II GZ 724/25

Sprawa dotyczy zażalenia K.H. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, które odmówiło dopuszczenia jej do udziału w postępowaniu sądowym jako uczestnika. Postępowanie toczyło się w sprawie skargi R. S.A. na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego (BFG) w przedmiocie przymusowej restrukturyzacji. Sąd I instancji uzasadnił oddalenie wniosku tym, że wnioskodawczyni nie była stroną postępowania administracyjnego, a także tym, że zastosowanie art. 33 § 2 p.p.s.a. (umożliwiającego dopuszczenie do udziału w postępowaniu osoby niebędącej stroną, jeśli wynik postępowania dotyczy jej interesu prawnego) byłoby sprzeczne z celem zapewnienia szybkości postępowania w sprawach restrukturyzacji, powołując się na wyrok TSUE. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając zażalenie, uznał je za niezasadne. Sąd II instancji stwierdził, że zaskarżone postanowienie, mimo potencjalnie błędnego uzasadnienia WSA, odpowiada prawu. Kluczowe dla rozstrzygnięcia było stwierdzenie, że specyfika ustawy o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji, w szczególności przepisy art. 11 ust. 5 i 6, wyłączają odpowiednie stosowanie art. 33 § 2 p.p.s.a. w postępowaniu sądowym dotyczącym skarg na decyzje o przymusowej restrukturyzacji. NSA podkreślił, że ustawa ta wprowadza szczególne rozwiązania procesowe, a zakres odesłań do k.p.a. i p.p.s.a. jest ograniczony. W ocenie NSA, cel i funkcje ustawy, w tym sposób ukształtowania legitymacji skargowej (art. 103 ust. 5), sprzeciwiają się stosowaniu art. 33 § 2 p.p.s.a. w takich sprawach. W związku z tym, zażalenie zostało oddalone.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający