II K 1343/23

Sygn. akt II K 1343/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 maja 2025 roku Sąd Rejonowy w Nowym Sączu, II Wydział Karny, w składzie: Przewodniczący : Sędzia Wojciech Langer Protokolant: Katarzyna Szczygieł po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2025 roku sprawy M. N. syna K. i H. z domu R. urodzonego (...) w C. oskarżonego o to, że: 1. 
        w okresie od 21 czerwca 2022 roku do 24 października 2022 roku w N. , w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził L. S. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie łącznej 61.596 złotych, w ten sposób że, w dniu 21 czerwca 2022 roku w N. zawarł z pokrzywdzoną umowę na budowę domu jednorodzinnego i garażu w stanie surowym w N. przy J. (...) , a następnie pobrał zaliczki na potrzebę wykonywanych prac budowlanych i zakup materiału, wprowadzając pokrzywdzoną w błąd co do faktycznego ich przeznaczenia oraz możliwości wywiązania się z warunków umowy, tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 kk 2. 
        w okresie od 25 października 2022 roku do 30 października 2022 roku w miejscowości Ł. , w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził K. P. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie łącznej 8.100 złotych, w ten sposób, że w dniu 25 października 2022 roku w N. zawarł z pokrzywdzonym umowę o dzieło dotyczącą wykonania prac budowlanych związanych z nadbudową poddasza w miejscowości Ł. , ul. (...) , a następnie pobrał zaliczki na potrzebę wykonywanych prac budowlanych i zakup materiału, wprowadzając pokrzywdzonego błąd co do faktycznego ich przeznaczenia oraz możliwości wywiązania się z warunków umowy, tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 kk 3. 
        w okresie od 28 maja 2022 roku do 25 sierpnia 2022 roku w miejscowości P. , w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził D. S. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie łącznej 8.500 złotych, w ten sposób, że w dniu 28 maja 2022 roku w K. zawarł z pokrzywdzonym umowę na budowę domu jednorodzinnego w miejscowości P. , ul. (...) , a następnie pobrał zaliczki na potrzebę wykonywanych prac budowlanych i zakup materiału, wprowadzając pokrzywdzonego w błąd co do faktycznego ich przeznaczenia oraz możliwości wywiązania się z warunków umowy, tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 kk I. uznaje oskarżonego M. N. za winnego popełnienia czynów zarzucanych mu aktem oskarżenia, stanowiących ciąg przestępstw z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 91 § 1 kk i za to na mocy powołanych przepisów w zw. z art. 37a § 1 kk w zw. z art. 4 § 1 kk wymierza mu karę 2 (dwóch) lat ograniczenia wolności polegającą na obowiązku wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 24 (dwudziestu czterech) godzin w stosunku miesięcznym; II. 
        na podstawie art. 46 § 1 kk w zw. z art. 4 § 1 kk orzeka oskarżonemu M. N. środek kompensacyjny w postaci obowiązku naprawienia wyrządzonej przestępstwem szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonych: a. K. P. kwoty 4.100 (czterech tysięcy stu) złotych, b. D. S. kwoty 6.100 (sześciu tysięcy stu) złotych; II. 
        na podstawie art. 626 § 1 kpk i art. 627 kpk zasądza od oskarżonego M. N. na rzecz oskarżycielki posiłkowej L. S. kwotę 1.200 (jednego tysiąca dwustu) złotych tytułem zwrotu kosztów ustanowienia pełnomocnika procesowego w toku postępowania przygotowawczego i sądowego; III. 
        na podstawie art. 626 § 1 kpk i art. 627 kpk zasądza od oskarżonego M. N. na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100 (stu) złotych tytułem zwrotu częściowych kosztów sądowych, zaś na zasadzie art. 624 § 1 kpk zwalnia go od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych w pozostałym zakresie; IV. 
