II K 275/22

Sąd rozpatrywał sprawę przeciwko I. G., oskarżonej o zniesławienie swojego brata, D. Z. (1). Oskarżona miała informować członków rodziny, że brat wielokrotnie ją gwałcił w dzieciństwie. Sprawa miała swoje podłoże w konflikcie rodzinnym dotyczącym podziału majątku po śmierci rodziców, w tym sporu o działkę leśną i rzekomego podrobienia podpisu oskarżonej na zgodzie na wycinkę drzew. Oskarżona zgłaszała te kwestie organom ścigania, co doprowadziło do umorzenia postępowania w sprawie wyrębu drzew. Sąd analizował, czy działania I. G. wyczerpują znamiona przestępstwa zniesławienia (art. 212 § 1 kk) lub znieważenia (art. 216 § 1 kk). Ustalono, że I. G. przekazała informacje o rzekomych gwałtach mężowi, córkom, siostrze T. K. (która zmarła), a także wysłała SMS-a żonie D. Z. (1). Informacje te krążyły w rodzinie, choć nie można jednoznacznie ustalić, kto komu je przekazywał i jak szeroki był krąg odbiorców. Sąd wziął pod uwagę, że strony są mocno skonfliktowane, a I. G. od lat leczy się psychiatrycznie. Opinia biegłego potwierdziła zaburzenia somatyzacyjne, ale nie wpłynęły one na poczytalność oskarżonej. Sąd uznał, że czyn oskarżonej, mimo iż mógł poniżyć D. Z. (1) i został rozpowszechniony w kręgu rodzinnym, charakteryzuje się znikomą społeczną szkodliwością. Kluczowe dla tej oceny były: rodzaj naruszonego dobra, niewielka szkoda, sposób i okoliczności popełnienia czynu, waga naruszonych obowiązków, zamiar i motywacja oskarżonej, a także kontekst konfliktu majątkowego i stan psychiczny oskarżonej. W związku z tym, sąd umorzył postępowanie karne na podstawie art. 1 § 2 kk w zw. z art. 17 § 1 pkt 3 kpk. Dodatkowo, sąd uniewinnił I. G. od zarzutu nazwania D. Z. (1) złodziejem, ponieważ brak było wystarczających dowodów na potwierdzenie użycia takiego określenia w SMS-ach ani podczas interwencji policji.

Zagadnienia prawne (2)