II GZ 68/26

II GZ 68/26 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2026-03-11
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2026-02-03
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Wojciech Kręcisz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6171 Radcowie prawni i aplikanci radcowscy
Hasła tematyczne
Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ
Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 46 § 1 pkt 4, art. 49 § 1, art. 178, art. 197 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Wojciech Kręcisz po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia D. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 grudnia 2025 r., sygn. akt VI SPP/Wa 262/24 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi D. P. na uchwałę Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych z dnia 21 maja 2024 r. nr 1348/XI/2024 w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia od uchwały w sprawie wszczęcia postępowania w sprawie trwałej niezdolności do wykonywania zawodu radcy prawnego postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 2 grudnia 2025 r. sygn. akt VI SPP/Wa 262/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie D. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 sierpnia 2025 r., sygn. akt VI SPP/Wa 262/24 o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu, w sprawie ze skargi D. P. na uchwałę Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych z dnia 21 maja 2024 r. nr 1348/XI/2024 w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia od uchwały w sprawie wszczęcia postępowania w sprawie trwałej niezdolności do wykonywania zawodu radcy prawnego.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wyjaśnił, że skarżący pismem z dnia 9 września 2025 r. wniósł zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 sierpnia 2025 r., sygn. akt VI SPP/Wa 262/24 o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu.
Zarządzeniem z dnia 24 września 2025 r. Przewodniczący Wydziału VI wezwał skarżącego do usunięcia braku formalnego zażalenia poprzez nadesłanie podpisanego zażalenia w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia.
Wezwanie do usunięcia braku zażalenia zostało doręczone skarżącemu w dniu 22 października 2025 r. Siedmiodniowy termin do usunięcia braku formalnego zażalenia upłynął zatem w dniu 29 października 2025 r. Skarżący nie usunął w wyznaczonym terminie braku formalnego zażalenia z dnia 9 września 2025 r.
Ponieważ w zakreślonym terminie skarżący nie uzupełnił wyżej wskazanego braku formalnego zażalenia, Sąd I instancji na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił odrzucić zażalenie.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, zaskarżając je w całości, wnosząc o jego uchylenie oraz o przeprowadzenie rozprawy zażaleniowej.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na treść wydanego w sprawie postanowienia, a to jest art. 7 k.p.a. (vide: art. 133 p.p.s.a. w zw. z art. 106 § 3 p.p.s.a.), art. 77 § 1 k.p.a. poprzez brak wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego, zebranego w sprawie, polegające na pominięciu istotnych dowodów, co doprowadziło do ustalenia błędnego stanu faktycznego w sprawie, wbrew treści dowodów znajdujących się w aktach sprawy. Ponadto zarzucono naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na treść wydanego w sprawie postanowienia, a to jest normy przepisów art. 86 – 88 p.p.s.a., poprzez ich niezastosowanie do przedmiotowej sprawy, bez uwzględnienia w stanie faktycznym nowych okoliczności sprawy, jak opisano w zarzutach powyżej, i w konsekwencji spowodowało to brak zabezpieczenia praw skarżącego.
W uzasadnieniu zażalenia skarżący rozwinął powyższe zarzuty.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie jest zasadne i nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143, dalej: "p.p.s.a.") każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
Przepis art. 49 § 1 p.p.s.a. stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.
Zgodnie natomiast z przepisem art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Przepis ten stosuje się odpowiednio do zażaleń, co wynika z przepisu art. 197 § 2 p.p.s.a.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, a oceny tej nie zmieniają zarzuty i uzasadnienie zażalenia.
W pierwszej kolejności należy wskazać, że Sąd I instancji otrzymując zażalenie bada spełnienie wymogów formalnych tego pisma procesowego. Jednym z nich, zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., jest podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
Z akt sprawy wynika, że skarżący został prawidłowo wezwany do uzupełnienia braków formalnych zażalenia. Sąd I instancji w piśmie z dnia 29 września 2025 r. wyznaczył na uzupełnienie wymienionego braku formalnego zażalenia siedmiodniowy termin informując o skutkach prawnych jego niedotrzymania, tj. odrzuceniu zażalenia. Z akt sprawy wynika również, że wezwanie skarżący odebrał dnia 22 października 2025 r., lecz w wyznaczonym terminie nie usunął braku formalnego zażalenia.
W rekapitulacji należy więc stwierdzić, że skoro wobec braków formalnych zażalenia nie można było nadać mu prawidłowego biegu, co skutkowało wezwaniem strony – na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a. – do uzupełnienia wymienionego braku formalnego zażalenia w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia, to niewykonanie tego wezwania w wyznaczonym terminie aktualizując przesłanki stosowania art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. skutkowało odrzuceniem zażalenia.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.