        na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy prawo o adwokaturze zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokat I. M. kwotę 1.344 (jednego tysiąca trzystu czterdziestu czterech) złotych powiększoną o kwotę 309,12 (trzystu dziewięciu 12/100) złotych należnego podatku od towarów i usług w wysokości 23% tj. łącznie kwotę 1.653,12 (jednego tysiąca sześciuset pięćdziesięciu trzech 12/100) złotych – tytułem nieopłaconych kosztów obrony udzielonej oskarżonemu z urzędu w toku postępowania sądowego. UZASADNIENIE wyroku z 29 maja 2025 roku Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 1343/23 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. USTALENIE FAKTÓW 1.Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) M. N. W okresie od 21 czerwca 2022 roku do 24 października 2022 roku w N. , w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził L. S. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie łącznej 61.596 złotych, w ten sposób że, w dniu 21 czerwca 2022 roku w N. zawarł z pokrzywdzoną umowę na budowę domu jednorodzinnego i garażu w stanie surowym w N. przy J. (...) , a następnie pobrał zaliczki na potrzebę wykonywanych prac budowlanych i zakup materiału, wprowadzając pokrzywdzoną w błąd co do faktycznego ich przeznaczenia oraz możliwości wywiązania się z warunków umowy. W okresie od 25 października 2022 roku do 30 października 2022 roku w miejscowości Ł. , w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził K. P. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie łącznej 8.100 złotych, w ten sposób, że w dniu 25 października 2022 roku w N. zawarł z pokrzywdzonym umowę o dzieło dotyczącą wykonania prac budowlanych związanych z nadbudową poddasza w miejscowości Ł. , ul. (...) , a następnie pobrał zaliczki na potrzebę wykonywanych prac budowlanych i zakup materiału, wprowadzając pokrzywdzonego błąd co do faktycznego ich przeznaczenia oraz możliwości wywiązania się z warunków umowy. W okresie od 28 maja 2022 roku do 25 sierpnia 2022 roku w miejscowości P. , w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził D. S. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie łącznej 8.500 złotych, w ten sposób, że w dniu 28 maja 2022 roku w K. zawarł z pokrzywdzonym umowę na budowę domu jednorodzinnego w miejscowości P. , ul. (...) , a następnie pobrał zaliczki na potrzebę wykonywanych prac budowlanych i zakup materiału, wprowadzając pokrzywdzonego w błąd co do faktycznego ich przeznaczenia oraz możliwości wywiązania się z warunków umowy. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Pokrzywdzona L. S. zamieściła w internecie ogłoszenie o poszukiwaniu osoby, która podjęłaby się na jej rzecz budowy domu. Na ogłoszenie odpowiedział M. N. . Oskarżony twierdził, że posiada odpowiednie kwalifikacje, zaplecze sprzętowe i pracowników, którzy wraz z nim wykonają umówione prace. W dniu 21 czerwca 2022 roku L. S. zawarła z M. N. umowę, której przedmiotem było wybudowanie domu jednorodzinnego i garażu w stanie surowym w N. przy ul. (...) . Prace miały być wykonywane etapami, a płatności następować zaliczkowo. Już w dniu zawarcia umowy E. S. (1) przekazała oskarżonemu zaliczkę na wykonanie pierwszego etapu prac oraz pieniądze na zakup więźby dachowej. Następnie, do 24 października 2022 roku, w krótkich odstępach czasu przekazywała oskarżonemu kolejne kwoty pieniędzy na poczet zakupu materiałów budowlanych i wynagrodzenie pracowników. Zdarzyło się, że oskarżony poprosił pokrzywdzoną o 10 000 zł, twierdząc że jego córka jest w ciąży i potrzebuje pieniędzy na wykończenie jej domu. M. N. od początku zdawał sobie sprawę, że nie ma możliwości wywiązania się z umowy zawartej z pokrzywdzoną. Prosząc ją o kolejne wypłaty wiedział, że nie kupi za nie materiałów budowlanych, tylko przeznaczy je na zakup alkoholu i gry hazardowe. Kiedy w końcu pokrzywdzona zwróciła oskarżonemu uwagę, że nie zakupił jeszcze żadnych materiałów i nie zabrał się do pracy, M. N. przyznał, że wydał pieniądze na hazard i pijaństwo. Przyznał ponadto, że podobne umowy zawarł z innymi osobami, na ich rzecz również nie wykonał umówionych robót i sprzeniewierzył ich pieniądze. M. N. przeprosił pokrzywdzoną za to co zrobił i wielokrotnie obiecywał, że pobrane pieniądze odda w całości. Z tych obietnic oskarżony się do tej pory nie wywiązał. L. S. skontaktowała się z innymi pokrzywdzonymi osobami i porozumiewała się z nimi na czyją rzecz oskarżony będzie w danym terminie pracował, żeby przynajmniej w części wynagrodzić straty. Oskarżony przystał na te propozycje, ale szybko zaczął łamać poczynione ustalenia. Przychodził do pracy pijany, pracował niestarannie, nie dotrzymywał ustalonych terminów. Pokrzywdzeni musieli skorzystać z innych ekip budowlanych, które poprawiły i dokończyły prace rozpoczęte przez oskarżonego. Po odjęciu wartości robót wykonanych przez oskarżonego, M. N. zalegał L. S. ze spłatą 62.796 zł. W dniu 16 marca 2013 roku zapłacił pokrzywdzonej 1200 zł, w związku z czym na tamten czas wartość poniesionej przez pokrzywdzoną szkody wynosiła 61 596 zł. Nakazem zapłaty z 29 maja 2023 roku sygn. akt (...) Sąd (...) nakazał M. N. zapłacić L. S. kwotę 61 596 zł wraz z odsetkami od dnia 21 lutego 2023 roku oraz zwrócić poniesione przez nią koszty postępowania. Postanowieniem z 3 stycznia 2024 roku sygn. akt (...) (...) przy Sądzie (...) A. K. umorzył postępowanie o egzekucję świadczeń pieniężnych zasądzonych powyższym nakazem z powodu bezskuteczności egzekucji. W dniu 15 października 2024 roku M. N. zapłacił L. S. 5000 zł. Pokrzywdzony K. P. podczas przypadkowego spotkania z oskarżonym dowiedział się, że ten trudni się wykonywaniem usług budowlanych. Oskarżony zgłosił gotowość wykonania na rzecz pokrzywdzonego nadbudowy poddasza w miejscowości Ł. przy ul (...) . W dniu 25 października 2022 roku oskarżony i pokrzywdzony podpisali pisemną umowę o wykonanie wyżej wskazanych robót. Pokrzywdzony w dniu zawarcia umowy przekazał oskarżonemu pierwszą zaliczkę, a następnie do dnia 30 października 2022 roku przekazywał M. N. kolejne kwoty, które oskarżony miał między innymi przeznaczyć na zakup rusztowań i szalunków. Oskarżony nigdy nie stawił się do pracy u pokrzywdzonego i nie wykonał umówionej pracy w żadnym zakresie. Podobnie jak w przypadku pokrzywdzonej L. S. , oskarżony od początku zdawał sobie sprawę, że nie ma możliwości wywiązania się z warunków umowy, a uzyskane od pokrzywdzonego pieniądze chciał przeznaczyć na zakłady bukmacherskie i zakup alkoholu, co wprost oświadczył pokrzywdzonemu, kiedy ten naciskał na niego, żeby zabrał się do pracy. Oskarżony przeprosił pokrzywdzonego i uznał swój dług, którego do tej pory w całości nie spłacił. K. P. musiał wynająć kolejną ekipę do wykonania nadbudowy poddasza. W związku z zachowaniem oskarżonego, K. P. poniósł straty w łącznej wysokości 8100 zł. W dniu 18 października 2024 roku M. N. tytułem naprawienia wyrządzonej szkody przekazał K. P. 4000 zł. Oskarżony ponadto w maju 2022 roku odpowiedział na internetowe ogłoszenie zamieszczone przez pokrzywdzonego D. S. o poszukiwaniu osoby, której mógłby zlecić wybudowanie domu. W dniu 28 maja 2022 roku D. S. spotkał się z oskarżonym i podpisał z nim umowę, zgodnie z którą D. S. płacił oskarżonemu zaliczkę w umówionej kwocie, oskarżony wykonywał opłacony etap prac i otrzymywał od pokrzywdzonego kolejną zaliczkę na poczet kolejnego etapu. W ten sposób oskarżony wybudował pokrzywdzonemu dom, z tym zastrzeżeniem, że pokrzywdzony musiał zapłacić kolejnej ekipie za poprawienie prac wykonanych przez oskarżonego, ponadto oskarżony w żadnym zakresie nie wywiązał się z umowy w zakresie budowy dachu. W postaci zaliczki na więźbę dachową i pieniędzy na inne wydatki, noclegi i wyżywienie do 25 sierpnia 2022 roku D. S. przekazał oskarżonemu 10 000 zł. Część z tych pieniędzy oskarżony już zwrócił. Wyrządzona przez M. N. szkoda nie została jeszcze naprawiona w części 6100 zł. Oskarżony M. N. urodził się w (...) roku. Ma pięcioro dzieci, z których troje nie jest w stanie się samodzielnie utrzymać. Wysokość swojego zadłużenia oskarżony ocenia na około 100 000 zł. W 2024 roku oskarżony rozwiódł się, mieszka z rodzicami. Od 2023 roku M. N. okresowo podejmował pracę jako pracownik budowlany. Oskarżony jest osobą uzależnioną od alkoholu. Deklaruje, że od co najmniej dwóch lat nie uczestniczy w grach hazardowych. Od 18 marca 2024 roku do 28 maja 2024 roku odbył dobrowolnie cykl stacjonarnego leczenia odwykowego na szpitalnym oddziale terapii osób uzależnionych od alkoholu. Po zakończeniu leczenia uczęszczał do psychologa na spotkania terapeutyczne i uczestniczył w spotkaniach grupy (...) . W dniu 13 maja 2025 roku zgłosił się na leczenie detoksykacyjne na szpitalnym oddziale leczenia alkoholowych zespołów abstynencyjnych. Od 28 maja 2025 roku odbywa kolejny cykl leczenia odwykowego w czasie którego jest osobą hospitalizowaną. W czasie popełnienia zarzucanych czynów zdolność M. N. do rozpoznania znaczenia swojego postępowania oraz możliwość pokierowania nim nie były wyłączone ani ograniczone. Oskarżony może brać udział w niniejszym postępowaniu oraz prowadzić obronę w sposób samodzielny i rozsądny. Sprawność intelektualna oskarżonego pozwala mu na przewidywanie skutków własnego postępowania. Oskarżony był już karany za przestępstwa. Wyrokiem Sądu Rejonowego w (...) z 8 kwietnia 2019 roku sygn. akt (...) , M. N. został skazany za przestępstwo z art. 286 § 1 kk na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z zawieszeniem wykonania kary na okres jednego roku. zawiadomienie E. S. o popełnieniu przestępstwa 1 - 3 umowa o budowę domu 5 - 6 potwierdzenia odbioru zaliczek 6 - 11 wezwanie do zwrotu 12 - 13 zobowiązanie do spłaty zadłużenia 14 zeznania L. S. 15 - 17 zeznania K. P. 23 - 24 potwierdzenia odbioru zaliczek 29 - 31 umowa o dzieło 32 potwierdzenie transakcji 33 zobowiązanie do spłaty zadłużenia 34 - 35 zeznania Ł. K. 42 – 43, 144 umowa o roboty budowlane wraz z potwierdzeniami odbioru zaliczek 45 - 51 zobowiązanie do spłaty zadłużenia 52 - 53 zeznania D. S. 54 – 55, 143 - 144 aneks do umowy o dzieło 60 - 63 zobowiązanie do spłaty zadłużenia 64 wyjaśnienia M. N. 72 – 73, 124 - 125 zaświadczenie o stanie majątkowym 80 odpis wyroku SR w (...) (...) 82 dane o oskarżonym 79 pismo oskarżonego 93 - 95 zaświadczenia o pobycie w szpitalu 96, 165, 169, 177 - 178 opinia sądowo - psychiatryczna 11 - 114 potwierdzenia wpłat 131 - 132 postanowienie (...) A. K. 140 nakaz zapłaty SR w Nowym Sączu (...) 141 - 142 (...) 146 - 148 potwierdzenia przelewów 151 – 155, 163 1.Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty OCena DOWOdów 1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu Przy dokonywaniu ustaleń faktycznych wykorzystano wszystkie, przytoczone powyżej, niekwestionowane i nie budzące zastrzeżeń dowody, w szczególności wyjaśnienia M. N. , z których wynikało, że zobowiązując się do wykonania prac budowlanych i pobierając zaliczki od pokrzywdzonych działał w zamiarze oszukania ich i wyłudzenia gotówki, którą zamierzał przeznaczyć na zakup alkoholu i hazard. Wyjaśnienia oskarżonego znajdują odzwierciedlenie w zeznaniach świadków, którzy wskazali, że oskarżony zobowiązywał się do wykonania robót, których nie potrafił i nie miał realnej możliwości wykonać, a pieniądze, które dawali mu na zakup materiałów budowlanych od razu wydawał na alkohol i grę. Pokrzywdzeni w sposób spójny i wyczerpujący przedstawili okoliczności dotyczące uzgodnień z oskarżonym, a także spisywania umów i pobierania zaliczek przez M. N. . Przedłożone przez pokrzywdzonych dokumenty, zawierające oświadczenia oskarżonego o pobraniu zaliczek i uznaniu długu, potwierdzały oświadczenia pokrzywdzonych co do wysokości poniesionych przez nich szkód. Nie zachodziły żadne przesłanki dezawuujące autentyczność, rzetelność i miarodajność tych dokumentów. Zeznania Ł. K. potwierdzały oświadczenia oskarżonego i pokrzywdzonych, że M. N. jest zadłużony także wobec innych osób, którym obiecał wykonanie prac budowlanych, oraz że osoby te współdziałały ze sobą w celu umożliwienia M. N. chociażby częściowego wywiązania się ze zobowiązań poprzez wykonaną pracę. Z tych przyczyn zbędne jest w tym miejscu szczegółowe odnoszenie się do poszczególnych dowodów. Biegli lekarze psychiatrzy przekonująco wykazali, że stan oskarżonego nie wyłącza ani nie ogranicza jego poczytalności w odniesieniu do popełnionych czynów. Sąd ustalając kwestie uprzedniej karalności oskarżonego oparł się na aktualnej informacji o karalności z (...) , w którym nadal ujawnione jest skazanie oskarżonego wyrokiem Sądu Rejonowego w (...) z 8 kwietnia 2019 roku sygn. akt (...) . 1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Zgodne z art. 286 § 1 kk , odpowiedzialności karnej podlega ten kto, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadza inną osobę do niekorzystnego rozporządzenia własnym lub cudzym mieniem za pomocą wprowadzenia jej w błąd albo wyzyskania błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania. Przypisując sprawcy popełnienie przestępstwa określonego w art. 286 § 1 k.k. , należy wykazać, że obejmował on swoją świadomością i zamiarem bezpośrednim (kierunkowym), że wprowadza w błąd inną osobę (względnie wyzyskuje błąd), oraz to, że doprowadza ją w ten sposób do niekorzystnego rozporządzenia mieniem - i jednocześnie chce wypełnienia tych znamion (wyrok SN z 02.02.2007 r. IV KK 378/06). Sąd rozpoznający sprawę podziela pogląd wyrażony przez Sąd Apelacyjny w Białymstoku w wyroku wydanym w sprawie II AKa 210/18, że oszustwem jest takie działanie sprawcy, który w momencie zawierania umowy, przyjęcia zamówienia, pobrania towaru lub pieniędzy ma zamiar niedotrzymania terminu wywiązania się ze zobowiązania i odłożenia tego na czas bliżej nieokreślony lub też nie ma faktycznej możliwości realizacji przyjętego na siebie umownie zobowiązania. Biorąc pod uwagę ustalenia poczynione w sprawie i to co wyżej wskazano, zachodzą podstawy do przypisania czynom oskarżonego znamion czynu z art. 286 § 1 kk . Z wyjaśnień oskarżonego wprost wynikało, że działał w zamiarze osiągnięcia korzyści majątkowej przez wprowadzenia pokrzywdzonych w błąd, co do możliwości wywiązania się z umów i celu na jaki zamierza przeznaczyć wpłacone przez pokrzywdzonych pieniądze. Celem oskarżonego było doprowadzenie pokrzywdzonych do niekorzystnego rozporządzenia mieniem i cel ten oskarżony osiągnął, realizując tym samym znamię skutku przestępstwa oszustwa. Między zachowaniem oskarżonego, polegającym na wprowadzeniu w błąd, a niekorzystnym rozporządzeniem mieniem zachodził ścisły związek przyczynowy. Oskarżony działał umyślnie i to z zamiarem bezpośrednim. Elementy przedmiotowe oszustwa mieściły się w świadomości oskarżonego i były objęte jego wolą. Oskarżony w czasie popełnienia przestępstw dysponował możliwością oceny swojego zachowania i znajdował się w sytuacji motywacyjnej, w której miał zachowaną możliwość zachowania się zgodnie z normami obowiązującego prawa. Nie zachodziły żadne okoliczności wyłączające winę czy bezprawność czynów. M. N. zapewne znał normę prawną zakazującą oszukiwania kontrahentów, a mimo tego się do tej normy nagminnie nie stosował. Art. 91 § 1 kk stanowi, iż jeżeli sprawca popełnia w krótkich odstępach czasu, z wykorzystaniem takiej samej sposobności, dwa lub więcej przestępstw, zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny, co do któregokolwiek z tych przestępstw, sąd orzeka jedną karę określoną w przepisie stanowiącym podstawę jej wymiaru dla każdego z tych przestępstw, w wysokości do górnej granicy ustawowego zagrożenia zwiększonego o połowę. Czyny popełnione przez oskarżonego stanowiły ciąg przestępstw o jakim mowa w art. 91 § 1 kk . ☐ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 3.5. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności M. N. I I Przypisany ciąg przestępstw, w czasie jego popełnienia przez oskarżonego, tak jak obecnie, zagrożony były karą od 6 miesięcy do 8 lat pozbawienia wolności. Zgodnie z art. 37a § 1 kk , w brzmieniu wówczas obowiązującym ( art. 4 § 1 kk ), w przypadku przestępstw zagrożonych karą pozbawienia wolności w rozmiarze nie przekraczającym 8 lat, sąd może zamiast tej kary orzec karę ograniczenia wolności nie niższą od 3 miesięcy albo grzywnę nie niższą od 100 stawek dziennych, jeżeli równocześnie orzeka środek karny, środek kompensacyjny lub przepadek. Mając na uwadze dyrektywy wymiaru kary wskazane w art. 53 kk , Sąd za najbardziej odpowiednią uznał karę ograniczenia wolności w wymiarze 2 lat ograniczenia wolności, polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 24 godzin w stosunku miesięcznym. Decydując o rodzaju i wysokości kary Sąd wziął pod uwagę, że brzmienie przepisu art. 69 § 1 kk - zarówno w brzmieniu obowiązującym obecnie, jak i w brzmieniu obowiązującym w dacie popełnienia przestępstw - z uwagi na skazanie M. N. wyrokiem Sądu Rejonowego w (...) z 8 kwietnia 2019 roku sygn. akt (...) , uniemożliwiało wymierzenie oskarżonemu kary pozbawienia wolności innej niż bezwzględna tj. bez warunkowego zawieszenia wykonania tej kary. W ocenie Sądu natomiast nawet krótkoterminowa izolacja oskarżonego w warunkach zakładu karnego jest nieuzasadniona. Sąd wziął pod uwagę, że oskarżony nie wywiązał się z wielokrotnie składanych obietnic naprawienia szkody. Niemniej, pomimo trudnej sytuacji życiowej, szkody te oskarżony częściowo naprawił. Należało wziąć pod uwagę też to, że zarzuconych przestępstw dopuścił się w zbliżonym okresie czasu. Brak jest przesłanek, żeby nie dać wiary oświadczeniu oskarżonego, że zaprzestał poprzedniego procederu i aktualnie, pomimo trudności wynikających z uzależnienia, nadal stara się zgromadzić środki umożliwiające naprawienie wyrządzonych szkód w pozostałym zakresie. Przedłożone przez M. N. dokumenty potwierdzają, że oskarżony dobrowolnie już po raz drugi, zgłosił się do odbycia cyklu stacjonarnego leczenia odwykowego w warunkach szpitalnych. Nawet zatem potencjalna możliwość odbycia przez oskarżonego terapii odwykowej w warunkach zakładu karnego nie przemawia za wymierzeniem oskarżonemu kary innej niż wolnościowa. W ocenie sądu kara ograniczenia wolności w wymiarze 2 lat, polegająca na wykonywaniu nieodpłatnej pracy na cele społeczne jest karą, która w najpełniejszym stopniu może wypełnić cele stawiane karze i przyczynić się do uświadomienia oskarżonemu, że podobne zachowanie spotka się zawsze z adekwatną reakcją wymiaru sprawiedliwości. Powstrzymanie się od nadużywania alkoholu i systematyczność to czynniki niezbędne do sprostania wymogom kary ograniczenia wolności. Konieczność wykonywania pracy w określonym wymiarze uzmysłowi oskarżonemu, że możliwe jest pozyskiwanie środków na utrzymanie tą drogą. Zastosowana kara jest też karą najwłaściwszą ze względu na prewencję ogólną. Kara grzywny z uwagi na sytuację oskarżonego nie wypełniłaby w sposób prawidłowy celów postawionych karze i tylko powiększyła rozmiar zadłużenia. Ponadto należało mieć na uwadze, że oskarżony posiada już liczne zobowiązania finansowe, w tym alimentacyjne. Nie należy odbierać oskarżonemu możliwości łożenia na utrzymanie dzieci, a pokrzywdzonym możliwości jak najszybszego odzyskania utraconych pieniędzy. M. N. II I Sąd na zasadzie art. 46 § 1 kk w zw. z art. 4 § 1 kk orzekł obowiązek naprawienia wyrządzo-nej przestępstwami szkody na rzecz a. K. P. kwoty 4.100 (czterech tysięcy stu) złotych; b. D. S. kwoty 6.100 ( sześciu tysięcy stu) złotych; odpowiadającym stratom poniesionym przez pokrzywdzonych. Nakładając powyższy obowiązek Sąd kierował się przede wszystkim tym, że jednym z głównych zadań prawa karnego jest kompensowanie szkód poniesionych przez pokrzywdzonego przestępstwem. Sąd miał również na uwadze wychowawczą funkcję orzeczonego oskarżonemu środka kompensacyjnego, który uświadamiając oskarżonemu nieopłacalność jego zachowania, powinien wpłynąć na jego zachowanie w przyszłości. Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności inne zagadnienia W tym miejscu  sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę Nakazem zapłaty z 29 maja 2023 roku sygn. akt (...) Sąd (...) nakazał oskarżonemu zapłacić pokrzywdzonej L. S. kwotę 61 596 zł wraz z odsetkami od dnia 21 lutego 2023 roku oraz zwrócić poniesione przez nią koszty postępowania. Skoro sąd cywilny w innym postępowaniu orzekł już prawomocnie w przedmiocie roszczenia pokrzywdzonej, to orzeczeniu środka kompensacyjnego w postaci naprawienia szkody na podstawie art. 46 § 1 kk , sprzeciwiała się treść art. 415 § 1 zd. 2 kpk , ponieważ prowadziłoby to do powstania dwóch tytułów egzekucyjnych co do tego samego roszczenia. Umorzenie postępowania o egzekucję świadczeń pieniężnych zasądzonych powyższym nakazem z powodu bezskuteczności egzekucji nie powoduje, że o obowiązku naprawienia szkody jednak należało orzec. Nawet umorzone postępowanie egzekucyjne jest wystarczającą przesłanką do zastosowania klauzuli antykumulacyjnej. Art. 72 § 1 pkt 8 Kodeksu karnego umożliwia zobowiązanie skazanego - w ramach obowiązków probacyjnych - do „innego stosownego postępowania w okresie próby, które może zapobiec ponownie popełnieniu przestępstwa”. Sąd orzekający w sprawie nie kwestionuje, że na podstawie tego przepisu istnieje możliwość zastosowania środka probacyjnego w postaci zobowiązania skazanego do wykonania prawomocnego orzeczenia sądu cywilnego nakazującego naprawienie szkody wynikającej z przestępstwa. Z uwagi jednak na brzmienie art. 34 § 3 kk , zgodnie z którym wymierzając karę ograniczenia wolności, sąd może orzec tylko obowiązki, o których mowa w art. 72 § 1 pkt 2 – 7a kk , zobowiązanie oskarżonego do wykonania wyżej wskazanego tytułu egzekucyjnego w niniejszej sprawie nie było możliwe. 7. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności III Oskarżycielka posiłkowa L. S. korzystała w niniejszej sprawie z pomocy prawnej udzielonej przez pełnomocnika. Z tego tytułu sąd zasądził na jej rzecz kwotę 1200 złotych, tytułem poniesionych w związku z tym wydatków, na zasadzie art. 626 § 1 i art. 627 Kodeksu postępowania karnego . IV Obciążenie oskarżonego kosztami sądowymi w postępowaniu karnym jest regułą. Oskarżony jako osoba zdolna do samodzielnego zarobkowania jest w ocenie Sądu zdolny do poniesienia kosztów sądowych w kwocie 100 zł. W pozostałej części oskarżony został zwolniony od obowiązku poniesienia kosztów sądowych z uwagi na jego sytuację życiową, wysokie zadłużenie i obciążające go zaległości alimentacyjne. V Na zasadzie art. 29 ust. 1 ustawy prawo o adwokaturze , Sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokat I. M. kwotę 1.344 zł powiększoną o kwotę 309, 12 zł tytułem podatku VAT, łącznie kwotę 1.653, 12 zł tytułem nieopłaconych kosztów obrony udzielonej oskarżonemu z urzędu w postępowaniu sądowym. Wysokość stawki określono w oparciu o przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 14 maja 2024 roku (Dz. U. 2024. 763). Podpis