II GZ 735/25

Sprawa dotyczyła zażalenia E. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, które oddaliło jej wniosek o dopuszczenie do udziału w postępowaniu sądowym jako uczestnika. Postępowanie toczyło się w sprawie skargi R. S.A. na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego (BFG) w przedmiocie przymusowej restrukturyzacji. Sąd I instancji uzasadnił oddalenie wniosku tym, że E. K. nie była stroną postępowania administracyjnego, a także tym, że zastosowanie art. 33 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) byłoby sprzeczne z celami ustawy o BFG, w tym z wymogiem szybkości postępowania i prawa do rozpoznania sprawy w rozsądnym terminie, powołując się na orzecznictwo TSUE. Naczelny Sąd Administracyjny (NSA) uznał, że zażalenie nie jest zasadne. Choć NSA stwierdził, że uzasadnienie WSA było błędne (nie chodziło o szybkość postępowania ani prawo do rozpoznania w rozsądnym terminie, lecz o specyfikę ustawy o BFG), to samo postanowienie oddalające wniosek odpowiada prawu. NSA wyjaśnił, że przepisy ustawy o BFG, w tym art. 11 ust. 5 i 6, wprowadzają szczególne zasady dotyczące stosowania przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego (k.p.a.) i p.p.s.a. w sprawach dotyczących decyzji o przymusowej restrukturyzacji. W szczególności, ze względu na specyfikę tych postępowań i krąg podmiotów legitymowanych do wniesienia skargi (określony w art. 103 ust. 5 ustawy o BFG), przepis art. 33 § 2 p.p.s.a. (dotyczący dopuszczenia do udziału w postępowaniu osób niebędących stronami postępowania administracyjnego) nie ma w tym przypadku odpowiedniego zastosowania. NSA podkreślił, że ustawa o BFG zawiera własne, szczególne regulacje dotyczące postępowania, które wyłączają lub modyfikują stosowanie ogólnych przepisów proceduralnych, w tym art. 33 § 2 p.p.s.a., co jest zgodne z celami tej ustawy i nie narusza praw konstytucyjnych.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający