II GZ 437/18

Spółka złożyła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego o cofnięciu zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych, jednocześnie wnioskując o wstrzymanie wykonania tej decyzji. Jako podstawę wniosku wskazała potencjalną długookresową szkodę, utratę pozycji rynkowej, zmniejszenie atrakcyjności sklepu oraz istotne ograniczenie działalności gospodarczej, co miałoby doprowadzić do uszczerbku w majątku spółki i konieczności redukcji zatrudnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania decyzji, uznając, że spółka nie wykazała zaistnienia ustawowych przesłanek, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd I instancji podkreślił, że wnioskodawca musi przedstawić konkretne dowody, a nie jedynie ogólne twierdzenia. Spółka wniosła zażalenie na postanowienie WSA, zarzucając naruszenie przepisów prawa procesowego, w tym art. 61 § 3 p.p.s.a., poprzez błędne uznanie, że strona jest zobowiązana do udowodnienia, a nie jedynie uprawdopodobnienia okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie. Sąd podkreślił, że obowiązek wykazania przesłanek znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków spoczywa na wnioskodawcy, a przedstawione przez spółkę argumenty były ogólnikowe i niepoparte dowodami. NSA zaznaczył, że skutki te muszą dotyczyć bezpośrednio skarżącej, a nie osób trzecich, oraz że sąd nie bada wniosku na nowo na etapie postępowania zażaleniowego, a jedynie kontroluje legalność postanowienia sądu niższej instancji.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający