II GZ 7/26 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2026-02-18
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2026-01-08
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Patrycja Joanna Suwaj /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6239 Inne o symbolu podstawowym 623
Hasła tematyczne
Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ
Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 61 § 3, 133 § 1 , art. 166, 141 § 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Patrycja Joanna Suwaj po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 września 2025 r. sygn. akt V SA/Wa 1361/25 w zakresie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi G.Sp. z o.o. w B. na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 28 lutego 2025 r. nr DWZ-2/2025 w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
1. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 30 września 2025 r., ( sygn. akt V SA/Wa 1361/25) wstrzymał wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi G. (...) sp. z o.o. w B. (dalej przywoływana jako: "Skarżąca" "Strona" "Spółka") na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 28 lutego 2025 r. nr DWZ-2/2025
w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych.
2. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że uzasadniając wniosek, Skarżąca stwierdziła, że członkowie należący do grupy producentów, którzy dostarczają żywiec do przetworzenia i dalszej odsprzedaży stracili ponad połowę swojej produkcji indyków w związku z wystąpieniem u nich aż sześciu ognisk choroby – wysoce zjadliwej grypy ptaków (fermy w (...)). Ogniska choroby zostały potwierdzone przez Inspekcję Weterynaryjną i znajdują się na załączonej liście ognisk tej choroby w Polsce (dowód: lista Inspekcji Weterynaryjnej). Podkreślono, że członkowie grupy jak i Skarżąca stanęli wręcz na skraju bankructwa. Zaś ewentualne odszkodowanie nie zostało jeszcze przyznane i wypłacone. Jednak, nie zrekompensuje ono poniesionej szkody, gdyż obejmuje tylko część strat. Dodano, że ogromny koszt finansowy i organizacyjny został poniesiony na likwidację aż sześciu ognisk choroby
i wykonanie wszystkich nakazów inspekcji weterynaryjnej. Wnioskujący zaznaczył, że zaistniała sytuacja, w tym nakazy i zakazy Inspekcji Weterynaryjnej doprowadziły do bardzo poważnej i długiej przerwy w produkcji zwierzęcej. Wobec tego spółka została pozbawiona planowanych dostaw towaru i działa jedynie częściowo, a pomimo to ponosi znaczne koszty utrzymania.
3. W ocenie Sądu podniesione przez Spółkę argumenty – wskazujące na utratę części planowanych dostaw w związku z potwierdzonymi przez Inspekcję Weterynaryjną sześcioma ogniskami choroby (grypy ptaków), przesądzają
o możliwości wystąpienia skutków przewidzianych w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie Dz.U z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej – "p.p.s.a."), a w szczególności trudnych do odwrócenia skutków, w postaci niemożności zapewnienia dostaw na dotychczasowym poziomie, a w konsekwencji wystąpienia ryzyka poniesienia znacznej szkody. W opinii Sądu za uwzględnieniem wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przemawiała również nałożona na Skarżącą kara
w wysokości 413 653,66 zł., oraz olbrzymia skala wystąpienia wskazywanych
w uzasadnieniu wniosku ujemnych skutków wykonania zaskarżonej decyzji.
Zdaniem Sądu I instancji przytoczone przez Skarżącą we wniosku argumenty
i okoliczności dają podstawy do stwierdzenia, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a.
4. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył organ, wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono na podstawie art. 174 pkt. 2 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy:
1) art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez zastosowanie tego przepisu - w sytuacji, w której okoliczności wskazane przez Sąd jako przesłanki "niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody" lub "spowodowania trudnych do odwrócenia skutków" nie zostały
w żaden sposób powiązane z wykonaniem wstrzymanego aktu, tzn. Sąd zastosował przepis, pomimo niewynikania okoliczności uznanych za podstawę wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji z możliwości jej faktycznego wykonania (nie stanowią możliwego skutku wykonania zaskarżonej decyzji); ponadto Sąd nieprawidłowo zastosował w/w przepis bez uprawdopodobnienia przez Skarżącą jak również bez ustalenia przez Sąd, że wykonanie zaskarżonej decyzji może rzeczywiście spowodować "niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody" lub "niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków";
2) art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez nieuprawnione przyjęcie, że "utrata części pionowanych dostaw w związku z potwierdzonymi przez Inspekcję Weterynaryjną sześcioma ogniskami choroby (grypy ptaków)" czy "niemożność zapewnienia dostaw na dotychczasowym poziomie" mogą stanowić "niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków" wykonania zaskarżonej decyzji, a w konsekwencji "wystąpienie ryzyka znacznej szkody" - podczas gdy, wskazane w uzasadnieniu zaskarżonego Postanowienia okoliczności nie stanowią przesłanek wstrzymania wykonania decyzji, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.;
3) art. 61 § 3 p.p.s.a poprzez przyjęcie, że sama wysokość nałożonej kary przy innych okolicznościach, których skutki finansowe i majątkowe dla Skarżącej nie zostały ustalone, uzasadnia wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji;
4) 133 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 166 p.p.s.a. poprzez nieoparcie się przez Sąd na aktach sprawy i dokumentach się w nich znajdujących, ale jedynie na okolicznościach opisanych przez Skarżącą we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, które nie miały potwierdzenia w dokumentach źródłowych znajdujących się w aktach sprawy, ani które nie zostały załączone do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (tj. do Skargi) - w szczególności w odniesieniu do sytuacji finansowej i majątkowej Skarżącej;
5) 133 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 166 p.p.s.a. poprzez ustalenie okoliczności niewynikających z przedstawionych dowodów - tj. z "Informacji Głównego Lekarza Weterynarii o aktualnej sytuacji epizootycznej dla wysoce zjadliwej grypy ptaków w Polsce" z dnia 2 kwietnia 2025 r. nie wynikało w żaden sposób, by to w stadach ptaków należących bezpośrednio do Skarżącej wystąpiły ogniska ptasiej grypy, a ponadto Sąd nie ustalił jakie konsekwencje finansowe dotknęły Skarżącą przy wystąpieniu ognisk ptasiej grypy u podmiotów trzecich (jej dostawców);
6) naruszenie zasad swobodnej oceny dowodów przez Sąd, które doprowadziło do
błędnych ustaleń faktycznych - tj. bezkrytycznego przyjęcia "wystąpienia olbrzymiej skali wystąpienia ujemnych skutków wykonania zaskarżonej Decyzji", podczas gdy. Skarżąca w istocie wskazywała jedynie, że skutkiem wykonania decyzji może być "wystąpienie przesłanek ogłoszenia upadłości" - czego jednak w żaden sposób nie wykazała;
7) 141 § 4 p.p.s.a. w zw. z art. 166 p.p.s.a. w zw. z art. 163 § 2 p.p.s.a. przez nieuzasadnienie w sposób właściwy i wyczerpujący zaskarżonego postanowienia, w szczególności przesłanek materialnych art. 61 § 3 p.p.s.a., ale poprzestanie na ogólnym wskazaniu, że "Sąd miał no uwadze, że nałożona na Skarżącą kora w wysokości 413 653,66 zł przy tak olbrzymiej skali wystąpienia wskazywanych w uzasadnieniu wniosku ujemnych skutków wykonania zaskarżonej decyzji, wymaga zapewnienia Skarżącej tymczasowej ochrony jej praw i zastosowania ort. 61 § 3 p.p.s.a.
5. W odpowiedzi na zażalenie Skarżąca wniosła o jego oddalenie, jako bezskutecznego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
6. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego bądź wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Wprowadzona w omawianym przepisie ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady wynikającej z art. 61 § 1 p.p.s.a., w myśl której wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.
7. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie Sąd I instancji trafnie na podstawie przedstawionych przez Skarżącą informacji, uwzględniając kwotę nałożonej kary (413 653,66 zł), uznał, że istnieje prawdopodobieństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Ocena Sądu I instancji opiera się na informacjach zawartych we wniosku i w aktach sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny zauważa przy tym, że sam fakt likwidacji stad hodowców i tym samym pozbawienie Skarżącej dostaw, w związku z potwierdzonymi przez Inspekcję Weterynaryjną sześcioma ogniskami choroby (grypy ptaków), czy poniesienie kosztów likwidacji zarażonych stad i nałożonych przez Inspekcję Weterynaryjną nakazów i zakazów z tym związanych, przesądzają o możliwości wystąpienia skutków przewidzianych w art. 61 § 3 p.p.s.a, a w szczególności trudnych do odwrócenia skutków, w postaci niemożności zapewnienia dostaw na dotychczasowym poziomie, a w konsekwencji wystąpienia ryzyka poniesienia znacznej szkody. Powoływanie się przez Organ na możliwość uzyskania odszkodowania przez hodowców pozostaje bez wpływu na sytuacje Skarżącej która pozbawiona została dostaw. Tym bardziej, że jak podnosi Skarżąca ("w odpowiedzi na zażalenie") ewentualne odszkodowanie nie zostało jeszcze przyznane, a nawet jego przyznanie nie zrekompensuje poniesionej szkody gdyż obejmuje tylko część strat.
8. Odnosząc się do argumentów zażalenia, wskazać należy ponadto, że obowiązkiem wnioskodawcy w postępowaniu o udzielenie stronie ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministarcyjnym jest uprawdopodobnienie, a nie udowodnienie okoliczności świadczących o tym, że wykonanie decyzji może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki (por. postanowienie NSA z dnia 12 października 2022 r., sygn. akt I GZ 354/22). Przesłane przez Stronę dokumenty były dla Sądu I instancji wystarczające do uwzględnienia wniosku, a Organ składający zażalenie w żaden sposób nie ich podważył.
9. W związku z powyższym brak jest podstaw do stwierdzenia naruszenia przez WSA art. 61 § 1 i 3 p.p.s.a., co mogłoby skutkować uchyleniem zaskarżonego postanowienia.
10. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, orzekł na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.Pełny tekst orzeczenia
II GZ 7/26
Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.