II K 122/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd w sprawie o sygnaturze akt II K 122/22 wydał wyrok skazujący D.P. za popełnienie przestępstwa oszustwa, stypizowanego w art. 286 § 1 Kodeksu karnego. Sąd ustalił, że oskarżona swoim zachowaniem wyczerpała znamiona czynu zabronionego, a jej wina nie budzi wątpliwości. Uzasadnienie podkreśla, że oszustwo jest przestępstwem umyślnym, wymagającym od sprawcy świadomości wprowadzania w błąd oraz doprowadzenia do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, a także zamiaru osiągnięcia korzyści majątkowej. Sąd wskazał, że materiał dowodowy zebrany w sprawie potwierdził, iż oskarżona od początku miała taki zamiar. Wymierzono D.P. kary ograniczenia wolności, uznając je za adekwatne do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynów, a także wypełniające dyrektywy prewencji ogólnej i szczególnej. Jako okoliczność obciążającą wskazano wielość zachowań oskarżonej, która z działania przestępczego uczyniła sposób na życie. Na podstawie art. 46 § 1 k.k. orzeczono również obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego stosownych kwot. Koszty procesu orzeczono na podstawie art. 627 k.p.k.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja znamion przestępstwa oszustwa z art. 286 § 1 k.k., w szczególności wymogu umyślności i zamiaru kierunkowego od początku działania sprawcy.
Dotyczy konkretnego stanu faktycznego, ale stanowi potwierdzenie utrwalonej linii orzeczniczej w zakresie oszustwa.
Zagadnienia prawne (1)
Czy zachowanie oskarżonego wyczerpuje znamiona przestępstwa oszustwa z art. 286 § 1 k.k.?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, zachowanie oskarżonego w pełni wyczerpuje znamiona czynu zabronionego z art. 286 § 1 k.k.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że przestępstwo oszustwa jest umyślne i celowościowe, wymagające od sprawcy zamiaru wprowadzenia w błąd i doprowadzenia do niekorzystnego rozporządzenia mieniem. Materiał dowodowy potwierdził, że oskarżony od początku działał z takim zamiarem.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| D. P. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| A. G. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
Przepisy (4)
Główne
k.k. art. 286 § § 1
Kodeks karny
Przestępstwo umyślne, zaliczane do tzw. celowościowej odmiany przestępstw kierunkowych. Ustawa wymaga, aby zachowanie sprawcy było ukierunkowane na określony cel, którym w przypadku oszustwa jest osiągnięcie korzyści majątkowej. Należy wykazać, że sprawca obejmował swoją świadomością i zamiarem bezpośrednim nie tylko to, że wprowadza w błąd inną osobę (względnie wyzyskuje błąd), ale także i to, że doprowadza ją w ten sposób do niekorzystnego rozporządzenia mieniem - i jednocześnie chce wypełnienia tych znamion.
k.k. art. 46 § § 1
Kodeks karny
Obowiązek naprawienia szkody.
Pomocnicze
k.k. art. 53
Kodeks karny
Dyrektywy wymiaru kary.
k.p.k. art. 627
Kodeks postępowania karnego
Koszty procesu.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zachowanie oskarżonej wyczerpuje znamiona oszustwa z art. 286 § 1 k.k. • Oskarżona działała umyślnie i z zamiarem osiągnięcia korzyści majątkowej. • Wina oskarżonej nie budzi wątpliwości. • Wymierzona kara jest adekwatna do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynów. • Obowiązek naprawienia szkody na rzecz pokrzywdzonego.
Godne uwagi sformułowania
przestępstwo umyślne zaliczane do tzw. celowościowej odmiany przestępstw kierunkowych • obejmował swoją świadomością i zamiarem bezpośrednim nie tylko to, że wprowadza w błąd inną osobę (względnie wyzyskuje błąd), ale także i to, że doprowadza ją w ten sposób do niekorzystnego rozporządzenia mieniem • od samego początku sprawca miał zamiar doprowadzić pokrzywdzonego do niekorzystnego rozporządzenia mieniem • z działania przestępczego uczynił sposób na życie, co wymaga szczególnego potępienia • kara winna stanowić realną dolegliwość i pozostawić sprawcę w przekonaniu negatywnej oceny czynu
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja znamion przestępstwa oszustwa z art. 286 § 1 k.k., w szczególności wymogu umyślności i zamiaru kierunkowego od początku działania sprawcy."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego, ale stanowi potwierdzenie utrwalonej linii orzeczniczej w zakresie oszustwa.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy powszechnego przestępstwa oszustwa i zawiera szczegółowe uzasadnienie kwalifikacji prawnej, co jest cenne dla prawników specjalizujących się w prawie karnym.
“Oszustwo z premedytacją: Sąd wyjaśnia kluczowe znamiona przestępstwa z art. 286 k.k.”
Dane finansowe
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.