II GZ 733/25

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie D. J. na postanowienie WSA w Warszawie, które oddaliło jego wniosek o dopuszczenie do udziału w postępowaniu sądowym w sprawie skargi na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego (BFG) dotyczącą przymusowej restrukturyzacji. Sąd I instancji uzasadnił oddalenie wniosku brakiem statusu strony w postępowaniu administracyjnym oraz potencjalnym naruszeniem zasady szybkości postępowania, powołując się na orzecznictwo TSUE. NSA uznał, że choć uzasadnienie WSA było wadliwe, to samo postanowienie o oddaleniu wniosku było prawidłowe. Kluczowe dla rozstrzygnięcia było stwierdzenie, że specyficzne przepisy ustawy o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym (art. 11 ust. 5 i 6) wyłączają odpowiednie stosowanie art. 33 § 2 p.p.s.a. w postępowaniach sądowych dotyczących skarg na decyzje o przymusowej restrukturyzacji. NSA podkreślił, że ustawa ta wprowadza szczególne rozwiązania procesowe, determinowane jej przedmiotem i celami, co ogranicza zakres stosowania przepisów k.p.a. i p.p.s.a. W szczególności, ustawa ta precyzyjnie określa krąg podmiotów legitymowanych do wniesienia skargi, co wyklucza możliwość dopuszczenia do postępowania innych uczestników na podstawie art. 33 § 2 p.p.s.a. NSA stwierdził, że taka konstrukcja legitymacji skargowej, mająca na celu zapewnienie efektywności postępowania w sprawach przymusowej restrukturyzacji, jest sprzeczna z odpowiednim stosowaniem art. 33 § 2 p.p.s.a., a tym samym z zarzutami naruszenia Konstytucji RP i Karty Praw Podstawowych UE. W konsekwencji, NSA oddalił zażalenie.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający