II K 15/26

Sygn. akt II K 15/26 POSTANOWIENIE T. , 5 marca 2026 roku Sąd Rejonowy w Wąbrzeźnie – Wydział II Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia Krzysztof Twarogowski Protokolant: st. sekr. sąd. Kamilla Kulifer przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Wąbrzeźnie Michała Goldyszewicza po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 5 marca 2026 roku sprawy M. A. , syna N. i Ł. z domu N. , urodzonego (...) w T. w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: 1. 
        na podstawie art. 572 kpk umorzyć postępowanie o wydanie wobec skazanego M. A. wyroku łącznego; 2. 
        przyznać ze Skarbu Państwa - Sądu Rejonowego w Wąbrzeźnie na rzecz adwokat W. M. kwotę 295,20 złotych (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) w tym podatek VAT w stawce 23% tytułem zwrotu kosztów obrony z urzędu sprawowanej na rzecz skazanego M. A. ; 3. 
        zwolnić skazanego od zapłaty wydatków, którymi obciążyć Skarb Państwa. UZASADNIENIE Sąd ustalił w postępowaniu o wydanie wyroku łącznego, że M. A. został skazany następującymi prawomocnymi wyrokami: I. wyrokiem Sądu Rejonowego w Wąbrzeźnie z 12 maja 2023 roku, w sprawie II K 303/22 za: - przestępstwo z art. 158 § 1 kk w zb. z art. 191 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk popełnione w dniu 22 października 2022 roku na karę 5 miesięcy pozbawienia wolności, - przestępstwo z art. 280 § 1 kk w zb. z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 280 § 1 kk w zb. z art. 275 § 1 kk w zb. z art. 278 § 5 kk w zw. z art. 11 § 2 kk popełnione 22 października 2022 roku na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności, które to kary jednostkowe następnie połączono i wymierzono skazanemu karę łączną 1 roku pozbawienia wolności, na poczet której zaliczono okres tymczasowego aresztowania od 22 października 2022 roku do 12 maja 2023 roku, którą wykonał w całości II. wyrokiem Sądu Rejonowego w Wąbrzeźnie z 19 sierpnia 2024 roku, w sprawie II K 23/24 za przestępstwo z art. 191 § 1 kk w zw. z art. 13 § 1 kk w zb. z art. 157 § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 57a § 1 kk popełnione w dniu 5 listopada 2023 roku na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z zaliczeniem na jej poczet okresu zatrzymania od 10 listopada 2023 roku do 11 listopada 2023 roku, którą aktualnie odbywa; III. wyrokiem Sądu Rejonowego w Wąbrzeźnie z 19 grudnia 2025 roku, w sprawie II K 215/25 , za przestępstwo z art. 158 § 1 kk w zb. z art. 157 § 2 kk w zw. z art. 57a § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 64 § 1 kk , popełnione 7 czerwca 2025 roku na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, Dowód: - informacja o pobytach i orzeczeniach k. 1, - informacja z (...) , k. 9-10v, 23-24v - odpis wyroku Sądu Rejonowego w Wąbrzeźnie z dnia 19 grudnia 2025 roku w sprawie II K 215/25 k. 2-2v, - odpis wyroku Sądu Rejonowego w Wąbrzeźnie z dnia 19 sierpnia 2024 roku w sprawie II K 23/24 k. 3-4v, - odpis wyroku Sądu Okręgowego w Toruniu z dnia 4 lipca 2025 roku w sprawie IX Ka 735/24 k. 5 - dane z systemu (...) Wydziału II Karnego tut. Sądu, Sąd zważył, co następuje: Z uwagi na daty popełnienia czynów, wydania wyroków oraz ich uprawomocnienia w sprawach M. A. na wstępie należało ustalić, jaki porządek prawny winien być uwzględniany przy ocenie warunków do wydania wobec skazanego wyroku łącznego. Wyrok w sprawie opisanej powyżej w punkcie I został wydany po 24 czerwca 2020 roku a przed 30 września 2023 roku, zaś uprawomocnił się po 1 października 2023 roku. Wyroki opisane w punktach II i III zostały wydane i stały się prawomocne po 1 października 2023 roku. Przestępstwa w sprawie opisanej w punkcie I zostały popełnione 22 października 2022 roku, zaś w sprawach opisanych w punktach II i III – odpowiednio 5 listopada 2023 roku i 7 czerwca 2025 roku. Zaistnienie takiej sytuacji, obligowało Sąd do analizy przepisów intertemporalnych. W myśl art. 81 ust. 1 ustawy z dnia 19 czerwca 2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami (...) 19 oraz o uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem (...) 19 (Dz.U. 2022 poz. 2141), przepisy rozdziału IX ustawy Kodeks Karny , w brzmieniu dotychczasowym, stosuje się do kar prawomocnie orzeczonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy (tj. do 23 czerwca 2020 roku), natomiast do kar prawomocnie orzeczonych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy rozdziału IX ustawy Kodeks Karny w brzmieniu nadanym w/w ustawą. Analogiczny zapis zawiera art. 24 ustawy z dnia 7 lipca 2022 roku o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2022 roku, poz. 2600). Zmiany wprowadzone tą ustawą weszły w życie z dniem 1 października 2023 roku. Zwrócić należy uwagę także na regułę zawartą w art. 4 § 1 kk . Zgodnie z tym przepisem, jeżeli w czasie orzekania obowiązuje ustawa inna niż w czasie popełnienia przestępstwa, stosuje się ustawę nową, jednakże należy stosować ustawę obowiązującą poprzednio, jeżeli jest względniejsza dla sprawcy. Podkreślenia nadto wymaga, że w orzecznictwie Sądu Najwyższego dominuje pogląd, że stosując w prawidłowy sposób art. 4 § 1 kk w postępowaniu o wydanie wyroku łącznego, sąd winien rozważyć "względność" ustaw przy porównaniu stanu normatywnego z daty orzekania w przedmiocie wydania wyroku łącznego oraz stanu normatywnego z czasu popełnienia każdego z przestępstw wchodzących w skład zbiegu (por. wyrok Sądu Najwyższego dnia 9 stycznia 2015 r. w sprawie IV KK 224/14, KZS 2015/4/18). Przenosząc powyższe rozważania na grunt sprawy M. A. stwierdzić należy, że Sąd dokonywał oceny z punktu widzenia sytuacji prawnej skazanego i uregulowań dotyczących kary łącznej w brzmieniu obowiązującym w okresie od 24 czerwca 2020 roku do 30 września 2023 roku oraz po 1 października 2023 roku. Dokonując analizy pod kątem przepisów obowiązujących od 24 czerwca 2020 roku do 30 września 2023 roku oraz po 1 października 2023 roku, stwierdzenia wymaga, że zgodnie z art. 85 § 1 kk , jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw, zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny, co do któregokolwiek z tych przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu, sąd orzeka karę łączną, biorąc za podstawę kary z osobna wymierzone za zbiegające się przestępstwa. Oznacza to, że warunki do wydania wyroku łącznego zachodzą wówczas, gdy dwoma lub więcej, prawomocnymi wyrokami, wymierzono wobec tej samej osobie kary tego samego rodzaju lub inne kary, jednak muszą to być kary podlegające łączeniu, za dwa lub więcej przestępstw popełnionych zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny, co do któregokolwiek z tych przestępstw. Zawarty w art. 85 kk zwrot „zanim zapadł pierwszy wyrok” odnosi się do pierwszego chronologicznie wyroku, który został wydany przed popełnieniem przez sprawcę kolejnego (kolejnych) przestępstwa (uchwała Sądu Najwyższego z 25 lutego 2005r., I KZP 36/04, publ. w OSNKW nr 2, poz. 13 z 2005 roku). Nie ma natomiast znaczenia czy kary wymierzone takimi wyrokami zostały już wykonane, a w razie ich wykonania okres ten podlega zaliczeniu na poczet orzeczonej kary łącznej. Analizując daty czynów oraz daty wydania wyroków w sprawie, sąd uznał, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki do wydania wyroku łącznego i orzeczenia jednej kary łącznej na podstawie przepisów obowiązujących od 24 czerwca 2020 roku do 30 września 2023 roku oraz po 1 października 2023 roku. Wyrok w sprawie II K 303/22 został wydany 12 maja 2023 roku. Kolejny wyrok został wydany 19 sierpnia 2024 roku, zaś przestępstwo z tego wyroku skazany popełnił 5 listopada 2023 roku, a zatem po wydaniu wyroku w sprawie II K 303/22. Kolejne przestępstwo skazany popełnił dopiero 7 czerwca 2025 roku, za co został skazany wyrokiem w sprawie II K 215/25, wydanym 19 grudnia 2025 roku. Wobec tego kary orzeczone tymi wyrokami – 5 miesięcy pozbawienia wolności i 10 miesięcy pozbawienia wolności w sprawie o sygn. akt II K 303/22, kara 6 miesięcy pozbawienia wolności w sprawie II K 23/24 oraz kara 6 miesięcy pozbawienia wolności w sprawie II K 215/25 nie mogą podlegać połączeniu. Wobec powyższego Sąd uznał, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki do wydania wyroku łącznego i orzeczenia jednej kary łącznej na podstawie przepisów obowiązujących od 24 czerwca 2020 roku do 30 września 2023 roku oraz od 1 października 2023 roku. Wobec tego, że w sytuacji skazanego nie ma warunków do wydania wyroku łącznego, niniejsze postępowanie należało umorzyć na podstawie art. 572 kpk . Na mocy § 17 ust. 5 w zw. z § 4 ust. 1 i 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2026, poz. 87), Sąd przyznał na rzecz obrońcy skazanego adwokat W. M. zwrot kosztów obrony udzielonej z urzędu. Z uwagi na sytuację majątkową na podstawie art. 624 § 1 kpk Sąd zwolnił skazanego od zapłaty wydatków, którymi obciążył Skarb Państwa. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia. Sędzia Krzysztof Twarogowski Pouczenie: na postanowienie przysługuje zażalenie do Sądu Okręgowego w Toruniu za pośrednictwem Sądu Rejonowego w Wąbrzeźnie w terminie tygodnia od doręczenia postanowienia z uzasadnieniem.