II GZ 34/09Odrzucenie zażalenia od orzeczenia NSA 14

Naczelny Sąd Administracyjny (NSA) rozpoznał zażalenie E. L., J. L. i J. L. na postanowienie NSA z dnia 17 grudnia 2009 r., które odrzuciło ich wcześniejsze zażalenie na postanowienie NSA z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi dotyczącej zmiany referencyjnej zawartości tłuszczu. Skarżący, pismem z dnia 18 lutego 2010 r., zakwestionowali postanowienie NSA, powołując się na naruszenie przepisów Konstytucji RP, Kodeksu postępowania administracyjnego oraz Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.). NSA uznał wniesione zażalenie za niedopuszczalne. Sąd wskazał, że zgodnie z art. 194 § 1 p.p.s.a., zażalenie przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego lub na postanowienia enumeratywnie wymienione w tym przepisie. NSA podkreślił, że przepisy p.p.s.a. (w tym art. 15 § 1 pkt 1, art. 173 § 1 i art. 194 § 1) jednoznacznie określają NSA jako organ właściwy do rozpoznawania środków odwoławczych, takich jak skarga kasacyjna i zażalenia, od orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych. Ustawa procesowa nie zawiera jednak przepisu dopuszczającego możliwość rozpoznawania przez NSA środków odwoławczych od własnych orzeczeń. W konsekwencji, orzeczenia wydane przez NSA stają się prawomocne z chwilą ich wydania, a postępowanie sądowoadministracyjne, choć dwuinstancyjne, nie przewiduje dalszych środków odwoławczych od orzeczeń NSA. Skarżący wnieśli środek odwoławczy w trybie nieprzewidzianym przez przepisy. W związku z tym, na podstawie art. 197 w zw. z art. 178 p.p.s.a., NSA orzekł o odrzuceniu zażalenia.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający