Pełny tekst orzeczenia

II GZ 116/26

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

II GZ 116/26 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2026-03-25
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2026-03-05
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Wojciech Maciejko /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Sygn. powiązane
I SA/Po 6/25 - Postanowienie WSA w Poznaniu z 2025-05-06
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 230 § 1 i 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Wojciech Maciejko (spr.) po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia G. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 21 stycznia 2026 r., sygn. akt I SA/Po 6/26 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi G. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia 30 października 2024 r., Nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z 21 stycznia 2026 r., sygn. akt I SA/Po 6/26, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę G. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia 30 października 2024 r. w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami.
Skarżący wniósł skargę na wskazaną w sentencji decyzję organu odwoławczego o Przedstawiając stan sprawy, Sąd pierwszej instancji stwierdził m.in., że zarządzeniem z 21 listopada 2025 r. Przewodniczący Wydziału III WSA w Poznaniu wezwał skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z 30 lipca 2025 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 200 zł w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono skarżącemu (za pośrednictwem jego pełnomocnika) 11 grudnia 2025 r. Wpisu od skargi nie uiszczono. W tej sytuacji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę jako nieopłaconą na podstawie art. 230 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.).
Zażalenie na to postanowienie wniósł skarżący.
W zażaleniu podniósł "rażące naruszenie przepisów prawa dotyczące dostarczania przesyłek w administracji" oraz naruszenie art. 9, 10, 14, 15 i 109 k.p.a. i art. 245 oraz 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Autor zażalenia zarzucił preparowanie stanu faktycznego i niedoręczenie prawomocnego orzeczenia w sprawie złożonego wniosku o zwolnienie od kosztów.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Z art. 230 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 poz. 143; dalej: p.p.s.a.) wynika, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym od skargi, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Oznacza to, że w chwili wniesienia pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji powstaje obowiązek uiszczenia wpisu sądowego. Strona wnosząca skargę ma obowiązek uiszczenia wpisu sądowego, chyba że z obowiązku tego została zwolniona na mocy przepisu prawa (art. 239 § 1 pkt 1 - 3, art. 239 § 2 i art. 240 p.p.s.a.), bądź postanowienia referendarza sądowego lub sądu, przyznającego jej prawo pomocy w tym zakresie (art. 239 § 1 pkt 4 p.p.s.a.).
W rozpoznawanej sprawie referendarz sądowy postanowieniem z 13 czerwca 2025 r., sygn. akt III SPP/Po 2/25, odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. Postanowienie to stało się prawomocne, bowiem nie wniesiono od niego sprzeciwu. Przy czym Naczelny Sąd Administracyjny, wobec twierdzeń zażalenia, zauważa, że doręczenie tego postanowienia zostało prawidłowo stwierdzone przez Sąd pierwszej instancji w dniu 4 lipca 2025 r., po podwójnym awizowaniu korespondencji w dniach 20 i 30 czerwca 2025 r.
W związku z tym, skarżący został wezwany zarządzeniem z 30 lipca 2025 r. do uiszczenia wpisu od skargi. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 30 września 2025 r. sygn. akt II GZ 651/25 oddalił zażalenie skarżącego na zarządzenie z 30 lipca 2025 r.
W tym stanie sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawidłowo – zarządzeniem z 21 listopada 2025 r. - wezwał skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z 30 lipca 2025 r. w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W okolicznościach sprawy nie budzi wątpliwości, że skarżący w zakreślonym terminie nie uiścił wymaganego wpisu.
Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu (art. 220 § 3 p.p.s.a.).
W świetle powołanych przepisów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawidłowo odrzucił skargę. Oceny tej nie podważa wniesione zażalenie, które nie zawiera jakiegokolwiek uzasadnienia odnoszącego się do przedmiotu zaskarżenia, ani argumentacji mogącej skutecznie zakwestionować prawidłowość stanowiska Sądu pierwszej instancji.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie.