmniej 1 roku będąc uprzednio skazany za przestępstwo umyślne przeciwko życiu i zdrowiu w warunkach art. 64 § 1 kk to jest o przestępstwo określone w art. 279 § 1 kk w zw. z art. 283 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 64 § 2 kk III. W nocy 01 stycznia 2018 roku w T. woj. (...) usiłował dokonać kradzieży z włamaniem w ten sposób, że za pomocą uprzednio skradzionej karty bankomatowej banku (...) bez wiedzy i zgody właściciela rachunku bankowego, do którego należała karta, usiłował przełamać zabezpieczenia elektroniczne konta bankowego pokrzywdzonego dokonując transakcji w sklepie (...) w Alejach (...) na kwotę 142,38 złotych, lecz zamierzonego celu nie osiągnął ze względu na nieznajomość kodu (...) niezbędnego do dokonania transakcji powyżej 50 złotych, czym działał na szkodę M. K. , przy czym czyn ten stanowi wypadek mniejszej wagi, przy czym czynu tego dopuścił się przed upływem 5 lat od odbycia kary pozbawienia wolności w łącznym wymiarze co najmniej 1 roku będąc uprzednio skazany za przestępstwo umyślne przeciwko życiu i zdrowiu w warunkach art. 64 § 1 kk to jest o przestępstwo określone w art. 13 § 1 kk w zw. z art. 279 § 1 kk w zw. z art. 283 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 64 § 2 kk 1. oskarżonego R. K. uznaje za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów opisanych w punktach I. - III. aktu oskarżenia, z tą zmianą, że z punktów II. i III. eliminuje wyrażenia „przy czym czynu tego dopuścił się przed upływem 5 lat od odbycia kary pozbawienia wolności w łącznym wymiarze co najmniej 1 roku będąc uprzednio skazany za przestępstwo umyślne przeciwko życiu i zdrowiu w warunkach art. 64 § 1 kk ” i uzupełnia je o wyrażenia „przy czym czynu tego dopuścił się przed upływem 5 lat od odbycia kary pozbawienia wolności w wymiarze co najmniej 6 miesięcy za podobne przestępstwo umyślne” i za czyny te: a) opisany w punkcie I. aktu oskarżenia przyjmując, że wyczerpuje dyspozycję art. 275 § 1 k.k. w zw. z art. 278 § 5 k.k. w zw. z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. na podstawie art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. wymierza oskarżonemu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności; b) opisany w punkcie II. aktu oskarżenia przyjmując, że wyczerpuje dyspozycję art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 283 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. na podstawie art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 283 k.k. wymierza oskarżonemu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności; c) opisany w punkcie III. aktu oskarżenia przyjmując, że wyczerpuje dyspozycję art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 283 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. na podstawie art. 14 § 1 k.k. w zw. z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 283 k.k. wymierza oskarżonemu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności; 2. na podstawie art. 85 § 1 k.k. , art. 85 § 2 k.k. , art. 86 § 1 k.k. jednostkowe kary pozbawienia wolności wymierzone za zbiegające się przestępstwa opisane w punkcie 1 a – 1 c wyroku łączy i wymierza oskarżonemu R. K. karę łączną w wymiarze 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; 3. na podstawie art. 46 § 1 k.k. orzeka wobec oskarżonego R. K. na rzecz pokrzywdzonej M. K. tytułem obowiązku naprawienia szkody w całości kwotę 35,07 (trzydzieści pięć złotych siedem groszy); 4. zasądza od oskarżonego R. K. na rzecz Skarbu Państwa kwotę 70 (siedemdziesiąt) złotych tytułem poniesionych w sprawie wydatków oraz wymierza mu opłatę w wysokości 180 (sto osiemdziesiąt) złotych. Sygn. akt II K 296/18 UZASADNIENIE Oskarżyciel publiczny – Prokurator Prokuratury Rejonowej w Tomaszowie Mazowieckim postawił oskarżonemu R. K. zarzuty popełnienia czynów polegających na tym, że : IV. w nocy z 31 grudnia 2017 roku na 01 stycznia 2018 roku w T. woj. (...) w lokalu (...) z torebki damskiej zabrał w celu przywłaszczenia portfel wraz z dowodem osobistym, srebrną rozerwaną bransoletką oraz kartą bankomatowa banku (...) , czym działał na szkodę M. K. , przy czym czynu tego dopuścił się przed upływem 5 lat od odbycia kary pozbawienia wolności w wymiarze co najmniej 6 miesięcy za podobne przestępstwo umyślne, to jest przestępstwa określonego w art. 275 § 1 kk w zb. z art. 278 § 5 kk w zw. z art. 278 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 64 § 1 kk ; V. w nocy z 31 grudnia 2017 roku na 01 stycznia 2018 roku w T. woj. (...) dokonał kradzieży z włamaniem w ten sposób, że za pomocą uprzednio skradzionej karty bankomatowej banku (...) bez wiedzy i zgody właściciela rachunku bankowego, do którego należała karta, przełamał zabezpieczenia elektroniczne konta bankowego pokrzywdzonego dokonując transakcji nie przekraczających kwoty 50 złotych co umożliwiło dokonanie transakcji bez użycia kodu (...) w sklepie (...) w Alejach (...) na kwotę 35,07 złotych czym działał na szkodę M. K. , przy czym czyn ten stanowi wypadek mniejszej wagi, przy czym czynu tego dopuścił się przed upływem 5 lat od odbycia kary pozbawienia wolności w łącznym wymiarze co najmniej 1 roku będąc uprzednio skazany za przestępstwo umyślne przeciwko życiu i zdrowiu w warunkach art. 64 § 1 kk , to jest przestępstwa określonego w art. 279 § 1 kk w zw. z art. 283 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 64 § 2 kk VI. w nocy 01 stycznia 2018 roku w T. woj. (...) usiłował dokonać kradzieży z włamaniem w ten sposób, że za pomocą uprzednio skradzionej karty bankomatowej banku (...) bez wiedzy i zgody właściciela rachunku bankowego, do którego należała karta, usiłował przełamać zabezpieczenia elektroniczne konta bankowego pokrzywdzonego dokonując transakcji w sklepie (...) w Alejach (...) na kwotę 142,38 złotych, lecz zamierzonego celu nie osiągnął ze względu na nieznajomość kodu (...) niezbędnego do dokonania transakcji powyżej 50 złotych, czym działał na szkodę M. K. , przy czym czyn ten stanowi wypadek mniejszej wagi, przy czym czynu tego dopuścił się przed upływem 5 lat od odbycia kary pozbawienia wolności w łącznym wymiarze co najmniej 1 roku będąc uprzednio skazany za przestępstwo umyślne przeciwko życiu i zdrowiu w warunkach art. 64 § 1 kk , to jest przestępstwa określonego w art. 13 § 1 kk w zw. z art. 279 § 1 kk w zw. z art. 283 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 64 § 2 kk * * * W dniu 10 grudnia 2018 roku (data wpływu do Sądu Rejonowego w Tomaszowie Mazowieckim) oskarżony R. K. wystąpił z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku, który sprecyzował w piśmie z dnia 7 stycznia 2019 roku (data wpływu do Sądu Rejonowego w Tomaszowie Mazowieckim), w zakresie orzeczonej wobec niego kary. * * * Zważywszy na powyższe, ograniczono zakres uzasadnienia do wyjaśnienia podstawy prawnej tego wyroku oraz rozstrzygnięcia o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu ( art. 424 § 3 k.p.k. ). Sąd Rejonowy zważył, co następuje: W ocenie Sądu oskarżony R. K. swoim zachowaniem polegającym na tym, że: - w nocy z 31 grudnia 2017 roku na 01 stycznia 2018 roku w T. woj. (...) w lokalu (...) z torebki damskiej zabrał w celu przywłaszczenia portfel wraz z dowodem osobistym, srebrną rozerwaną bransoletką oraz kartą bankomatowa banku (...) , czym działał na szkodę M. K. , przy czym czynu tego dopuścił się przed upływem 5 lat od odbycia kary pozbawienia wolności w wymiarze co najmniej 6 miesięcy za podobne przestępstwo umyślne, wyczerpał dyspozycję art. 275 § 1 kk w zb. z art. 278 § 5 kk w zw. z art. 278 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 64 § 1 kk ; - w nocy z 31 grudnia 2017 roku na 01 stycznia 2018 roku w T. woj. (...) dokonał kradzieży z włamaniem w ten sposób, że za pomocą uprzednio skradzionej karty bankomatowej banku (...) bez wiedzy i zgody właściciela rachunku bankowego, do którego należała karta, przełamał zabezpieczenia elektroniczne konta bankowego pokrzywdzonego dokonując transakcji nie przekraczających kwoty 50 złotych co umożliwiło dokonanie transakcji bez użycia kodu (...) w sklepie (...) w Alejach (...) na kwotę 35,07 złotych czym działał na szkodę M. K. , przy czym czyn ten stanowi wypadek mniejszej wagi, przy czym czynu tego dopuścił się przed upływem 5 lat od odbycia kary pozbawienia wolności w wymiarze co najmniej 6 miesięcy za podobne przestępstwo umyślne, wyczerpał dyspozycję art. 279 § 1 kk w zw. z art. 283 kk w zw. z art. 64 § 1 kk - w nocy 01 stycznia 2018 roku w T. woj. (...) usiłował dokonać kradzieży z włamaniem w ten sposób, że za pomocą uprzednio skradzionej karty bankomatowej banku (...) bez wiedzy i zgody właściciela rachunku bankowego, do którego należała karta, usiłował przełamać zabezpieczenia elektroniczne konta bankowego pokrzywdzonego dokonując transakcji w sklepie (...) w Alejach (...) na kwotę 142,38 złotych, lecz zamierzonego celu nie osiągnął ze względu na nieznajomość kodu (...) niezbędnego do dokonania transakcji powyżej 50 złotych, czym działał na szkodę M. K. , przy czym czyn ten stanowi wypadek mniejszej wagi, przy czym czynu tego dopuścił się przed upływem 5 lat od odbycia kary pozbawienia wolności w wymiarze co najmniej 6 miesięcy za podobne przestępstwo umyślne, wyczerpał dyspozycję art. 13 § 1 kk w zw. z art. 279 § 1 kk w zw. z art. 283 kk w zw. z art. 64 § 1 kk Bowiem oskarżony najpierw zabrał z torebki damskiej M. K. w celu przywłaszczenia portfel o wartości około 60 złotych wraz z dowodem osobistym, srebrną rozerwaną bransoletką o wartości około 40 złotych kartę bankomatowej banku (...) należące do M. K. . Następnie udał się do sklepu spożywczego, gdzie poprzez użycie w transakcji zbliżeniowej w/w karty płatniczej pokonał zabezpieczenie elektroniczne włamując się do systemu bankowego, a następnie dokonał kradzieży pieniędzy w kwocie 35,07 złotych, stanowiących płatność za zakupiony towar (zakupił alkohol) oraz usiłował dokonać kradzieży pieniędzy w kwocie 142,38 złotych stanowiących płatność za zakupiony towar. Czynność sprawcza polegała na dopuszczeniu się zachowań mu przypisanych, przy czym w każdym przypadku, jego zamiarem było doprowadzenie pokrzywdzonej do niekorzystnego rozporządzenia jej mieniem. Jednocześnie, zdaniem Sądu, w przestępnym działaniu oskarżonego można dopatrzeć się tzw. „wypadku mniejszej wagi”. Dostrzec trzeba, że o zastosowaniu konstrukcji tzw. wypadku mniejszej wagi, powinny decydować wyjątkowe okoliczności uzasadnione zarówno elementami przedmiotowymi, jak i podmiotowymi (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 08.10.1997 r., V KKN 226/96, Prok. i Prawo (dodatek) 1998, nr 4, poz. 3). Przyjęcie bowiem wypadku mniejszej wagi następuje, gdy ładunek strony przedmiotowej i podmiotowej wyraża się łagodniejszym splotem okoliczności, w jakich doszło do tego przestępstwa i znacznie odbiega od kryteriów oszustwa w typie podstawowym. Wypadek mniejszej wagi zachodzi wówczas, gdy okoliczności popełnienia czynu zabronionego wskazują, że z jednej strony sam czyn charakteryzuje się niewielkim stopniem społecznej szkodliwości, z drugiej zaś jego sprawca nie jest na tyle niebezpieczny dla społeczeństwa, aby stosować w stosunku do niego zwykłą karę przewidzianą za zrealizowane przez niego przestępstwo (por. J. Makarewicz, Kodeks karny z komentarzem , s. 446-447; orzeczenie SN z dnia 07.02.1935 r., Zbiór Orzeczeń Sądu Najwyższego. Orzeczenia Izby Karnej 1935, poz. 388). O przyjęciu wypadku mniejszej wagi decydują przedmiotowe i podmiotowe znamiona czynu, ze szczególnym uwzględnieniem tych elementów, które są charakterystyczne dla danego rodzaju przestępstw (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 09.10.1996 r., V KKN 79/96, OSNKW 1997, nr 3-4, poz. 27). Przenosząc powyższe rozważania na grunt analizowanej sprawy oraz zważywszy na okoliczności przedmiotowych przestępstw, stopień społecznej szkodliwości czynów, motywację i sposób zachowania oskarżonego po popełnieniu inkryminowanego mu czynu, jak i sposób jego życia przed jego popełnieniem, w tym uprzednią, wielokrotną karalność (w tym za przestępstwa przeciwko mieniu), właściwości i warunki osobiste oskarżonego, a także niewielką wartość wyrządzonej szkody, istnieją podstawy, by potraktować działanie oskarżonego jako wypadek mniejszej wagi. Oskarżony popełnił zarzucane mu czyny w warunkach powrotu do przestępstwa opisanego w art. 64 § 1 k.k. Wcześniej bowiem skazany był wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Tomaszowie Mazowieckim z dnia 28 czerwca 2012 roku w sprawie o sygn. akt II K 107/12 obejmującym prawomocne skazania wyrokiem Sądu Rejonowego w Tomaszowie Mazowieckim z dnia 16.06.2011 r. w sprawie II K 1216/10 za czyn z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. oraz wyrokiem zaocznym Sądu Rejonowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 04.11.2011 r. w sprawie II K 677/11 za czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i wymierzono mu karę łączną 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności. Orzeczoną powyższym wyrokiem karę łączną pozbawienia wolności oskarżony odbywał w okresie od dnia 20 stycznia 2012 roku do dnia 20 marca 2013 roku. Z powyższego wynika, iż karę tą odbywał przez okres powyżej 6 miesięcy, zaś kolejne przestępstwa popełnił przed upływem 5 lat od jej odbycia. Popełnione przestępstwo jest podobne do tego, za które był uprzednio skazany. Zgodnie z treścią art. 115 § 3 k.k. przestępstwami podobnymi są przestępstwa należące do tego samego rodzaju; przestępstwa z zastosowaniem przemocy lub groźby jej użycia albo przestępstwa popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowej uważa się za przestępstwa podobne. W realiach niniejszej sprawy doszło do popełnienia przestępstwa tego samego rodzaju, a nadto, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwala w ocenie Sądu na przyjęcie, iż oskarżony dopuścił się popełnienia zarzucanych mu czynów umyślnie z zamiarem bezpośrednim. Przypisane zaś oskarżonemu czyny miały charakter zawiniony. W ustalonym bowiem stanie faktycznym oskarżony mógł zachować się zgodnie z prawem i nie zachodziły żadne okoliczności, które z uwagi na osobowość oskarżonego mogłyby wpływać ograniczająco na możliwość jego zachowania się w sposób zgodny z prawem, czy też okoliczności, które wyłączałyby jego winę. Ponadto, w ocenie Sądu, przypisane oskarżonemu czyny były bezprawne, a stopień ich społecznej szkodliwości był wyższy niż znikomy. Przy wymiarze kary na niekorzyść oskarżonego Sąd uwzględnił przede wszystkim jego uprzednią karalność, w tym za przestępstwo przeciwko mieniu, oraz działanie w warunkach powrotu do przestępstwa, działanie z niskich pobudek czyli chęci uzyskania w drodze przestępstwa przedmiotów o wartości materialnej. Natomiast na korzyść Sąd poczytał oskarżonemu przyznanie się do winy, złożenie szczerych wyjaśnień przed organem powołanym do ścigania przestępstw, w których podał motywy swojego postępowania, oraz niską wartość wyrządzonej szkody. Mając na uwadze poczynione ustalenia faktyczne, analizując i oceniając w powyższy sposób zebrane w sprawie dowody, nie budzi wątpliwości, że zachowanie oskarżonego stanowi czyn zabroniony społecznie szkodliwy, w stopniu dość znacznym. Przy ocenie stopnia społecznej szkodliwości, Sąd kierował się w szczególności rodzajem dobra naruszonego jakim jest w przedmiotowej sprawie mienie, rozmiarem wyrządzonej szkody, sposobem i okolicznościami popełnienia czynu, popełnieniem przestępstwa umyślnie z zamiarem bezpośrednim. Mając powyższe na uwadze Sąd doszedł do wniosku, że karami adekwatnymi do winy i stopnia społecznej szkodliwości zarzucanych oskarżonemu przestępstw będą: -. - za czyn opisany w punkcie 1. aktu oskarżenia - czyn przypisany w punkcie I. a) wyroku - karę 10 miesięcy pozbawienia wolności; - za czyn opisany w punkcie 2. aktu oskarżenia - czyn przypisany w punkcie I. b) wyroku - kara 10 miesięcy pozbawienia wolności; - za czyn opisany w punkcie 3. aktu oskarżenia - czyn przypisany w punkcie I. c) wyroku - kara 10 miesięcy pozbawienia wolności. Przy wymiarze kary łącznej pozbawienia wolności wobec oskarżonego, obejmującej kary jednostkowe orzeczone za przypisane oskarżonemu występki, Sąd ocenił związek podmiotowo – przedmiotowy zachodzący pomiędzy nimi oraz związek czasowy. Stwierdzić należy, iż przestępstwa zostały popełnione przeciwko rodzajowo częściowo tym samym dobrom, a związek czasowy między nimi jest bliski. Przemawia to za wymierzeniem kary łącznej przy zastosowaniu zasady częściowej absorpcji. W aspekcie powyższego, Sąd wymierzył oskarżonemu za pozostające w zbiegu przestępstwa łączną karę łączną 1 roku pozbawienia wolności o charakterze izolacyjnym. Bowiem Sąd stwierdził, iż w przypadku oskarżonego nie zasługuje on na dobrodziejstwo instytucji warunkowego zawieszenia wykonania kary, gdyż postawiono wobec niego negatywną prognozę kryminologiczną. W ocenie Sądu kara zasadnicza, w postaci kary 1 roku pozbawienia wolności, jest karą adekwatną do stopnia zawinienia i znacznej społecznej szkodliwości popełnionych przez oskarżonego czynów, przede wszystkim zaś umożliwi wdrożenie wobec oskarżonego poczucia obowiązku przestrzegania w przyszłości norm prawnych. Przede wszystkim, jednak wskazać należy, iż wobec treści obowiązujących przepisów, a mianowicie art. 69 § 1 k.k. , w stosunku do oskarżonego nie ma możliwości orzeczenia kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, ponieważ w czasie popełnienia przypisanych mu przestępstw był już karany na kary pozbawienia wolności. W ocenie Sądu wymierzona oskarżonemu R. K. kara pozbawienia wolności stanowić będzie środek represji i ostrzeżenie, że podobna postawa spotyka się zawsze ze zdecydowaną reakcją organów ścigania i wymiaru sprawiedliwości. Kara ta, zdaniem Sądu, powstrzyma oskarżonego od popełnienia w przyszłości przestępstw, a w społeczeństwie wzmocni przekonanie o skuteczności udzielonej przez państwo ochrony prawnej. Zauważyć również należy, iż w przypadku oskarżonego R. K. istnieje możliwość, po spełnieniu oczywiście określonych warunków, na wykonywanie przedmiotowej kary w systemie dozoru elektronicznego. Stosownie do treści art. 46 § 1 k.k. Sąd zobowiązał oskarżonego do naprawienia szkody w całości poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonej M. K. kwoty 35,07 złotych. W oparciu o art. 627 k.p.k. Sąd zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa tytułem zwrotu wydatków kwotę 70 złotych uznając, że oskarżony jest w stanie ponieść je bez uszczerbku dla utrzymania swojego i swojej rodziny. Na wydatki te złożyły się: - opłata przewidziane za udzielenie informacji z rejestru skazanych w wysokości 30 złotych na podstawie art. 618 § 1 pkt 10 k.p.k. , a także § 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2014 roku w sprawie opłat za wydanie informacji z Krajowego Rejestru Karnego (Dz. U. z 2014 roku, poz. 861), - ryczałt za doręczenie wezwań i pism w postępowaniu przygotowawczym w kwocie 20 złotych i w postępowaniu sądowym w wysokości 20 złotych na podstawie art. 618 § 1 pkt 1 k.p.k. i § 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 r. w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym (j. t. Dz. U. 2013, Nr 663). Opłatę w wysokości 180 złotych wobec oskarżonego wymierzono na podstawie art. 627 k.p.k. w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 3 Ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych (j. t. Dz. U. z 1983 roku, Nr 49, poz. 223 z późn. zm.). .